Conas grianghraif chlóite a choinneáil slán ar feadh na mblianta

Is annamh a chailltear grianghraif sa bhaile in aon iarraidh amháin. De ghnáth tarlaíonn sé go mall, bliain i ndiaidh bliana, i mbosca bróg san áiléar, le banda leaisteach thart air nó i gclúdach donn. Le cúpla rogha mhaith ó thaobh ábhair agus áite de, coinneoidh tú priontaí go deas ar feadh na mblianta fada. Ní gá stór músaeim duit chuige sin, ach bosca maith, na clúdaigh chearta agus áit bheag chiúin sa teach.

Cad a dhéanann dochar do ghrianghraif

Déanann teas, taise agus solas a gcuid oibre, ach is tábhachtach freisin an t-ábhar ina luíonn na grianghraif. Bíonn aigéid agus lignin i ngnáthchairtchlár, i gclúdaigh dhonna agus i bpáipéar nuachta. Is substaint as adhmad é lignin a fhágann páipéar buí agus briosc le himeacht ama. Aistríonn na substaintí sin go mall chuig na grianghraif.

Is féidir le plaisteach a bheith chomh dona céanna. Bíonn plaisteachóirí i gclúdaigh bhoga PVC a scaoiltear le himeacht ama, rud a d’fhéadfadh dath a bhaint as priontaí nó iad a ghreamú. Scaoileann gliú, téip ghreamaitheach agus leathanaigh fhéinghreamaitheacha albaim substaintí a dhéanann dochar do ghrianghraif freisin.

Féach níos faide ná an focal saor ó aigéad

Feicfidh tú focail mar saor ó aigéad, sábháilte do ghrianghraif agus caighdeán cartlainne ar phacáistí. Ní téarmaí cosanta iad. Ina theannta sin, ní hionann saor ó aigéad agus saor ó lignin: is féidir le páipéar a bheith ar cheann acu gan a bheith ar an gceann eile. Mar sin, féach an luaitear an dá cheann.

Más mian leat níos mó cinnteachta, lorg an PAT, an Photographic Activity Test. Scrúdaíonn an tástáil idirnáisiúnta seo (ISO 18916) an imoibríonn ábhar go ceimiceach le grianghraif. Is féidir leat táirge a théann tríd an tástáil a mheas mar shábháilte do ghrianghraif. Le páipéar agus boscaí, feicfidh tú caighdeáin eile uaireanta: ISO 9706 do pháipéar buan agus ISO 16245 do bhoscaí agus fillteáin do dhoiciméid pháipéir. Baineann siad sin le páipéar; do ghrianghraif, is é an PAT an forlíonadh is tábhachtaí.

Boscaí agus clúdaigh atá go maith

Is leor cúpla bunrud maith do ghnáthchartlann teaghlaigh.

• Bosca cartlainne láidir as cairtchlár atá saor ó aigéad agus saor ó lignin. Roghnaigh bosca dúnta, gan lámhchrainn, poill ná sliotáin aerála, ionas go bhfanfaidh deannach agus solas amuigh. Tá siad ar fáil i A4 agus A3, i measc méideanna eile.
• Boscaí grianghraf de mhéid na bpriontaí, mar shampla do 10 x 15 cm, inar féidir leat na grianghraif a roinnt le cluaisíní cairtchláir nó cártaí innéacs. Scríobh an bhliain, an mhí agus an t-ábhar ar gach cluaisín, agus gheobhaidh tú gach rud arís níos déanaí.
• Clúdaigh nó fillteáin bheaga as páipéar saor ó aigéad do ghrianghraif scaoilte agus luachmhara.

Is fearr bosca cairtchláir ná bosca stórála plaisteach. Agus cinntigh go n-oireann clúdaigh agus fillteáin go díreach don bhosca, ionas nach féidir le haon rud sleamhnú.

Cén plaisteach atá sábháilte

Tá trí chineál plaistigh oiriúnach chun grianghraif a choinneáil iontu ar feadh i bhfad: polapróipiléin (PP), poileistear (ar a dtugtar Mylar freisin) agus poileitiléin (PE). Seachain PVC, ar a dtugtar vinil freisin. Mura luaitear cad as a ndearnadh clúdach, ná ceannaigh é.

Tá laige amháin ag plaisteach: nuair a bhíonn an taise ard, os cionn 60 faoin gcéad nó mar sin, féadfaidh grianghraif greamú de. Má bhíonn do ghrianghraif in áit a éiríonn tais uaireanta, is fearr clúdaigh pháipéir a roghnú. Grianghraif a chlóigh tú féin le printéir inc-scairde, fág iad lá agus oíche ag triomú sula gcuireann tú i gclúdach iad.

Tá tuilleadh faoi chlúdaigh agus fillteáin ghrianghraf in albaim in alt eile.

An áit is fearr sa teach

Is maith le grianghraif áit fhionnuar, thirim, dhorcha agus, thar aon rud eile, sheasmhach. Bíonn institiúidí cartlainne ag súil le taise idir 30 agus 50 faoin gcéad, nó mar sin, agus teocht nach mó ná 21 céim nó thart air; is fearr níos fuaire, chomh fada is nach n-éiríonn sé tais. Níos tábhachtaí ná an uimhir chruinn, níor cheart go mbeadh sé ag dul suas agus síos an t-am ar fad. Taispeánann hidriméadar simplí cé chomh tais is atá áit.

Áiteanna nach fearr grianghraif a choinneáil:

• san áiléar, áit a mbíonn sé te sa samhradh agus fuar sa gheimhreadh
• sa siléar nó faoin urlár, áit a bhfuil baol taise, múnla agus sceite
• sa gharáiste, sa seid nó in aonad stórála, mar gheall ar na hathruithe agus feithidí
• ar leac na fuinneoige nó in áit ar bith eile faoin ngrian, áit a dtréigeann na dathanna
• os cionn nó in aice leis an téitheoir, agus is fearr gan iad a chur le balla fuar seachtrach ach oiread
• i seomra atá díreach péinteáilte nó i gcófra úrnua, mar gheall ar ghal ón bpéint, ón ngliú agus ó ábhair thógála

De ghnáth, is é cófra i seomra suí nó i seomra codlata téite is fearr. Ná cuir na boscaí ar an urlár, ionas go bhfanfaidh siad tirim má thagann uisce ar an urlár de thimpiste.

Ina luí nó ina seasamh

Is féidir an dá rud, chomh fada is go dtacaítear go maith leis na grianghraif. Oibríonn ina seasamh go breá i mbosca atá díreach lán go leor, le cluaisíní láidre eatarthu, ionas nach dtiteann aon rud ar fiar ná nach gcamann sé. I mbosca leathfholamh, titeann grianghraif agus lúbann siad. Is fearr iad a leagan cothrom ansin.

Priontaí móra, grianghraif ar sheanchairtchlár briosc agus gach rud atá leochaileach cheana féin, coinnigh ina luí i gcónaí iad. Is fearr freisin albaim agus scrapbooks móra troma a choinneáil cothrom, ina mbosca féin nó ar sheilf.

Cad a chuireann tú eatarthu

Is fearr clúdach nó clúdach litreach dá chuid féin a thabhairt do gach grianghraf luachmhar. Má choinníonn tú priontaí i gcarn, cuir leathán neodrach eatarthu, mar shampla páipéar síoda saor ó aigéad. Coscann sé sin cuimilt agus scríobaí, go háirithe le priontaí neamhlonracha a bhfuil dromchla íogair orthu.

Le seanghrianghraif, bí airdeallach ar rud amháin eile. Bíonn go leor páipéir saor ó aigéad maolánaithe le cailc chun aigéid a neodrú. Tá sé sin go breá don chuid is mó de phriontaí nua-aimseartha, ach d’fhéadfadh sé dochar a dhéanamh do ghrianghraif luatha, do sheanphriontaí daite agus do ghormchlónna. Do na grianghraif sin, roghnaigh páipéar neamh-mhaolánaithe le pH neodrach, nó clúdach poileistir nó polapróipiléine.

Na rudaí nár cheart a chur eatarthu: páipéar nuachta, gnáthpháipéar priontála, nótaí le téip ghreamaitheach, bandaí leaisteacha, fáiscíní páipéir agus stáplaí.

Seanghrianghraif scaoilte

Is é an stóráil is sábháilte do sheanghrianghraif scaoilte ná clúdach dá chuid féin as polapróipiléin nó poileistear, nó clúdach litreach as páipéar neamh-mhaolánaithe, i mbosca cartlainne dúnta. Fág iad san ord inar aimsigh tú iad. B’fhéidir go bhfuil cuma randamach air, ach is minic a bhí brí leis don duine a choinnigh iad.

Ná láimhseáil seanghrianghraif ach nuair is gá, le lámha glana tirime agus ar na himill. Fágann méara blonag agus aigéid ar dhromchla na híomhá, mar sin ná leag lámh ar an taobh tosaigh. Tacaigh leis an ngrianghraf ar fad agus ná tóg é ag cúinne amháin. Grianghraf atá rollta nó fillte, ná brúigh cothrom é le neart riamh.

Má tá grianghraif greamaithe i seanalbam, fág iad mar atá go fóill. Tá dhá alt eile ar an mblag seo faoi sin. Más mian leat seanghrianghraf a chrochadh, cuir cóip i bhfráma agus coinnigh an bunghrianghraf sa bhosca.

Claonchlónna tar éis scanadh

Ná caith claonchlónna amach, fiú má tá gach rud scanta. Is minic a bhíonn níos mó mionsonraí i gclaonchló ná mar a ghabhann an chéad scanadh, agus le scanóir níos fearr nó prionta nua gheobhaidh tú níos mó as níos déanaí.

Coinnigh iad i leatháin nó i gclúdaigh chlaonchló as polapróipiléin, poileitiléin nó poileistear, le gach stiall ina póca féin. De ghnáth, ní dhearnadh an seanchlúdach ón siopa grianghraf chuige sin. Scríobh ar an leathán cén scannán, cén bhliain agus cén t-ábhar atá i gceist, agus tabhair an uimhir chéanna dó is atá ar na scananna agus na priontaí a bhaineann leis. Is san áit chéanna le grianghraif a bhaineann claonchlónna: fionnuar, tirim agus dorcha.

Scríobh go sábháilte ar chúl grianghraif

Le hainm agus bliain ar an gcúl, bíonn grianghraf i bhfad níos luachmhaire don chéad ghlúin eile. Úsáid peann luaidhe bog, mar B nó 2B, agus brúigh go héadrom. Scríobh ag an imeall nó i gcúinne, ní i lár an chúil, mar is ansin a bhrúnn sé tríd go dtí an taobh tosaigh go héasca. Leag an grianghraf agus an íomhá síos ar dhromchla glan mín.

Ná húsáid peann gránbhiorach, mar gheall ar an mbrú, ná peann feilte ná marcóir buan ar an ngrianghraf féin. Is féidir le dúch dul tríd nó smál a fhágáil ar an ngrianghraf faoi. Má tá cúl mín, cineál plaisteach ar do phrionta nach bhfanann peann luaidhe air go maith, scríobh ar an gclúdach, ar an gclúdach litreach nó ar chárta bheag in éineacht leis. Más mian leat scríobh ar an ngrianghraf féin mar sin féin, úsáid peann atá ceaptha go sonrach do ghrianghraif agus lig don dúch triomú go maith. Ná húsáid marcóir buan ach ar an taobh amuigh de chlúdaigh agus fhillteáin.

Botúin choitianta

• Stróic a dheisiú le téip ghreamaitheach nó grianghraf a lannú. Baineann an dá rud dath as an ngrianghraf agus féadfaidh siad dochar a dhéanamh do chiseal na híomhá.
• An t-aon bhunghrianghraf amháin a chrochadh i bhfráma faoin ngrian.
• Grianghraif fhliucha a fhágáil ina luí ar a chéile. Leag iad chomh luath agus is féidir, agus an íomhá in airde, i seomra fionnuar aerach agus ná cuir aon rud ar an dromchla fliuch.
• Gach rud a chur “ar feadh tamaill” i mbosca san áiléar, áit a bhfanann sé ar feadh blianta ina dhiaidh sin.

Ní gá duit gach rud a shocrú in aon deireadh seachtaine amháin. Tosaigh leis na grianghraif is ansa leat, tabhair clúdach maith agus bosca maith dóibh, agus cuir in áit chiúin iad. Leanfaidh an chuid eile go nádúrtha.