Jak zrobić minialbum: baza, strony i oprawa

Minialbum to mała książka o jednej rzeczy: weekendzie nad morzem, pierwszych urodzinach, przyjaźni, grudniu. Jest mniejszy od zwykłego albumu, ma mniej stron, więc szybciej go kończysz. I właśnie to jest w nim takie przyjemne. Po kilku wieczorach trzymasz w rękach coś, co możesz przeglądać, podarować albo postawić na półce.

Czym jest minialbum i do czego się przydaje

Minialbum ma zwykle 15 × 15 cm lub mniej, ale często spotyka się też format 10 × 15 cm, A6 albo wąski. Historia ma wyraźne granice. Wybierasz jeden temat i garść zdjęć i nie musisz nadrabiać całych lat.

Sprawdza się przy:

• wakacjach albo jednodniowej wycieczce;
• przyjęciu, narodzinach albo ślubie;
• prezencie, na przykład dla gospodarzy albo dziadków;
• porze roku albo jednym miesiącu;
• drobnych chwilach z codzienności, które nigdzie indziej nie pasują.

Na pierwszy minialbum wystarczy pięć do ośmiu zdjęć. Wtedy wszystko jest przejrzyste i zostaje miejsce na tekst i drobne pamiątki, takie jak bilety.

Jaką bazę wybrać

Baza decyduje o tym, jak wygląda album i ile wymaga pracy.

• Chipboard albo mocna tektura: gruba, sztywna tektura na okładkę, oklejona papierem do scrapbookingu. Możesz ją sama przyciąć na wymiar ze ścinków. Wybierz tekturę o grubości co najmniej 1,5 mm i unikaj kawałków z wgnieceniami albo zagięciami. Przytnij papier tak, by z każdej strony był ponad centymetr większy od okładki, natnij skośnie rogi i zawiń brzegi, jak przy pakowaniu prezentu.
• Koperty: przyklej skrzydełko jednej koperty do wnętrza następnej i masz album z wbudowanymi kieszonkami. Poprzestań na czterech lub pięciu kopertach, bo inaczej zaczną się przekrzywiać, a album zrobi się za gruby.
• Papierowe torebki albo spłaszczone tekturowe rolki: tanie, a otwarte końce same stają się kieszonkami na tagi. Zanim zaczniesz je oklejać, dobrze je spłaszcz kostką do bigowania.
• Jeden arkusz papieru do scrapbookingu: sprytnie składając i nacinając arkusz 30,5 × 30,5 cm, zrobisz książeczkę z kieszonkami, bez dodatkowej tektury.
• Gotowa baza: kupiony minialbum albo zestaw z już oprawioną bazą. Wtedy zostaje ci tylko wypełnianie. Idealne, jeśli chcesz głównie kleić, a nie majsterkować przy konstrukcji.

Dobrym początkiem jest też album harmonijkowy, czyli jeden długi pasek złożony w zygzak. Stoi otwarty na półce, nie potrzebuje oprawy i robi się go szybko.

Pracuj z jedną kolekcją papierów albo z papierami z tej samej rodziny kolorów. Wtedy strony same do siebie pasują i przy każdej masz mniej do wybierania.

Ile stron i ile arkuszy papieru

Licz od zdjęć. Na stronie 15 × 15 cm zmieści się jedno zdjęcie 10 × 15 cm z odrobiną miejsca dookoła albo dwa mniejsze. Policz zdjęcia, zastanów się, które mogą trafić razem na jedną stronę, i dolicz przód i tył.

Prosty rachunek: z jednego arkusza 30,5 × 30,5 cm (12 × 12 cali) wytniesz cztery karty o wymiarach około 15 × 15 cm. Każda karta ma dwie strony. Jeśli chcesz sztywniejszych stron, sklej dwie karty papieru do scrapbookingu plecami do siebie. Cardstock, czyli mocny gładki karton, jest wystarczająco sztywny jako pojedyncza karta. Z podwójnie sklejonym papierem do scrapbookingu masz z arkusza dwie sztywne karty, czyli cztery strony do wypełnienia. Z cardstocku masz z arkusza cztery karty, czyli osiem stron.

Przykład: dziesięć zdjęć, z których cztery łączysz po dwa, daje osiem stron ze zdjęciami. Ze stroną tytułową i końcową wychodzi dziesięć stron, czyli pięć kart. Potrzebujesz do tego około trzech arkuszy, jeśli sklejasz papier podwójnie, albo dwóch arkuszy cardstocku. Dolicz trochę papieru do scrapbookingu na oklejenie kart.

Przytnij strony nieco mniejsze od okładki, o jakieś pół centymetra, żeby nie wystawały. Najpierw zrób szablon ze ścinka papieru, żeby wypróbować format.

Kółka, oprawa czy szycie

Rodzaj oprawy wybierasz w zależności od tego, jak często chcesz coś zmieniać i jak gruby będzie album.

• Kółka: najprostsze. Przebij dwie lub trzy dziurki w okładce i stronach i przełóż przez nie kółka do segregowania. Później możesz dodawać albo przestawiać strony. Zaznacz dziurki za pomocą szablonu ze ścinka tektury, żeby w okładce i na stronach były w tym samym miejscu. Możesz też przewlec przez dziurki wstążkę albo sznurek.
• Grzbiet harmonijkowy: pasek cardstocku złożony w zygzak; wcześniejsze bigowanie daje równe zagięcia. Strony wklejasz w zagłębienia. Taki grzbiet daje solidną książeczkę, która otwiera się na płasko.
• Szycie: złóż karty na pół, włóż jedną w drugą i zszyj je mocną nicią wzdłuż zgięcia, przez trzy lub pięć dziurek. To najbardziej przypomina prawdziwą książkę. Jak zszyć ze sobą kilka złożonych kart (składek), przeczytasz w naszym artykule o samodzielnym oprawianiu.
• Bindownica do grzbietów drutowych daje spiralny grzbiet, jak w zeszycie, a album często otwiera się wtedy na płasko.

Przy każdej oprawie pilnuj, żeby grzbiet był wystarczająco szeroki na to, co potem znajdzie się w środku. Album ze zdjęciami, tagami i ozdobami robi się dużo grubszy niż puste strony. Wypróbuj oprawę na ścinkach, zanim sięgniesz po najładniejsze arkusze.

Jak wszystko zmieścić: klapki, tagi i rozkładane strony

Mały format to też wyzwanie. Chcesz zmieścić więcej, niż wejdzie na stronę. Są na to sposoby, które dają miejsce, a album nie robi się od razu dwa razy grubszy.

• Klapki: pasek papieru przyklejony z jednej strony, który odchylasz na bok albo do góry. Pod spodem mieści się jeszcze zdjęcie albo tekst.
• Kieszonki z tagami: przyklej kawałek papieru z trzech stron i masz kieszonkę. Tag, który odrobinę z niej wystaje, łatwo wyciągnąć. Na odwrocie zapisujesz historię.
• Tip-iny: luźna karta przyklejona wąskim paskiem do brzegu strony, którą można przewracać jak pół strony.
• Paski: pasek papieru albo wstążki biegnący przez stronę, za który wsuwasz bilet albo zdjęcie.
• Rozkładane strony: strona szersza od albumu, złożona dwa razy. Po rozłożeniu masz obok siebie trzy strony na zdjęcie panoramiczne albo rząd małych zdjęć.

Kilka rzeczy, na które warto uważać. Ciężkie albo grube ozdoby umieszczaj przy brzegach albo na okładce, a nie na środku strony, tam gdzie książeczka się zamyka. Przeplataj strony pełne ozdób spokojnymi. I co kilka stron sprawdzaj, czy album nadal się domyka. Wstążka z tyłu, przyklejona pod papierem okładki, utrzyma gruby album w całości.

Ile trwa zrobienie minialbumu

To w dużej mierze zależy od bazy i od tego, ile ozdabiasz. Album z kopert albo gotowa baza z kilkoma zdjęciami będą gotowe w jedno popołudnie lub wieczór. Album budowany w całości samodzielnie, z oklejoną okładką, grzbietem harmonijkowym i wieloma klapkami, zajmie raczej kilka wieczorów albo weekend. Rozkładane strony i kieszonki wymagają więcej mierzenia i bigowania, więc też zabierają więcej czasu.

Pracę łatwo podzielić na etapy:

1. Wybierz i wydrukuj zdjęcia.
2. Zrób bazę i oprawę.
3. Przyklej tła i zdjęcia.
4. Napisz teksty.
5. Ozdób i wykończ album.

Dzięki temu na każdą sesję przypada jeden krok. Najpierw przyklej tła, potem zdjęcia, potem warstwy, a na końcu drobne detale. Zanim cokolwiek przykleisz, rozłóż wszystko luzem. Na koniec przejrzyj album od początku do końca, żeby sprawdzić, czy tworzy spójną całość.

Minialbum nie musi być idealny. Lekko krzywy grzbiet albo nie całkiem prosta klapka nikną przy przeglądaniu wobec historii, którą album opowiada.