Rodzaje albumów

Junk journal to zrobiony samodzielnie albo odnowiony notes, który wypełniasz papierem, który inaczej trafiłby do kosza: paragonami, biletami, kopertkami, starymi kartkami z książek, opakowaniami, metkami i skrawkami materiału. Naklejasz je, przyszywasz i układasz warstwami, tworząc strony, na których zachowujesz wspomnienia, myśli albo po prostu ładne rzeczy.

Chodzi tu bardziej o tworzenie i zbieranie niż o starannie opowiedzianą historię. Poszarpane brzegi, krzywe kawałki taśmy i pofalowane strony są częścią całości i sprawiają, że notes jest osobisty. Możesz w nim też po prostu pisać, na przykład kawałek pamiętnika, listę albo cytaty, które lubisz. Ponieważ często jest w nim stary, kwaśny papier, mniej nadaje się do przechowywania oryginalnych zdjęć.

Przeczytaj też: Jak zrobić pierwszy junk journal krok po kroku

W scrapbookingu cyfrowym tworzysz strony na komputerze, tablecie albo telefonie zamiast z papieru i kleju. Pracujesz z cyfrowymi zdjęciami i cyfrowymi materiałami, takimi jak papiery tła, ozdoby, litery i szablony. Umieszczasz je w programie graficznym, każdy na osobnej warstwie.

Zasady są takie same jak na papierze: zdjęcie główne, warstwy, kolor i journaling. Różnią się tylko narzędzia. Możesz wszystko cofnąć, używać jednej ozdoby bez końca i zmieniać jej kolor, a stół zostaje pusty. Za to brakuje faktury prawdziwego papieru, wstążki i metalu. Jeśli chcesz wziąć strony do ręki, musisz je wydrukować.

Przeczytaj też: Jak zacząć przygodę z cyfrowym scrapbookingiem

Wybierz program, który obsługuje warstwy, bo na nich opiera się scrapbooking cyfrowy. Popularne wybory:

• Photoshop: najbardziej rozbudowany, z największą liczbą lekcji i szablonów, ale droższy i trudniejszy do nauczenia.
• Photoshop Elements: prostszy i tańszy, a dla scraperek w zupełności wystarczy.
• Affinity Photo: otwiera też szablony PSD i TIFF i działa również na iPadzie.
• GIMP: darmowy, ale mniej przyjazny.
• Canva albo PowerPoint: dobre do prostych stron, ale z mniejszą kontrolą.

Sprawdź, czy program otwiera pliki PNG z przezroczystym tłem i szablony PSD. Najpierw wypróbuj wersję próbną i wybierz program, z którym dobrze ci się pracuje.

Przeczytaj też: Jaki program wybrać do cyfrowego scrapbookingu

Scrapbook kręci się wokół zdjęć i historii, które się z nimi wiążą, a junk journal wokół zabawy znalezionym papierem. W scrapbooku zwykle tworzysz strony według wydarzeń albo w kolejności chronologicznej, często w albumie 30 × 30 cm (12 × 12 cali) i z materiałów bezkwasowych, żeby zdjęcia długo dobrze wyglądały.

Junk journal to gruby notes pełen warstw, kopertek i klapek, w którym celem jest samo tworzenie. Nie muszą w nim być zdjęcia i nie ma ustalonej kolejności. Ponieważ używasz dużo starego, kwaśnego papieru, lepiej wklejać do niego wydruki albo kopie niż oryginalne zdjęcia.

Granica jest płynna. Wiele scraperek łączy oba style i to jest zupełnie w porządku.

Przeczytaj też: Czym jest scrapbooking i jaka forma pasuje do ciebie

Notesu, kleju i stosu papieru, który już masz. Nic więcej nie trzeba. Na początek:

• podstawa: zwykły zeszyt, stara książka w twardej oprawie albo samodzielnie złożone składki
• klej: klej w sztyfcie, taśma dwustronna i do cięższych elementów mocny klej do rękodzieła
• nożyczki
• papier i ephemera (drobne papierki z codziennego życia): koperty, paragony, bilety, czasopisma, papier do pakowania prezentów, metki i stare listy
• dodatki do wyboru: washi tape, stemple, naklejki, wstążki i skrawki materiału

Trzymaj wszystko w pudełku, żeby widzieć, co masz. Nie musisz kupować niczego nowego. Kiedy zaczniesz zwracać uwagę, twoja kolekcja urośnie sama.

Przeczytaj też: Jak zrobić pierwszy junk journal krok po kroku

Możesz wydrukować pojedyncze strony albo oprawić wszystkie razem jako fotoksiążkę. Jak się do tego zabrać:

• Zapisz każdą stronę jako JPG w 300 dpi, w formacie, w jakim chcesz ją wydrukować.
• Do pojedynczych stron 30 × 30 cm poszukaj usługi fotograficznej, która oferuje ten format.
• W fotoksiążce umieść każdą stronę jako jeden obraz na całą stronę, w układzie bez marginesu.
• Trzymaj tekst i ważne szczegóły kilka milimetrów od krawędzi, bo tam strona jest przycinana.

Jeśli nie da się wstawić pojedynczych ozdób w programie do fotoksiążek, najpierw całkowicie skończ stronę i zaimportuj ją jako jeden obraz. Kolory na ekranie często trochę się różnią, więc najpierw zrób wydruk próbny.

Przeczytaj też: Jak wydrukować cyfrowe strony i zrobić fotoksiążkę

Nie, nie ma dobrego ani złego sposobu. Sama decydujesz, czy używasz gotowego zeszytu, czy wszystko oprawiasz sama, czy korzystasz tylko ze znalezionego papieru, czy też kupujesz nowe rzeczy, i czy piszesz w nim dużo, czy mało.

Nie musi też być ładnie ani starannie. Nieuporządkowane, kolorowe strony z krzywymi brzegami są wręcz typowe. Jeśli utknęłaś, bo wszystko ma być idealne, wyznacz sobie mały cel, na przykład jeden element dziennie albo pięć minut pracy. Motyw przewodni albo paleta kolorów mogą pomóc w wyborach, ale nie są obowiązkowe.

Przeczytaj też: Jak zrobić pierwszy junk journal krok po kroku

Bullet journal to system planowania w zwykłym notesie, który łączy kalendarz, listę zadań i pamiętnik. Podstawa to:

• indeks na początku, z numerami stron
• future log: przegląd roku na dalsze terminy
• monthly log: kalendarz miesięczny z zadaniami
• daily log: krótkie notatki na każdy dzień

Piszesz krótko, używając stałych symboli dla zadań, wydarzeń i notatek (rapid logging), a niedokończone zadania przenosisz na kolejny miesiąc. Przydaje się notes w kropki z numerowanymi stronami, ale każdy zeszyt się nada. Wiele osób ozdabia swój bullet journal naklejkami i washi tape, choć nie jest to częścią samego systemu.

Przeczytaj też: Bullet journal: jak działa i jak go założyć

Nie, rysowanie nie jest potrzebne do żadnego rodzaju journala. Art journal służy wyrażaniu siebie, a nie idealnemu efektowi. Drżące linie i krzywe kształty dodają mu charakteru. Bullet journal świetnie działa z samym czarnym długopisem i linijką.

Co pomaga, jeśli nie rysujesz:

• szablony, stemple i taśma maskująca do tworzenia kształtów
• kolaż z obrazków z czasopism albo starych książek
• wypełnienie strony jednym kolorem, który pasuje do twojego nastroju
• naklejki i washi tape zamiast rysunków
• twoje własne pismo, nawet jeśli nie jest staranne

Przeczytaj też: Nie musisz być kreatywna, żeby robić scrapbooking

Scrapbooking hybrydowy to łączenie papieru i technik cyfrowych. Można to robić na dwa sposoby:

• Projektujesz stronę albo jej część na komputerze, drukujesz ją i wykańczasz prawdziwymi ozdobami, takimi jak wstążka, brads (ćwieki) albo chipboard.
• Drukujesz materiały cyfrowe, takie jak karteczki do journalingu, tytuły, papiery albo tagi, i używasz ich na zwykłej papierowej stronie.

W ten sposób łączysz wygodę technik cyfrowych, jak pisany na komputerze tekst i zdjęcia w dowolnym rozmiarze, z fakturą prawdziwego papieru. Nie ma ustalonych proporcji: jedna scraperka robi prawie wszystko cyfrowo, inna drukuje tylko tytuł. Na początek wystarczą edytor tekstu i drukarka.

Przeczytaj też: Hybrydowy scrapbooking: drukujesz cyfrowo, kończysz na papierze

Na dłuższą metę zwykle tak, choć nie jest darmowy. Cyfrowych papierów i ozdób używasz tyle razy, ile chcesz, a w scrapbookingu papierowym ciągle kupujesz nowe materiały. Nie potrzebujesz też kleju, narzędzi do cięcia ani miejsca do przechowywania.

Koszty pojawiają się gdzie indziej:

• komputer albo tablet, który większość osób już ma
• oprogramowanie, jeśli nie korzystasz z darmowego programu
• zestawy cyfrowe, choć wiele z nich jest za darmo
• wydruki: duże pojedyncze strony i fotoksiążki też kosztują

Jeśli drukujesz mało i używasz darmowych materiałów, wychodzi bardzo tanio. Jeśli chcesz mieć wszystko w formacie 30 × 30 cm w albumie, wlicz koszty druku.

Przeczytaj też: Jak zacząć przygodę z cyfrowym scrapbookingiem

Art journal to szkicownik albo notes, w którym swobodnie pracujesz farbami, kolażem, stemplami, tekstem i rysunkami. To miejsce do zabawy i wyrażania emocji, a nie do starannego utrwalania wspomnień. Zdjęcia są sprawą drugorzędną, najważniejsze są kolor, faktura i słowa.

Wiele osób prowadzących art journal pracuje w technice mixed media, czyli łączy różne materiały. Często zaczyna się od warstwy gesso, białego podkładu, do którego dobrze przylega farba i który zapobiega przebijaniu. Potem pracujesz warstwami: tło, kolaż, detale i tekst. Kwadrans wystarczy na jedną stronę, a stronę, która ci się nie podoba, po prostu zamalowujesz.

Przeczytaj też: Art journaling: jak zacząć

Pocket scrapbooking to scrapbooking z koszulkami podzielonymi na kieszonki. Wsuwasz do nich zdjęcia i karteczki, a układ koszulki wykonuje za ciebie pracę projektową. Project Life to najbardziej znana nazwa i często używa się jej jako ogólnego określenia.

Koszulki zwykle pasują do segregatora 30 × 30 cm (12 × 12 cali), ale są też mniejsze formaty. Pracujesz w trzech krokach: najpierw wybierasz zdjęcia, potem wypełniasz pozostałe kieszonki karteczkami do journalingu, a na koniec dodajesz trochę ozdób. Ponieważ to szybkie i przejrzyste, jest popularne wśród osób, które chcą coś zapisywać co tydzień albo co miesiąc.

Przeczytaj też: Pocket scrapbooking i Project Life: jak to działa

To trzy formy, w jakich najczęściej oferuje się materiały cyfrowe:

• Kit to zestaw papierów i ozdób w jednym stylu. Papiery to zwykle pliki JPG, a ozdoby i pojedyncze litery (alfabety) to pliki PNG z przezroczystym tłem.
• Szablon (template) to gotowy układ z polami na zdjęcia i papier, często jako plik PSD, TIFF albo PNG. Za pomocą maski przycinającej umieszczasz w tych polach własne zdjęcia i papiery.
• Quickpage to gotowa strona, w której wstawiasz już tylko własne zdjęcia.

Na pierwszą stronę najszybszy będzie quickpage albo szablon. Osobny kit daje najwięcej swobody.

Przeczytaj też: Jak zacząć przygodę z cyfrowym scrapbookingiem

Nie, nie trzeba. Możesz spokojnie zacząć od zeszytu, szkicownika albo starej książki w twardej oprawie, którą już masz, i wklejać do niej swoje warstwy. Jeśli jednak chcesz oprawić go sama, są proste sposoby:

• przyszyć składki (złożone pliki kartek) do okładki prostym ściegiem
• zrobić dziurkaczem otwory i połączyć strony kółkami
• włożyć składki do okładki na gumki, jak w traveler's notebooku
• zrobić harmonijkę z grubego papieru, do której później możesz dodawać strony

Własna oprawa daje swobodę w wyborze formatu i papieru, ale na pierwszy journal gotowy notes jest zwykle najprostszy.

Przeczytaj też: Jak samodzielnie oprawić scrapbook lub journal

Wybierz notes z grubym papierem o gramaturze co najmniej 200 g/m², bo farba, klej i woda sprawiają, że cienki papier się faluje i przecieka. Dobre opcje:

• szkicownik mixed media, przeznaczony do mokrych i suchych materiałów
• szkicownik akwarelowy o gramaturze około 300 g/m², jeśli dużo pracujesz z wodą
• stara książka w twardej oprawie, w której sklejasz po kilka stron razem, żeby były sztywniejsze

Szyty notes, który otwiera się na płasko, jest wygodny do rozkładówek. Jeśli mimo wszystko używasz cieńszego papieru, najpierw nałóż warstwę gesso, a mokre strony zostaw do wyschnięcia przyciśnięte ciężką książką.

Przeczytaj też: Papier, który nie faluje od kleju, farby i wody

Traveler's notebook to skórzana albo materiałowa okładka z gumkami, w której mocujesz cienkie zeszyty (wkłady). Możesz dodawać i wymieniać wkłady oraz wyjmować zapełnione zeszyty, więc notes rośnie razem z tobą. Oryginalny model pochodzi z Japonii, a dziś istnieje wiele wersji.

Popularne rozmiary to standardowy, około 11 × 21 cm, i mniejszy paszportowy, około 9 × 12,5 cm. Są wkłady w linie, kratkę, kropki albo z papieru kraft, a także koszulki na karteczki. Dlatego traveler's notebook często służy jako dziennik podróży, planer albo mały junk journal.

Przeczytaj też: Traveler's notebook: jak go używać i jak go urządzić

Wybierz solidny notes, który otwiera się na płasko i ma papier, który zniesie klej, taśmę i twój długopis. A5 albo mniejszy łatwo zmieści się w torbie. Na co jeszcze zwrócić uwagę:

• Szyty notes ładnie się otwiera, a segregator na kółkach pozwala później dodawać strony.
• Jeśli chcesz przechowywać bilety i paragony, wybierz coś z koszulkami albo wklej kopertki.
• Jeśli malujesz w podróży, weź grubszy papier.
• Na cienkim papierze lepiej naklejaj tylko po jednej stronie, inaczej notes zrobi się ciężki i gruby.

Wiele osób w podróży zbiera w ciągu dnia bilety i karteczki, a pisze wieczorem. Jeśli się nie da, rób krótkie notatki i pracuj dalej w domu.

Przeczytaj też: Jak prowadzić dziennik z podróży, nawet gdy jesteś zmęczona

Pracuj w 300 dpi i w formacie, w jakim chcesz drukować. Strona 12 × 12 cali (30,5 × 30,5 cm) ma wtedy 3600 × 3600 pikseli. To też format większości papierów cyfrowych. Dla 20 × 20 cm wychodzi około 2362 × 2362 pikseli.

Ustaw format, zanim zaczniesz, bo powiększenie małej strony po fakcie sprawi, że będzie rozmyta. Zmniejszać możesz zawsze bez utraty jakości. Oprócz spłaszczonego pliku JPG zachowaj też wersję z warstwami, na przykład jako PSD, żeby móc później coś poprawić. Do pokazania na ekranie wystarczy mniejsza kopia.

Przeczytaj też: Jak wydrukować cyfrowe strony i zrobić fotoksiążkę

Nie tak po prostu. To, na co możesz sobie pozwolić, określa licencja albo warunki użytkowania dołączone do plików, a te różnią się w zależności od projektanta. Często obowiązuje zasada:

• Do użytku osobistego, czyli na własne strony i albumy, wolno wszystko.
• Udostępniać, przesyłać dalej albo ponownie oferować samych plików prawie nigdy nie wolno, nawet jeśli były darmowe. Lepiej wyślij innym link.
• Użytek komercyjny, na przykład sprzedaż kartek albo stron, jest dozwolony tylko wtedy, gdy licencja wyraźnie na to pozwala.

Jeśli nic nie jest napisane albo masz wątpliwości, zapytaj projektanta. To samo dotyczy czcionek i obrazków z internetu: zawsze sprawdzaj, czy możesz ich używać.

Przeczytaj też: Czy możesz tego użyć? Prawo autorskie dla scrapbookerek

Minialbum to mały album poświęcony jednemu tematowi, na przykład weekendowemu wyjazdowi, urodzinom albo porze roku. Ma często format około 15 × 15 cm albo mniejszy, a wystarczy mu kilka stron.

Jest wiele form:

• harmonijka ze złożonych pasków
• album z kopert albo papierowych torebek z tagami w środku
• luźne kartonowe strony na kółkach
• mała oprawiona książeczka

Minialbum świetnie nadaje się do tego, żeby w całości skończyć coś małego, jako prezent albo uzupełnienie dużej strony. Ponieważ potrzebujesz niewielu zdjęć, to też przyjemny sposób na wypróbowanie nowych technik.

Przeczytaj też: Jak zrobić minialbum: baza, strony i oprawa

Tak, można. Są aplikacje z gotowymi szablonami, do których przeciągasz zdjęcia i tekst, a wiele programów do projektowania i rysowania działa też na tablecie. Z tabletem i rysikiem możesz dodatkowo pisać i rysować odręcznie.

Przy wyborze zwróć uwagę na kilka rzeczy:

• Czy możesz importować własne ozdoby PNG i papiery, czy tylko to, co oferuje aplikacja?
• Czy możesz eksportować do JPG w 300 dpi, żeby drukować?
• Gdzie zapisują się twoje strony i czy możesz zrobić ich kopię zapasową?

Telefon przydaje się do szybkich stron, takich jak pocket pages. Do dużych stron z wieloma warstwami wygodniejszy jest większy ekran.

Przeczytaj też: Jaki program wybrać do cyfrowego scrapbookingu

Tak, a swoją wiedzę po prostu zabierasz ze sobą. To, co wiesz o wybieraniu zdjęć, warstwach, kolorze, pustej przestrzeni i journalingu, działa cyfrowo dokładnie tak samo. Zmieniają się tylko narzędzia, a poznanie programu na początku zajmuje trochę czasu.

Kilka wskazówek na start:

• Zacznij od szablonu albo quickpage, żeby nie zaczynać od pustej strony.
• Najpierw naucz się podstaw: warstw, cieni i masek przycinających.
• Wypróbuj darmowy kit, zanim coś kupisz.
• Jeśli nie chcesz rezygnować ze swoich zapasów papieru, wybierz scrapbooking hybrydowy: drukuj cyfrowe elementy i wykańczaj je prawdziwymi materiałami.

Nie musisz wybierać. Wiele scraperek robi jedno i drugie.

Przeczytaj też: Jak zacząć przygodę z cyfrowym scrapbookingiem

Dwa standardowe formaty to 3 × 4 cale (około 7,6 × 10,2 cm) i 4 × 6 cali (około 10,2 × 15,2 cm). Popularna koszulka ma pośrodku cztery pionowe kieszonki 3 × 4 cale, a nad nimi i pod nimi poziome kieszonki 4 × 6 cali. Zdjęcie 10 × 15 cm pasuje więc idealnie do dużej kieszonki.

Jeśli karteczki wysuwają się z kieszonek, przyklej z tyłu mały kawałek taśmy dwustronnej. Używaj płaskich ozdób, bo grube elementy odciskają się i album robi się wypukły. Inne formaty, na przykład arkusz A4 albo pół strony, możesz wsunąć jako dodatkową kartkę.

Przeczytaj też: Pocket scrapbooking i Project Life: jak to działa

Smash book ma już zadrukowane, ozdobione strony, a junk journal robisz w całości sama. Do smash booka szybko wklejasz bilety, zdjęcia i papierki, często w kieszonki, za zakładki i obok miejsca na pisanie, bez większego planowania. Nazwa pochodzi od marki, ale używa się jej też w odniesieniu do każdego swobodnego notesu z wklejkami.

W junk journalu strony tworzysz sama, często ze starego papieru, z wieloma warstwami, kopertkami i klapkami. Gluebook jest gdzieś pomiędzy: to zwykły zeszyt, w który wklejasz kolaże, zwykle bez większej ilości tekstu.

Zrób miejsce, zanim zaczniesz wklejać, bo każda warstwa pogrubia notes. Tak dalej się domknie:

• Jeśli pracujesz w gotowym notesie, sklejaj po kilka stron razem, a między tymi plikami wyrwij kilka kartek.
• Jeśli oprawiasz sama, wybierz grzbiet szerszy niż stos pustych stron.
• Używaj jak najwięcej płaskich materiałów i rozkładaj grube elementy na cały notes.
• Wypukłe rzeczy chowaj w kopertkach albo torebkach.
• Zanim zamkniesz notes, poczekaj, aż farba i klej dobrze wyschną.

To, że junk journal trochę się rozchyla, jest normalne. Wstążka albo gumka wokół notesu trzyma wszystko razem.

Przeczytaj też: Jak zrobić pierwszy junk journal krok po kroku

Na każdej stronie ogranicz się do kilku rzeczy: jednego lub dwóch zdjęć, kawałka tekstu i małego akcentu. Małe strony szybko robią się zatłoczone, a album musi się jeszcze zamykać.

Co pomaga:

• Wybierz z góry trzy lub cztery kolory i ograniczony zestaw papierów.
• Używaj płaskich ozdób, bo grube guziki i kwiaty sprawiają, że album się rozchyla.
• Dodatkowe zdjęcia i tekst schowaj w tagach, klapkach albo kopertkach.
• W albumie oprawionym albo na kółkach zostaw w grzbiecie miejsce na dodatkową grubość.
• Okładkę zrób na końcu, z resztek z wnętrza.

Do minialbumu uzupełniającego dużą stronę zwykle w zupełności wystarczy sześć kartek, licząc przód i tył razem.

Przeczytaj też: Jak zrobić minialbum: baza, strony i oprawa

Artist trading cards (ATC) to małe dzieła sztuki w formacie 6,4 × 8,9 cm (2,5 × 3,5 cala), którymi wymieniasz się z innymi. Tworzysz je dowolną techniką, na przykład kolażem, stemplami, farbami, rysunkiem albo z materiału, na sztywnym podłożu.

Obowiązują dwie podstawowe zasady: ATC jest wykonana ręcznie i nie jest sprzedawana, tylko wymieniana albo oddawana. Na odwrocie piszesz swoje imię, tytuł, datę i sposób kontaktu. Wymiany odbywają się w grupach online albo na spotkaniach twórczych. Zebrane karty przechowujesz w koszulkach na karty do gry, w segregatorze z kieszonkami.

Przeczytaj też: Artist trading cards: jak je robić i wymieniać

Zin to mała, samodzielnie zrobiona książeczka, tradycyjnie kserowana i rozdawana. Scraperki używają go do krótkiej historii, wycieczki albo listy. Najprostszą wersję zrobisz z jednej kartki A4, bez kleju i zszywek:

• Złóż kartkę na osiem równych części i rozłóż ją z powrotem.
• Natnij środek wzdłuż długiej linii zgięcia, tylko przez dwie środkowe części.
• Złóż kartkę wzdłuż na pół, dociśnij końce do siebie i złóż ją w ośmiostronicową książeczkę w formacie A7.

Najpierw zrób wersję próbną i ponumeruj strony, żeby widzieć, co gdzie trafi. Ozdabiaj przed złożeniem, jeśli chcesz mieć ciągłe tło, albo po złożeniu, strona po stronie.

To zależy od tego, co chcesz zachować i jak lubisz pracować. Ogólna zasada:

• Zachować zdjęcia i historie na później: scrapbook.
• Szybko i przejrzyście notować co tydzień albo co miesiąc: pocket pages.
• Zrobić mały, kompletny album o jednym temacie: minialbum.
• Zbierać i bawić się starym papierem: junk journal.
• Wyrażać emocje farbami i kolażem: art journal.
• Porządkować i planować: bullet journal.
• Mało miejsca albo chęć wprowadzania zmian bez końca: scrapbooking cyfrowy.

Zacznij od tego, co najbardziej cię przyciąga. Wiele scraperek po jakimś czasie prowadzi równolegle dwa albo trzy rodzaje.

Przeczytaj też: Czym jest scrapbooking i jaka forma pasuje do ciebie

Scrapbook robisz ręcznie, a fotoksiążkę projektujesz na komputerze i oddajesz do druku. W scrapbooku wklejasz wydrukowane zdjęcia na papier, z ozdobami, journalingiem i prawdziwymi materiałami, takimi jak wstążki i bilety. Fotoksiążka jest płasko zadrukowana, szybciej powstaje i łatwo ją domówić, ale nie możesz w niej przechować niczego prawdziwego.

Album na zdjęcia to najprostsza forma: zdjęcia w kieszonkach albo na pustych kartach, bez większych ozdób. Scrapbooking cyfrowy jest gdzieś pomiędzy: projektujesz strony jak w scrapbooku i drukujesz je jako fotoksiążkę.

Przeczytaj też: Scrapbook, fotoksiążka czy album na zdjęcia: co wybrać