Jak przechowywać odbitki zdjęć, by przetrwały dziesiątki lat
Odpowiednie pudełko, bezpieczny plastik i spokojne miejsce w domu: tak sprawisz, że odbitki, stare zdjęcia i negatywy przez lata będą wyglądać pięknie.

W domu zdjęcia rzadko niszczą się z dnia na dzień. Zwykle dzieje się to powoli, rok po roku, w pudełku po butach na strychu, ściśniętych gumką albo w brązowej kopercie. Kilka dobrych decyzji co do materiałów i miejsca wystarczy, żeby odbitki przez dziesiątki lat wyglądały pięknie. Nie potrzebujesz do tego muzealnego magazynu, tylko dobrego pudełka, odpowiednich koszulek i spokojnego kąta w domu.
Co szkodzi zdjęciom
Ciepło, wilgoć i światło robią swoje, ale ważne jest też to, w czym zdjęcia leżą. Zwykły karton, brązowe koperty i gazety zawierają kwasy i ligninę, czyli substancję z drewna, przez którą papier z czasem żółknie i robi się kruchy. Te substancje powoli przechodzą na zdjęcia.
Plastik może być równie szkodliwy. Miękkie koszulki z PVC zawierają plastyfikatory, które z czasem się uwalniają, przez co odbitki mogą zmienić kolor albo zacząć się kleić. Klej, taśma klejąca i samoprzylepne strony albumów też wydzielają substancje, które niszczą zdjęcia.
Nie ufaj samemu napisowi „bezkwasowy”
Na opakowaniach widać słowa takie jak „bezkwasowy”, „bezpieczny dla zdjęć” czy „jakość archiwalna”. Nie są to terminy chronione. Poza tym „bezkwasowy” to nie to samo co „bez ligniny”: papier może mieć jedną z tych cech bez drugiej. Sprawdź więc, czy podano obie.
Jeśli chcesz mieć większą pewność, szukaj oznaczenia PAT, czyli Photographic Activity Test. Ten międzynarodowy test (ISO 18916) sprawdza, czy materiał reaguje chemicznie ze zdjęciami. Produkt, który go przeszedł, możesz uznać za bezpieczny dla zdjęć. Przy papierze i pudełkach trafisz czasem też na normy: ISO 9706 dla papieru trwałego i ISO 16245 dla pudełek i teczek na dokumenty papierowe. Dotyczą one papieru; w przypadku zdjęć najważniejszym uzupełnieniem jest PAT.
Pudełka i koperty, które się sprawdzą
Zwykłemu rodzinnemu archiwum wystarczy kilka dobrych podstawowych rzeczy.
- Solidne pudło archiwalne z kartonu bezkwasowego i bez ligniny. Wybierz pudło zamknięte, bez uchwytów, otworów i szczelin wentylacyjnych, żeby kurz i światło zostały na zewnątrz. Są dostępne m.in. w formacie A4 i A3.
- Pudełka na zdjęcia w rozmiarze odbitek, na przykład 10 × 15 cm, które podzielisz kartonowymi przekładkami albo kartami indeksowymi. Na każdej przekładce zapisz rok, miesiąc i temat, a później wszystko łatwo znajdziesz.
- Koperty albo teczki z papieru bezkwasowego na luźne i cenne zdjęcia.
Lepiej wybierz pudło z kartonu niż plastikowy pojemnik. I zadbaj o to, żeby koszulki i teczki dokładnie pasowały do pudła, tak by nic się nie przesuwało.
Jaki plastik jest bezpieczny
Do długiego przechowywania zdjęć nadają się trzy rodzaje plastiku: polipropylen (PP), poliester (znany też jako Mylar) i polietylen (PE). PVC, nazywany też winylem, omijaj. Jeśli nie wiadomo, z czego jest koszulka, nie bierz jej.
Plastik ma jeden słaby punkt: przy wysokiej wilgotności powietrza, powyżej około 60 procent, zdjęcia mogą się do niego przykleić. Jeśli twoje zdjęcia stoją w miejscu, gdzie bywa wilgotno, lepiej wybierz papierowe koperty. Zdjęcia wydrukowane samodzielnie na drukarce atramentowej zostaw najpierw na dobę do wyschnięcia, zanim włożysz je do koszulki.
O koszulkach i kieszeniach na zdjęcia w albumach piszemy więcej w osobnym artykule.
Najlepsze miejsce w domu
Zdjęcia lubią chłód, suchość, ciemność, a przede wszystkim stałe warunki. Archiwa przyjmują wilgotność powietrza mniej więcej od 30 do 50 procent i temperaturę najwyżej około 21 stopni; chłodniej jest lepiej, o ile nie robi się wilgotno. Ważniejsze od dokładnej liczby jest to, żeby warunki nie zmieniały się ciągle w górę i w dół. Prosty higrometr pokaże, jak wilgotno jest w danym miejscu.
Gdzie lepiej nie przechowywać zdjęć:
- na strychu, gdzie latem jest gorąco, a zimą zimno
- w piwnicy lub w przestrzeni pod podłogą, gdzie grozi wilgoć, pleśń i przecieki
- w garażu, szopie albo wynajętym boksie magazynowym, z powodu wahań temperatury i szkodników
- na parapecie albo w innym nasłonecznionym miejscu, gdzie kolory blakną
- nad kaloryferem lub obok niego, a najlepiej też nie przy zimnej ścianie zewnętrznej
- w świeżo pomalowanym pokoju albo w nowiutkiej szafie, z powodu oparów farby, kleju i materiałów budowlanych
Zwykle najlepiej sprawdza się szafa w ogrzewanym salonie lub sypialni. Nie stawiaj pudeł na podłodze, żeby zostały suche, gdyby na podłogę niespodziewanie dostała się woda.
Na leżąco czy na stojąco
Oba sposoby są w porządku, o ile zdjęcia mają dobre podparcie. Na stojąco świetnie się sprawdza w pudełku wypełnionym w sam raz, z solidnymi przekładkami, tak żeby nic się nie przechylało ani nie wyginało. W pudełku do połowy pustym zdjęcia się przewracają i wyginają. Wtedy lepiej połóż je płasko.
Duże odbitki, zdjęcia na starym, kruchym kartonie i wszystko, co już jest delikatne, zawsze przechowuj na leżąco. Duże i ciężkie albumy oraz scrapbooki też lepiej trzymać płasko, we własnym pudle albo na półce.
Co włożyć między zdjęcia
Cenne zdjęcia najlepiej trzymać każde w osobnej koszulce lub kopercie. Jeśli przechowujesz odbitki w stosie, przełóż je neutralnym arkuszem, na przykład bezkwasową bibułą. Zapobiega to tarciu i zarysowaniom, zwłaszcza przy matowych odbitkach o delikatnej powierzchni.
Przy starych zdjęciach zwróć uwagę na jedną dodatkową rzecz. Wiele papierów bezkwasowych jest buforowanych węglanem wapnia, który neutralizuje kwasy. Dla większości współczesnych odbitek to w porządku, ale wczesnym fotografiom, starym odbitkom kolorowym i cyjanotypiom może to właśnie szkodzić. Do takich zdjęć wybierz niebuforowany papier o neutralnym pH albo koszulkę z poliestru lub polipropylenu.
Czego nie wkładać między zdjęcia: gazet, zwykłego papieru do drukarki, karteczek z taśmą klejącą, gumek, spinaczy i zszywek.
Stare luźne zdjęcia
Najbezpieczniej przechowywać stare luźne zdjęcia każde w osobnej koszulce z polipropylenu lub poliestru albo w kopercie z niebuforowanego papieru, w zamkniętym pudle archiwalnym. Zostaw je w kolejności, w jakiej je znalazłeś. Może wydawać się przypadkowa, ale często coś znaczyła dla osoby, która je przechowywała.
Bierz stare zdjęcia do ręki tylko wtedy, gdy to potrzebne, czystymi, suchymi dłońmi i za brzegi. Palce zostawiają tłuszcz i kwasy na powierzchni obrazu, więc nie dotykaj przodu. Podtrzymuj całe zdjęcie i nie podnoś go za jeden róg. Zdjęcia zwiniętego lub złożonego nigdy nie prostuj na siłę.
Jeśli zdjęcia są wklejone w stary album, na razie ich nie ruszaj. O tym są dwa inne artykuły na tym blogu. Jeśli chcesz powiesić stare zdjęcie, oprawij kopię, a oryginał zostaw w pudle.
Negatywy po zeskanowaniu
Nie wyrzucaj negatywów, nawet jeśli wszystko jest już zeskanowane. Negatyw często zawiera więcej szczegółów, niż uchwyci pierwszy skan, a lepszym skanerem albo nową odbitką wydobędziesz z niego później jeszcze więcej.
Przechowuj je w arkuszach lub koszulkach na negatywy z polipropylenu, polietylenu lub poliestru, każdy pasek w osobnej kieszonce. Stara koperta z zakładu fotograficznego zwykle nie jest do tego przeznaczona. Zapisz na arkuszu, jaki to film, z którego roku i czego dotyczy, i nadaj mu ten sam numer co pasującym skanom i odbitkom. Negatywy powinny leżeć w takim samym miejscu jak zdjęcia: chłodnym, suchym i ciemnym.
Jak bezpiecznie pisać na odwrocie
Imię i rok na odwrocie sprawiają, że zdjęcie staje się dla następnego pokolenia o wiele cenniejsze. Użyj miękkiego ołówka, na przykład B lub 2B, i lekko dociskaj. Pisz przy brzegu albo w rogu, nie na środku odwrocia, bo tam łatwo odbija się na przód. Połóż zdjęcie obrazem w dół na czystej, gładkiej powierzchni.
Nie używaj długopisu, bo wymaga nacisku, ani flamastra czy markera permanentnego na samym zdjęciu. Tusz może przebić albo odbić się na zdjęciu leżącym pod spodem. Jeśli twoja odbitka ma gładki, nieco plastikowy odwrót, na którym ołówek słabo pisze, zapisz informacje na koszulce, kopercie albo dołączonej karteczce. Jeśli jednak chcesz pisać na samym zdjęciu, weź pisak wyraźnie przeznaczony do zdjęć i pozwól tuszowi dobrze wyschnąć. Marker permanentny stosuj tylko na zewnętrznej stronie koszulek i teczek.
Najczęstsze błędy
- Naprawianie rozdarcia taśmą klejącą albo laminowanie zdjęcia. Jedno i drugie przebarwia zdjęcie i może uszkodzić warstwę obrazu.
- Wieszanie jedynego oryginału w ramce w słońcu.
- Zostawianie mokrych zdjęć jedno na drugim. Jak najszybciej rozłóż je obrazem do góry w chłodnym, przewiewnym miejscu i nie kładź niczego na mokrej powierzchni.
- Wstawianie wszystkiego „na chwilę” do pudła na strychu, gdzie potem stoi latami.
Nie musisz załatwić wszystkiego w jeden weekend. Zacznij od zdjęć, które są ci najdroższe, daj im dobrą koszulkę i dobre pudełko, i postaw je w spokojnym miejscu. Reszta przyjdzie sama.
Pytania na ten temat
Jak najlepiej przechowywać stare zdjęcia?
Przechowuj je w chłodnym, suchym i ciemnym miejscu, w bezpiecznych dla zdjęć koszulkach lub kopertach, w zamkniętym pudle archiwalnym. Szafa w ogrzewanym salonie zwykle sprawdza się lepiej niż strych, piwnica czy garaż.
Jaki plastik jest bezpieczny dla zdjęć?
Polipropylen (PP), poliester (PET, nazywany też Mylarem) i polietylen (PE). Omijaj PVC, bo jego plastyfikatory mogą niszczyć zdjęcia.
Czy papier bezkwasowy wystarczy do przechowywania zdjęć?
Nie. „Bezkwasowy” to nie to samo co „bez ligniny”, a samo słowo nie jest terminem chronionym. Najlepiej szukaj produktu, który przeszedł Photographic Activity Test (PAT, ISO 18916).
Czym i jak pisać na odwrocie zdjęcia?
Użyj miękkiego ołówka (B lub 2B), lekko dociskaj i pisz przy brzegu. Jeśli ołówek nie pisze na gładkim odwrociu, zapisz informacje na koszulce lub dołączonej karteczce. Nie używaj długopisu ani markera permanentnego na samym zdjęciu.


