Αρχές σχεδιασμού για μια σελίδα scrapbook που «δένει»

Σίγουρα σου έχει συμβεί. Έχεις ωραίο χαρτί, καλές φωτογραφίες και όμορφα διακοσμητικά, κι όμως η σελίδα δεν «δένει». Σου φαίνεται φορτωμένη, ή αντίθετα άδεια, ή στραβή. Συνήθως δεν φταίνε τα υλικά σου, αλλά μερικές αρχές σχεδιασμού που δεν έχουν μπει ακριβώς στη θέση τους. Οι σχεδιαστές και οι φωτογράφοι τις χρησιμοποιούν εδώ και πολύ καιρό, και λειτουργούν το ίδιο καλά σε μια σελίδα scrapbook. Όταν τις ξέρεις, μπορείς να διαλέγεις πιο συνειδητά, και να καταλαβαίνεις γιατί μια σελίδα δεν λειτουργεί.

Σημείο εστίασης: πού κοιτάς πρώτα

Το σημείο εστίασης είναι το σημείο όπου πηγαίνει πρώτα το μάτι. Στις περισσότερες σελίδες είναι η κεντρική φωτογραφία, αλλά μπορεί να είναι και ένας τίτλος, ένα κομμάτι κειμένου ή μια ξεχωριστή καρτούλα. Χωρίς σημείο εστίασης, το μάτι ψάχνει γύρω γύρω και δεν βρίσκει ησυχία.

Δημιουργείς σημείο εστίασης με μερικά μέσα:

• Μέγεθος: το πιο σημαντικό στοιχείο είναι το μεγαλύτερο. Μια κεντρική φωτογραφία που είναι εμφανώς μεγαλύτερη από τις υπόλοιπες τραβάει αμέσως την προσοχή.
• Αντίθεση: μια ανοιχτόχρωμη φωτογραφία σε σκούρο χαρτί-φόντο (mat), ή το αντίστροφο.
• Mat ή κάδρο: ένα περίγραμμα από χαρτί γύρω από τη φωτογραφία.
• Βάθος: μια φωτογραφία ή ένας τίτλος πάνω σε foam tape κυριολεκτικά ξεχωρίζει προς τα μπροστά.
• Διακόσμηση: ένα μικρό σύμπλεγμα στη γωνία της φωτογραφίας τραβάει το μάτι εκεί.

Η παγίδα είναι να μοιράσεις αυτά τα μέσα σε όλη τη σελίδα. Αν η μεγαλύτερη φωτογραφία είναι αριστερά, το πιο έντονο χρώμα πάνω δεξιά και τα περισσότερα διακοσμητικά κάτω δεξιά, τότε έχεις τρία σημεία εστίασης που ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Άφησέ τα να συναντηθούν σε ένα σημείο. Έτσι όλοι ξέρουν από πού ξεκινά η ιστορία.

Πριν ξεκινήσεις, ρώτα τον εαυτό σου τι θέλεις να δει κάποιος πρώτα. Ένα πρόσωπο, μια ατμόσφαιρα, ένα γεγονός; Η απάντηση καθορίζει ποια φωτογραφία θα γίνει μεγάλη και τι θα μπει γύρω της.

Λευκός χώρος: γιατί το κενό κάνει μια σελίδα πιο δυνατή

Λευκός χώρος είναι κάθε μέρος της σελίδας που αφήνεις συνειδητά ελεύθερο από φωτογραφίες, διακοσμητικά, κείμενο και φορτωμένα μοτίβα. Δεν χρειάζεται να είναι λευκός. Ένα μονόχρωμο χαρτί, χαρτί kraft ή ένα ήρεμο μοτίβο μετράνε κι αυτά.

Η πρώτη τάση μπροστά σε ένα άδειο φύλλο είναι να το γεμίσεις. Κι όμως, ο ανοιχτός χώρος δίνει στο μάτι ένα σημείο να ξεκουραστεί, και κάνει πιο σημαντικό ό,τι υπάρχει στη σελίδα. Σκέψου έναν φάρο σε μια έρημη ακτή: ο χώρος γύρω του τον κάνει μεγάλο.

Ο λευκός χώρος λειτουργεί καλύτερα όταν ομαδοποιείς τα στοιχεία. Αν μοιράσεις πέντε φωτογραφίες και δέκα αυτοκόλλητα ομοιόμορφα στη σελίδα, δεν μένει πουθενά πραγματικός χώρος, μόνο χαραμάδες. Αν βάλεις τα ίδια πράγματα σε ένα μπλοκ, ξαφνικά δημιουργείται μια μεγάλη ήρεμη επιφάνεια. Τα ίδια υλικά, μια εντελώς διαφορετική σελίδα.

Μπορεί να το παρακάνεις και εδώ. Μια σελίδα με μία μικρή φωτογραφία σε μια γωνία και τίποτε άλλο δείχνει γρήγορα χαμένη. Το θέμα είναι η αναλογία. Σε αυτό βοηθά μια άγκυρα: ένα φύλλο ή ένα μεγάλο mat πάνω στο οποίο ή δίπλα στο οποίο ακουμπούν τα περισσότερα στοιχεία. Η άγκυρα δεν χρειάζεται να τα καλύπτει όλα, αλλά φροντίζει να μη φαίνονται τα στοιχεία σαν να αιωρούνται μόνα τους στη σελίδα.

Ο κανόνας των τρίτων

Ο κανόνας των τρίτων προέρχεται από τη φωτογραφία. Χώρισε νοερά τη σελίδα σου με δύο οριζόντιες και δύο κάθετες γραμμές σε εννέα ίσα κουτάκια. Σε μια σελίδα 30,5 × 30,5 εκ. (12 × 12 ίντσες), οι γραμμές αυτές πέφτουν περίπου κάθε 10 εκ. Τα τέσσερα σημεία όπου διασταυρώνονται οι γραμμές είναι δυνατές θέσεις για το σημείο εστίασης.

Μια φωτογραφία ακριβώς στη μέση δείχνει στατική, σαν τούβλο. Μετακίνησέ την λίγο αριστερά ή δεξιά, με το πιο σημαντικό της κομμάτι πάνω σε ένα σημείο διασταύρωσης, και η σελίδα αποκτά κίνηση. Στην απέναντι πλευρά βάζεις τότε κάτι μικρότερο για να ισορροπήσει.

Μερικοί τρόποι να χρησιμοποιήσεις το πλέγμα:

• Άφησε την κεντρική φωτογραφία να πιάνει τέσσερα κουτάκια σε μια γωνία. Τα υπόλοιπα μπαίνουν στα άλλα κουτάκια.
• Κράτα ένα κουτάκι ελεύθερο για τον τίτλο και το κείμενο. Αυτό το ήρεμο κουτάκι έρχεται σε αντίθεση με το φορτωμένο μέρος.
• Βάλε τον τίτλο και ένα σύμπλεγμα διακοσμητικών σε αντίθετες γωνίες, για παράδειγμα πάνω αριστερά και κάτω δεξιά. Έτσι σχηματίζεται μια διαγώνιος που οδηγεί το μάτι σε όλη τη σελίδα.
• Χρησιμοποίησε μια οριζόντια σειρά του πλέγματος σαν λωρίδα, με μια σειρά από μικρές φωτογραφίες της ίδιας στιγμής.

Δες το πλέγμα ως βοήθημα, όχι ως νόμο. Σε γλιτώνει από τα μαντέματα, αλλά μπορείς πάντα να ξεφύγεις από αυτό αν το ζητάει η φωτογραφία.

Το οπτικό τρίγωνο

Το οπτικό τρίγωνο είναι συγγενής του κανόνα των τρίτων. Βάζεις στη σελίδα τρία σημεία έμφασης που μαζί σχηματίζουν ένα τρίγωνο, με το σημείο εστίασης μέσα του ή σε μία από τις κορυφές. Το μάτι πηδάει από σημείο σε σημείο και έτσι μένει στη σελίδα.

Αυτά τα τρία σημεία μπορεί να είναι συμπλέγματα διακοσμητικών, αλλά και τρεις φορές το ίδιο χρώμα. Ένα ωραίο κόλπο είναι να πάρεις ένα χρώμα έμφασης από τη φωτογραφία, όπως το κόκκινο μπουφανάκι ενός παιδιού, και να το επαναλάβεις σε δύο άλλα σημεία. Δεν χρειάζεται να είναι τέλειο τρίγωνο· ένα στραβό συχνά λειτουργεί καλύτερα. Πώς φτιάχνεις ένα τέτοιο σύμπλεγμα και πού το τοποθετείς, θα το βρεις στο άρθρο για τα embellishments.

Ισορροπία ανάμεσα σε βαριά και ελαφριά στοιχεία

Κάθε στοιχείο της σελίδας σου έχει οπτικό βάρος. Βαριά είναι τα μεγάλα πράγματα, τα σκούρα και έντονα χρώματα, τα φορτωμένα μοτίβα και ό,τι είναι χοντρό. Ελαφριά είναι τα μικρά πράγματα, τα απαλά χρώματα, οι μονόχρωμες επιφάνειες και οι λεπτές γραμμές.

Υπάρχουν τρία είδη ισορροπίας:

• Συμμετρική: αριστερά και δεξιά είναι περίπου ίδια. Δίνει αίσθηση ηρεμίας και σταθερότητας, μερικές φορές λίγο επίσημη.
• Ασύμμετρη: η μία πλευρά είναι πιο βαριά και αντισταθμίζεται από κάτι άλλο στην απέναντι πλευρά. Δείχνει πιο ζωντανή. Μια μεγάλη φωτογραφία δεξιά μπορεί να ισορροπεί με ένα μικρότερο, σκούρο σύμπλεγμα αριστερά.
• Γύρω από ένα κέντρο: όλα είναι ομαδοποιημένα γύρω από ένα κεντρικό σημείο, σαν τις ακτίνες μιας ρόδας.

Αν το κάτω μέρος είναι πολύ πιο βαρύ από το πάνω, βάλε στο πάνω μέρος μερικές μικρότερες πινελιές. Λειτουργεί επίσης καλά να βάζεις μεγάλες φωτογραφίες ή διακοσμητικά διαγώνια απέναντι το ένα από το άλλο.

Πρόσεξε και την κατεύθυνση του βλέμματος στη φωτογραφία σου. Αν κάποιος κοιτάζει δεξιά, άφησε λίγο χώρο από εκείνη την πλευρά. Αν τοποθετήσεις τη φωτογραφία έτσι ώστε το πρόσωπο να κοιτάζει έξω από τη σελίδα, το μάτι του αναγνώστη ακολουθεί αυτό το βλέμμα προς τα έξω.

Το χρώμα μετράει κι αυτό. Ένας γνωστός πρακτικός κανόνας είναι μια αναλογία περίπου 70, 20 και 10 τοις εκατό: ένα μεγάλο κύριο χρώμα, συχνά ουδέτερο, ένα μικρότερο δεύτερο χρώμα και μια πρέζα χρώμα έμφασης. Αυτή η πρέζα μπορεί άνετα να είναι έντονη· ακριβώς λίγο από κάτι δυνατό τραβάει την προσοχή εκεί που τη θέλεις.

Επανάληψη για συνοχή

Η επανάληψη δένει μεταξύ τους τα ξεχωριστά στοιχεία. Όταν το ίδιο χρώμα, σχήμα, μοτίβο ή υλικό εμφανίζεται ξανά σε μερικά σημεία, το μάτι διαβάζει τη σελίδα ως ένα σύνολο.

Μπορείς να επαναλάβεις:

• χρώμα: την ίδια απόχρωση στο mat, σε μια λωρίδα χαρτί και σε ένα αυτοκόλλητο
• σχήμα: κύκλους σε ένα μοτίβο, σε κουμπάκια και σε έναν κύκλο από die cut
• γραμμές: ραφές, μια λωρίδα washi tape και την άκρη μιας καρτούλας προς την ίδια κατεύθυνση
• λέξεις: μια λέξη από τον τίτλο που επανέρχεται στο κείμενό σου

Η επανάληψη λειτουργεί και σε πολλές σελίδες. Τα ίδια γράμματα για τους τίτλους, η ίδια σφραγίδα ημερομηνίας ή η ίδια χρωματική παλέτα κάνουν μια σειρά από ξεχωριστά layouts ένα βιβλίο. Αν έχεις φωτογραφίες από διαφορετικές μέρες που δεν ταιριάζουν καλά μεταξύ τους, μπορεί να βοηθήσει να τις τυπώσεις όλες ασπρόμαυρες, ή όλες εκτός από μία.

Μια συγγενική αρχή είναι η στοίχιση. Βάλε τις άκρες των φωτογραφιών και των μπλοκ στην ίδια ευθεία, και φρόντισε τα στοιχεία να αγγίζουν το ένα το άλλο ή να επικαλύπτονται λίγο. Πράγματα που αιωρούνται χωριστά δείχνουν γρήγορα τυχαία.

Η πολλή επανάληψη κάνει μια σελίδα βαρετή. Γι' αυτό ένας απρόσμενος συνδυασμός μερικές φορές λειτουργεί ακριβώς καλά: μια σκληρή φωτογραφία με ένα απαλό λουλουδάκι, τραχύ χαρτόνι δίπλα σε δαντέλα. Η αντίθεση κρατά το μάτι σε εγρήγορση, η επανάληψη κρατά τα πάντα μαζί.

Πώς αναλύεις μια σελίδα που δεν «δένει»

Όταν μια σελίδα δεν σου κάθεται καλά, βοηθά μια σταθερή σειρά βημάτων για να βρεις την αιτία. Τοποθέτησε τα πάντα χωρίς κόλλα και τράβηξε μια φωτογραφία με το κινητό σου. Σε μια μικρή οθόνη βλέπεις τη δομή καλύτερα απ' ό,τι από κοντά. Μετά πέρνα μία μία αυτές τις ερωτήσεις.

1. Πού κοιτάζω πρώτα; Είναι αυτό που ήθελα; Αν όχι, το σημείο εστίασης είναι σε λάθος θέση ή δεν είναι αρκετά δυνατό.
2. Υπάρχουν πολλά σημεία που ζητούν προσοχή; Αφαίρεσε ένα ή κάν' το μικρότερο.
3. Πόσα χρώματα βλέπω; Αν είναι πάνω από τρία ή τέσσερα, δες ποιο μπορείς να βγάλεις.
4. Υπάρχει μια μεγάλη ήρεμη επιφάνεια; Αν όχι, μάζεψε τα στοιχεία πιο κοντά το ένα στο άλλο.
5. Είναι όλα στη μέση; Μετακίνησε την κεντρική φωτογραφία σε ένα σημείο διασταύρωσης του πλέγματος.
6. Γέρνει η σελίδα προς τη μία πλευρά; Βάλε μια μικρή πινελιά στην ελαφριά πλευρά, ή μετακίνησε κάτι βαρύ.
7. Αιωρούνται στοιχεία μόνα τους; Κάνε τα να αγγίζουν μια άγκυρα ή να στοιχίζονται με κάτι άλλο.
8. Τι γίνεται αν αφαιρέσω ένα πράγμα; Συχνά αυτό ακριβώς χρειαζόταν η σελίδα.

Αν δεν τα καταφέρνεις, δοκίμασε να δουλέψεις με βάση ένα sketch ή ένα έτοιμο πρότυπο. Σε αυτά οι αρχές αυτές έχουν ήδη εφαρμοστεί, και αφαιρώντας ή μετακινώντας στοιχεία μαθαίνεις γρήγορα τι κάνει τη διαφορά. Μετά από λίγο καιρό γίνεται από μόνο του, και βλέπεις ήδη την ώρα που μετακινείς τα κομμάτια τι δεν «δένει».