Warstwy i głębia na stronie scrapbooka

Połóż zdjęcie płasko na kartce papieru, a po prostu tam leży. Podłóż pod nie kawałek innego papieru, wsuń do połowy etykietę i unieś jeden kwiatek na kawałku taśmy, a strona nagle nabiera głębi. Prawie chce się jej dotknąć. Na tym polega cały sekret warstw: nie więcej rzeczy, tylko rzeczy, które na sobie leżą.

Dlaczego warstwy wzbogacają stronę

Warstwy dają zdjęciu kotwicę. Zdjęcie przyklejone wprost do tła wisi w powietrzu. Z ramką z papieru pod spodem, drugim arkuszem, który trochę wystaje, albo paskiem, który pod nim przechodzi, dostaje miejsce, do którego należy.

Warstwy prowadzą też wzrok. Patrzysz najpierw tam, gdzie spotyka się ich najwięcej. Dlatego budujesz je wokół tego, co chcesz pokazać, zwykle wokół głównego zdjęcia albo tytułu.

A warstwy coś opowiadają. Kawałek mapy z trasy, paragon wystający do połowy spod zdjęcia, skrawek koronki z babcinego obrusa: każda warstwa dodaje fragment historii. Płaska strona może być piękna, ale strona z warstwami przypomina zachowaną chwilę.

Buduj od dużego do małego

Najprostszy sposób, żeby warstwy były spokojne, to stała kolejność. Wiele doświadczonych scrapbookerek i scrapbookerów pracuje tak:

1. Tło: cały arkusz cardstocku (sztywnego, gładkiego papieru) albo papieru z wzorem.
2. Panel: mniejszy kawałek innego papieru, lekko przekrzywiony albo prosty, który wyznacza środek strony.
3. Maty: jedna albo dwie warstwy papieru bezpośrednio pod zdjęciem, każda o kilka milimetrów większa.
4. Zdjęcie.
5. Drobiazgi: etykiety, naklejki, kawałek wstążki, jakieś słowo.

Pracuj więc od dużych płaszczyzn do małych detali. Kto zaczyna odwrotnie, od fajnych drobiazgów, często kończy ze stroną, na której wszystko krzyczy tak samo głośno.

Najpierw rozłóż wszystko luzem, bez kleju. Przesuwaj, obracaj, zabieraj. Zrób zdjęcie telefonem i mu się przyjrzyj: na małym ekranie od razu widać, czy strona jest krzywa albo gdzieś zbyt pełna. Kleisz dopiero wtedy, kiedy wszystko pasuje.

Ile warstw wystarczy?

Nie ma stałej liczby, ale kilka prostych zasad pomaga:

• Pod zdjęciem zwykle wystarczą dwie albo trzy warstwy. Więcej i robi się z tego stosik zamiast ramki.
• Wybierz jedno miejsce, w którym spotykają się warstwy. Druga, mniejsza grupa po drugiej stronie strony może się pojawić jako przeciwwaga.
• Im więcej zdjęć, tym mniej warstw i ozdób na jedno zdjęcie.
• Zostaw pustą przestrzeń. To dzięki niej warstwy w ogóle widać.

Jeśli nie wiesz, czy to już koniec, zatrzymaj się o krok wcześniej, niż planujesz. Warstwę zawsze możesz dodać później. Zdjąć taką, która jest już przyklejona, jest trudno.

Taśma piankowa i inne sposoby unoszenia

Taśma piankowa to dwustronna taśma klejąca z warstwą pianki w środku. Kupisz ją na rolce oraz jako osobne kwadraciki albo kółka, często nazywane foam squares, pop dots albo podkładkami 3D. To, co nią uniesiesz, rzuca mały cień na warstwę pod spodem. I właśnie to daje efekt.

Kilka sposobów, jak jej używać:

• Unieś główne zdjęcie na kilku kwadracikach. Nie dawaj ich tylko w rogach, ale też jeden lub dwa na środku, inaczej zdjęcie się ugnie.
• Przy wyciętym kwiatku z kilku warstw podklej kawałek pianki tylko pod górne płatki. Wtedy odstają od dolnej warstwy i masz prawdziwy kwiat zamiast płaskiego obrazka.
• Ułóż wycięty tytuł na taśmie piankowej nad ciemniejszym podkładem. Cień sprawia, że litery są lepiej czytelne na pstrokatym tle.
• Pod cienkie, delikatne kształty możesz podłożyć wąskie kawałki pianki w szerszych miejscach. To trochę dłubania, ale cień jest tego wart.

Mieszaj wysokości. Strona, na której wszystko stoi na piance na tej samej wysokości, jest równie płaska jak strona bez pianki. Połącz płaskie naklejki na tle z grubszymi naklejkami albo chipboardem (sztywną tekturą z nadrukiem) z przodu, a tytuł sam nabierze głębi.

Głębię można też zrobić bez pianki:

• Przyklej papier tylko na środku. Brzegi zostają wolne i trochę się podwijają. Powstaje lekka, miękka warstwa.
• Delikatnie wygnij do góry płatki wyciętych kwiatów i skrzydła motyli na palcu albo długopisie.
• Połóż welum (półprzezroczysty papier) pod warstwą albo na niej. Dolna warstwa jest wtedy wciąż lekko widoczna, co daje miękkie, głębokie wrażenie.
• Wsuń zdjęcie przed kilka łodyżek kwiatów. Wygląda wtedy, jakby kwiaty rosły za nim.

Jak zachować porządek w warstwach

Warstwy robią się chaotyczne, kiedy nic ich ze sobą nie łączy. To pomaga:

• Pracuj z ograniczoną paletą, dwoma lub trzema kolorami dopasowanymi do zdjęcia. Wybierz kolory z samego zdjęcia.
• Do tego samego rodzaju elementów używaj tego samego papieru. Wszystkie serduszka w tej samej czerwieni, wszystkie listki w tej samej zieleni. To daje spokój.
• Grupuj. Trzy rzeczy zachodzące na siebie w rogu zdjęcia czyta się jako całość. Te same trzy rzeczy rozrzucone po stronie wyglądają jak przypadkowy bałagan.
• Pozwól ozdobom lekko zachodzić na róg zdjęcia, wtedy do niego należą.
• Pilnuj, żeby wszystko było mniejsze niż zdjęcie. Ozdoby mają pomagać, a nie konkurować.
• Jeśli jest już dużo koloru i kontrastu, nie potrzebujesz wielu dodatków.

Zadbaj też o porządek pod spodem. Niewidzialna siatka, w której brzegi paneli i zdjęć wypadają na tych samych liniach, sprawia, że nawet pełna strona jest czytelna. Potem jeden element może być ukośnie, na przykład etykieta albo pasek taśmy. Właśnie dlatego, że reszta jest prosto, rzuca się w oczy.

Faktura z papieru, tkaniny i wytłoczeń

Głębia to nie tylko wysokość. Różne powierzchnie też wzbogacają stronę. Gładkie obok szorstkiego, błyszczące obok matowego, papier obok tkaniny.

• Mieszaj rodzaje papieru: gładki cardstock, papier kraft, papier perłowy, welum.
• Rwij brzegi. Dociśnij metalową linijkę do papieru i drugą ręką ciągnij papier wzdłuż niej do góry. Jeśli chcesz swobodniejszy kształt, najpierw poprowadź linię mokrym pędzlem; w tym miejscu papier łatwiej się rwie.
• Postrzęp brzegi nożyczkami albo papierem ściernym i przetrzyj je odrobiną tuszu. Najpierw spróbuj na skrawku.
• Użyj tkaniny: paska wstążki, juty, koronki, kawałka bawełny, guzika.
• Embossing daje wypukły wzór w samym papierze. Folderem do embossingu (formą ze wzorem) odciskasz strukturę w arkuszu cardstocku, a papier prawie nie robi się grubszy.
• Szew maszyną do szycia wokół panelu trzyma warstwę i dodaje faktury.
• Białe kropelki farby albo odrobina tuszu na kilku warstwach naraz łączą je ze sobą.

Wytnij też czasem kształt z papieru z wzorem i połóż go z powrotem jako osobną warstwę. Wycinanie kwiatów z nadruku (to tak zwany fussy cutting) to tani sposób na wykorzystanie skrawków, a od razu daje dodatkową warstwę.

Głębia bez zbyt grubego albumu

Każda warstwa zajmuje miejsce w albumie. Kilka stron z grubymi ozdobami i album szybko zaczyna się rozchylać albo koszulki się wykrzywiają. Tak nad tym zapanujesz:

• Najgrubsze warstwy trzymaj z dala od grzbietu albumu. Tam najszybciej robi się ciasno.
• Taśmy piankowej używaj głównie do jednej lub dwóch rzeczy na stronie, nie do wszystkiego.
• Wybieraj cienkie sposoby na głębię: papier przyklejony tylko na środku, welum, embossing, rwane brzegi. Dają dużo efektu przy prawie zerowej grubości.
• Kładź grubą stronę obok spokojnej, bardziej płaskiej. To przyjemne dla oka i dobre dla albumu.
• Przeplataj strony z dużą ilością wypukłości ze stronami bez nich albo przesuwaj grube miejsca tak, żeby w zamkniętym albumie nie leżały na sobie.
• Album z luźnym grzbietem, na przykład na śruby albo segregator na kółka, daje więcej miejsca niż książka w sztywnej oprawie.

Gruby album z dużą ilością wypukłości przechowuj raczej na leżąco niż na stojąco, w osobnym pudełku albo na półce, i nie kładź na nim nic ciężkiego. Wtedy uniesione warstwy naprawdę zostaną uniesione.

Zacznij od jednego zdjęcia

Jeśli chcesz spróbować, weź stronę z jednym zdjęciem. Podłóż pod nie panel i matę, unieś zdjęcie w kilku miejscach i ułóż w jednym rogu małą grupkę trzech rzeczy. Zobacz, co to zmienia. Zanim się obejrzysz, zaczniesz inaczej patrzeć na skrawki papieru: nie jak na śmieci, tylko jak na swoją następną warstwę.