Scrapbooking με παιδιά

Τα παιδιά κόβουν, κολλάνε και μαζεύουν πράγματα πολύ πριν μάθουν τη λέξη scrapbook. Ένα εισιτήριο τρένου, ένα όμορφο φύλλο, μια ζωγραφιά της ημέρας: όλα πρέπει να φυλαχτούν κάπου. Το scrapbooking μαζί τούς δίνει μια θέση. Και είναι ένα χόμπι όπου εσύ και το παιδί σου κάθεστε στο ίδιο τραπέζι και κάνετε την ίδια δουλειά, ο καθένας στο δικό του επίπεδο.

Από ποια ηλικία μπορεί να ξεκινήσει

Στην ουσία, από τη στιγμή που ένα παιδί μπορεί να πατήσει κάτι πάνω στο χαρτί. Τα νήπια γύρω στα δύο μπορούν να κολλάνε αυτοκόλλητα, να ζωγραφίζουν με χοντρά κηρομπογιά και να ακουμπούν ένα κομμάτι χαρτί πάνω σε κόλλα. Με παιδικό ψαλίδι, από τα τρία περίπου, τα παιδιά μπορούν να κάνουν τα πρώτα τους κοψίματα με επίβλεψη.

Μέχρι τα πέντε περίπου, κράτα τα πράγματα απλά και σύντομα. Το κόψιμο και το κόλλημα δεν βγαίνουν ακόμη εύκολα, και η προσοχή συχνά τελειώνει μετά από ένα τέταρτο. Μοιράστε τη δουλειά: εσύ κόβεις τις φωτογραφίες, το παιδί σου διαλέγει πού θα μπουν και τις κολλάει.

Από τα έξι περίπου, τα παιδιά μπορούν να κόβουν μόνα τους, να γράφουν λίγες λέξεις και να στήνουν μια σελίδα. Τα μεγαλύτερα παιδιά συχνά θέλουν να αποφασίζουν τα ίδια πώς θα είναι, και κάποια γράφουν ήδη ολόκληρες ιστορίες για τις φωτογραφίες τους. Η ηλικία είναι μόνο ένας οδηγός· θα δεις γρήγορα τι μπορεί να κάνει το παιδί σου.

Ασφαλής κόλλα, ψαλίδια και υλικά

Για τα μικρά παιδιά, η κόλλα στικ είναι η καλύτερη επιλογή. Είναι καθαρή, στεγνώνει γρήγορα και καθαρίζεται εύκολα. Η λευκή κόλλα χειροτεχνίας βοηθάει για πιο βαριά πράγματα, όπως χαρτόνι ή κουμπιά, αλλά το λεπτό χαρτί βρέχεται εύκολα και κάνει φουσκάλες. Η ταινία διπλής όψης είναι για μεγαλύτερα παιδιά, γιατί ξεκολλάει δύσκολα αν μπει σε λάθος σημείο.

Πρόσεχε με τις πολύτιμες φωτογραφίες. Οι παιδικές κόλλες συνήθως φεύγουν με το πλύσιμο και δεν είναι πάντα χωρίς οξέα, οπότε με τον καιρό μπορεί να φθείρουν μια φωτογραφία. Γι’ αυτό δώσε στα παιδιά εκτυπώσεις ή αντίγραφα για να δουλέψουν και κράτα τα πρωτότυπα μακριά τους. Έτσι, μια φωτογραφία που μπαίνει στραβά ή με ένα δαχτυλικό αποτύπωμα δεν είναι καταστροφή.

Για ψαλίδι, διάλεξε για τα μικρά παιδιά ένα παιδικό ψαλίδι με στρογγυλή μύτη. Τα κοπίδια και οι κόφτες χαρτιού είναι για ενήλικες. Μείνε κοντά όσο κόβουν και μάζεψε τα ψαλίδια όταν τελειώσετε.

Μερικά ακόμη πράγματα που πρέπει να προσέξεις:

• Τα μικρά κομμάτια, όπως πούλιες, κουμπάκια και στρας, δεν είναι για παιδιά κάτω των τριών, γιατί μπορεί να τα καταπιούν.
• Τους συνδετήρες συρραπτικού στο πίσω μέρος μιας σελίδας μπορείς να τους καλύψεις με ταινία, ώστε να μη σκαλώνει κανείς.
• Το πιστόλι σιλικόνης δεν είναι για παιδικά χέρια.
• Σκέπασε το τραπέζι με ένα τραπεζομάντιλο που πλένεται ή μια παλιά εφημερίδα και κράτα κοντά ένα υγρό πανί για την κόλλα και το γκλίτερ.

Αυτό το πανί σίγουρα θα το χρειαστείς με κομφετί και γκλίτερ. Τα παιδιά τα λατρεύουν, αλλά να ξέρεις ότι θα τα βρίσκεις στα μαξιλάρια για μήνες.

Ένα δικό τους άλμπουμ

Τα παιδιά που βοηθούν στο δικό σου άλμπουμ καταλαβαίνουν γρήγορα ότι δεν τους επιτρέπονται όλα. Ένα δικό τους βιβλίο το λύνει αυτό. Εκεί αποφασίζουν εκείνα τι θα μπει, ακόμη κι αν είναι μια φωτογραφία ενός απορριμματοφόρου ή μια σελίδα γεμάτη αυτοκόλλητα χωρίς καμία φωτογραφία.

Διάλεξε κάτι γερό που αντέχει. Ένα μπλοκ σχεδίου με χοντρό χαρτί ή ένας κλασέρ με κρίκους και φύλλα χαρτονιού κάνουν μια χαρά. Ο κλασέρ έχει το πλεονέκτημα ότι μια σελίδα που δεν βγήκε καλά μπορεί να βγει, και ότι μπαίνουν εύκολα καινούργιες.

Δώσε στο παιδί ένα δικό του κουτάκι με μερικές φωτογραφίες, χαρτί, αυτοκόλλητα και ό,τι έχει μαζέψει μόνο του: εισιτήρια, χαρτοπετσέτες, ένα σακουλάκι από τον φούρνο. Καρτελάκια και ετικέτες από ρούχα ή ένας φιόγκος από δώρο ταιριάζουν επίσης. Συμφωνήστε ότι θα βοηθάς μόνο όταν σου το ζητήσει. Το βιβλίο ίσως δεν βγει όμορφο με τα δικά σου κριτήρια, αλλά θα είναι πραγματικά δικό του.

Ένα ημερολόγιο διακοπών είναι ένα καλό πρώτο βήμα. Πάρε μαζί σου έναν φάκελο με χαλαρά φύλλα, μια κόλλα στικ, ένα ψαλίδι, μερικούς μαρκαδόρους και έναν φάκελο αλληλογραφίας για τα εισιτήρια. Μια ζωγραφιά ή τρεις σύντομες προτάσεις τη μέρα είναι αρκετές. Μια σταθερή ώρα, για παράδειγμα μετά το φαγητό, βοηθάει να το συνεχίσετε. Μην πιέζεις: μια μέρα που χάνεται είναι μέρος του παιχνιδιού.

Τι μαθαίνουν από αυτό

Το scrapbooking είναι κάτι περισσότερο από απασχόληση. Το κόψιμο, το σκίσιμο, το δίπλωμα και η ακριβής τοποθέτηση μικρών πραγμάτων εξασκούν τη λεπτή κινητικότητα: τις μικρές κινήσεις των χεριών και των δαχτύλων που χρειάζονται και για να κρατήσουν ένα μολύβι. Μπορούν επίσης να μάθουν να μένουν περισσότερη ώρα σε μία δραστηριότητα.

Εξίσου πολύτιμη είναι η αφήγηση. Το να φτιάξεις μια σελίδα σημαίνει να διαλέξεις τι ήταν σημαντικό και να το βάλεις σε σειρά. Ρώτα για κάθε φωτογραφία τι έγινε, ποιος ήταν εκεί και τι ήταν το πιο ωραίο. Γράψε τις απαντήσεις λέξη προς λέξη ή άφησε το παιδί σου να τις γράψει μόνο του μόλις μάθει γράμματα. Μια φράση όπως «η πάπια έφαγε το ψωμί μου και μετά έβαλα τα κλάματα» σε είκοσι χρόνια θα αξίζει χρυσάφι.

Δώσε έμφαση στη διαδικασία, όχι στο αποτέλεσμα. Αν ένα παιδί απογοητευτεί επειδή κάτι δεν βγαίνει όπως ήθελε, βρείτε μαζί μια λύση. Μια φωτογραφία κομμένη στραβά μπορεί να πάρει ένα καινούργιο κάδρο, ένας λεκές μπορεί να γίνει λουλούδι.

Τα παιδικά υλικά χωριστά

Όποιος κάνει ο ίδιος scrapbooking το ξέρει: το πιο όμορφο σχεδιαστικό χαρτί σου ξαφνικά έχει γίνει κομματάκια και το ακριβό μελάνι για σφραγίδες έχει καταλήξει στο τραπεζομάντιλο. Γι’ αυτό, κράτα ένα ξεχωριστό κουτί ή συρτάρι με υλικά που τα παιδιά μπορούν να χρησιμοποιούν ελεύθερα.

Εκεί μπορούν να μπουν:

• περισσεύματα από χαρτί και χαρτόνι από τα δικά σου αποθέματα
• αυτοκόλλητα που δεν χρησιμοποιείς πια
• μια κόλλα στικ, ένα παιδικό ψαλίδι και μερικοί μαρκαδόροι
• χρωματιστό χαρτί, χαρτί γκοφρέ και ένας διακορευτής
• εισιτήρια, ετικέτες, κομματάκια κορδέλας και κουμπιά που έχετε μαζέψει (για μεγαλύτερα παιδιά)

Φύλαξε τα δικά σου πράγματα σε ένα σημείο που τα παιδιά δεν φτάνουν μόνα τους. Έτσι δεν χρειάζεται να λες συνέχεια όχι όσο φτιάχνετε, και το παιδί σου ξέρει ακριβώς τι επιτρέπεται. Και το συγύρισμα γίνεται πιο εύκολο: ό,τι είναι από το παιδικό κουτί γυρίζει στο παιδικό κουτί.

Απλές ιδέες για ένα βροχερό απόγευμα

Δεν χρειάζεται να σχεδιάσεις ολόκληρο άλμπουμ. Μερικές ιδέες για ένα απόγευμα στο σπίτι:

1. Μια σελίδα για μία μέρα. Τύπωσε τρεις ή τέσσερις φωτογραφίες από μια έξοδο, άφησε το παιδί σου να τις διαλέξει και να τις κολλήσει και γράψτε μαζί λίγες προτάσεις.
2. Μια κάρτα με αποτύπωμα χεριού. Σχεδίασε το περίγραμμα του χεριού του παιδιού σου σε χοντρό χαρτί, κόψ’ το και κόλλησέ το σε μια κάρτα ή σελίδα. Κάν’ το κάθε χρόνο και θα βλέπεις τα χέρια να μεγαλώνουν.
3. Μια χάρτινη γιρλάντα αλυσίδα. Κόψε λωρίδες περίπου 1,5 επί 20 εκ., κόλλησέ τες σε κρίκους τον έναν μέσα στον άλλον και χρησιμοποίησε ένα κομμάτι για μπορντούρα σε μια σελίδα.
4. Κομφετί με διακορευτή. Τα παιδιά τρυπούν χρωματιστό χαρτί και σκορπίζουν τους κύκλους πάνω σε κόλλα. Καλό για τα χεράκια, και σκέτη γιορτή.
5. Μια σελίδα για κάτι που μαζεύουν: κοχύλια, πετραδάκια, κάστανα. Βγάλε μια φωτογραφία, κόλλησέ τη και γράψε δίπλα πού τα βρήκαν.
6. Μια σελίδα «αυτός/αυτή είμαι εγώ» με αγαπημένο φαγητό, καλύτερο φίλο, αγαπημένο χρώμα και μια ζωγραφιά του εαυτού τους. Επαναλάβετέ τη κάθε χρόνο.

Κράτα τον χρόνο σύντομο, ειδικά με μικρά παιδιά. Καλύτερα είκοσι λεπτά με χαρά παρά μια ώρα με δάκρυα.

Φύλαξε ό,τι φτιάχνουν

Οι παιδικές σελίδες είναι συχνά γεμάτες και ευαίσθητες, με χοντρά στρώματα κόλλας και αυτοκόλλητα που ξεκολλάνε. Βάλ’ τες σε διαφανή θήκη ή φύλαξέ τες επίπεδες σε ένα κουτί. Αν θέλεις να μπορείς να τις δείχνεις και αργότερα χωρίς να φθείρεται το πρωτότυπο, σκάναρε τις πιο όμορφες σελίδες. Στο Scrappd μπορείς να τις βάλεις σε ένα δικό τους ράφι, για να τις βλέπουν και ο παππούς και η γιαγιά.