Style scrapbookingu: jak je rozpoznać i znaleźć własny

Przeglądasz strony innych osób i zauważasz, że niektóre od razu cię poruszają, a inne zostawiają obojętną. To już sporo mówi o twoim guście. Scraperki wymyśliły nazwy dla najpopularniejszych sposobów pracy, zwykle po angielsku. Kiedy je rozpoznajesz, łatwiej nazwać to, co ci się podoba, kupować materiały bardziej świadomie i tworzyć spokojniejsze strony.

Styl to nie reguła. To zestaw wyborów, które często idą w parze: jakie kolory, ile ozdób, ile pustej przestrzeni i jakie materiały. Poniżej style, na które trafisz najczęściej.

Clean and simple

Clean and simple, często w skrócie CAS lub C&S, to najspokojniejszy styl. Na pierwszym planie jest zdjęcie, reszta je wspiera. Cechy:

• gładkie albo delikatnie zadrukowane tło, często białe lub w łagodnym kolorze
• dużo pustej przestrzeni wokół zdjęcia
• mało ozdób: kilka naklejek, stempel, jeden die cut
• papier ozdobny w równych blokach lub paskach, w kolorach, które do siebie pasują
• wyraźny tytuł i trochę journalingu (tekstu na stronie)

Wygląda na łatwe, ale takie nie jest. Jeśli przywykłaś do nakładania wielu warstw, trudno ci się zatrzymać. Właśnie dlatego, że na stronie jest niewiele, każdy widzi, co nie gra: krzywy pasek, ramkę odrobinę za wąską. Pomaga odmierzenie wszystkiego linijką i ołówkiem, zanim coś przykleisz.

Mimo to to dobry styl na początek. Potrzebujesz niewielu materiałów i uczysz się, co się dzieje, gdy zostawiasz przestrzeń. Popularny trik to połączenie jednego wyrazistego koloru z prawie białym tłem i odrobiną czerni lub ciemnej szarości. Ten jeden kolor może wtedy błyszczeć, a strona i tak pozostaje spokojna.

Minimalistyczny scrapbooking

Minimalistyczny scrapbooking idzie o krok dalej. Czasem na białej stronie jest tylko zdjęcie, kilka linijek tekstu i jeden mały akcent. Różnica w stosunku do clean and simple to głównie skala: w clean and simple może się jeszcze pojawić kolekcja papierów i tytuł z naklejek, a w pracy minimalistycznej usuwasz elementy, aż prawie nic nie zostanie.

O tym, czy to działa, decyduje rozmieszczenie. Nie stawiaj zdjęcia automatycznie na środku, tylko na przykład w rogu albo na jednej trzeciej strony. Pozwól, by powtarzający się element, linia albo kilka drobnych kropek wchodziły w pustą przestrzeń, tak żeby całość się trzymała. Pusta przestrzeń nie jest wtedy dziurą, tylko oddechem.

Vintage i shabby chic: czym się różnią

Te dwa style często się myli, bo oba mają w sobie coś z dawnych czasów. A jednak dają inne odczucie.

Vintage chce wyglądać staro. Kolory to brąz, beż, krem i pożółkłe odcienie. Brzegi są podarte, przetarte albo przyciemnione tuszem, zdjęcia często czarno-białe lub w sepii. Widać papier ze starymi literami z gazet, papier kraft, koronkę, metalowe kluczyki, narożniki i ramki, guziki. Przypomina skrzynię na strychu z rzeczami babci.

Shabby chic jest romantyczny i słodki. Kolory są pastelowe: delikatny róż, jasny błękit, krem. Widać dużo kwiatów, koronki, wstążek, perełek i błyszczących kamyczków, czasem trochę chlapnięć farby. Też wygląda na trochę używany i nadgryziony czasem, ale w słodki, świeży sposób.

Szybka zasada: jeśli twoje kolory są ziemiste i brązowe, to vintage. Jeśli pastelowe i kwieciste, to shabby chic. Heritage jest pokrewny vintage, ale skupia się na prawdziwych starych zdjęciach rodzinnych, często uzupełnionych pamiątkami po przodkach.

Styl amerykański

Styl amerykański często uważa się za klasyczną podstawę, z której wyrosła reszta. W centrum jest jedno lub kilka zdjęć, a ozdoby pasują do tematu i do kolorów na zdjęciu. Zdjęcie z plaży dostaje piasek, muszelki i błękit. Strony są zwykle starannie zbudowane, z prostymi blokami papieru, wyraźnym tytułem i naklejkami lub die cuts z jednej kolekcji.

Niektóre scraperki przeciwstawiają mu styl europejski: luźniejszy i bardziej organiczny, z większą liczbą warstw, farbą i kształtami, które nie mieszczą się w siatce. To podział dość umowny i nie każdy go używa, ale można się z nim spotkać.

Artsy i mixed media

Artsy i mixed media są sobie bliskie. Mixed media dosłownie oznacza, że łączysz różne materiały: farbę, gesso (białą warstwę gruntu), pastę strukturalną, tusz, szablony, tkaninę, drewno, cekiny. Tło samo staje się dziełem, z chlapnięciami, plamami i prześwitującymi warstwami.

Kolory są często wyraziste i kontrastowe. Zdjęcie zwykle pozostaje w centrum, ale jest osadzone w żywym, warstwowym otoczeniu. Potrzebujesz do tego grubego papieru, który zniesie mokre techniki, i trochę doświadczenia z tym, jak zachowują się farba i pasta.

Słowa artsy używa się trochę szerzej, w odniesieniu do stron, które bardziej przypominają dzieło sztuki niż album ze zdjęciami: dużo pracy ręcznej, rysowane linie, doodle, kolaż. Do tej grupy należy też free style. Nie trzymasz się tu jednej linii i łączysz techniki i style tak, jak ci pasuje. Wiele scraperek tak naprawdę tu właśnie się odnajduje.

Jeszcze kilka nazw, na które trafisz

• Clustering: wszystkie ozdoby zebrane w jednej części strony, jak kiść warstw, a reszta pusta.
• Natural: suszone kwiaty, gałązki, listki, papier kraft i rafia.
• Cute: wesoło, pastelowo, z uroczymi postaciami.
• Styl ephemera: kolażowe tło z wieloma nałożonymi na siebie karteczkami, biletami i etykietami.

Scrapbooking cyfrowy to nie osobny styl. To sposób pracy i można w nim tworzyć w każdym stylu.

Jak znaleźć własny styl

Zacznij od tego, co już ci się podoba. Zbierz dwadzieścia lub trzydzieści stron innych osób, które cię poruszają, na moodboardzie albo po prostu w folderze z obrazkami. Potem połóż je obok siebie i zobacz, co się powtarza. Jasne tła czy raczej ciemne? Dużo warstw czy mało? Równe bloki czy nieregularne brzegi? Często okazuje się, że wiesz więcej, niż myślałaś.

Przyjrzyj się też własnym zapasom. To, co kupujesz, zdradza twój gust. Masz głównie pastele i koronki czy papier kraft i metalowe narożniki? I co ciągle leży nieużywane, choć w sklepie wydawało ci się piękne?

Potem odtwórz kilka stron, które ci się podobają, z własnymi zdjęciami i materiałami. Szybko zauważysz, co przychodzi ci naturalnie, a co kosztuje cię wysiłek. Kiedy tworzysz dużo stron, twój styl sam zaczyna się wyłaniać. To trwa, i to jest w porządku. Pierwsze strony często rozczarowują, a właśnie z nich uczysz się najwięcej.

Pomaga, jeśli przez jakiś czas zostaniesz przy jednym stylu i dobrze go poznasz. Twoje oko się wyostrza, wiesz, które kolory do siebie pasują, i kupujesz mniej rzeczy, których nigdy nie użyjesz. Potem możesz pożyczać kawałki z innych stylów. Właśnie taka mieszanka z czasem staje się twoim własnym charakterem pisma.

Zastanów się też, czego chcesz od swojego albumu. Jeśli chcesz przede wszystkim zapisywać historie i pracować szybko, pasuje spokojny styl. Jeśli chcesz przede wszystkim tworzyć z farbą i warstwami, bliżej ci do mixed media.

Czy styl może się zmieniać na każdej stronie

Tak. Nie ma żadnej reguły, która mówi, że album musi być w jednym stylu. Wiele scraperek wybiera styl pod temat: stronę vintage na stare zdjęcia dziadka, coś świeżego i prostego na wakacje, zabawną stronę na urodziny dzieci.

Jeśli jednak chcesz, żeby album był spójny, zachowaj kilka rzeczy bez zmian. Na przykład ten sam krój pisma albo charakter pisma w tytułach, powracający kolor czy ten sam sposób journalingu. Wtedy reszta może się zmieniać ze strony na stronę, a całość nie zrobi się chaotyczna.

Można też odwrotnie: jeden album na jeden styl. Prosty, uporządkowany rocznik, album mixed media do eksperymentów, mały album vintage na historię rodziny. Ostatecznie najlepszy styl to ten, w którym z przyjemnością tworzysz dalej.