Ημερολόγιο πολλών ετών: λίγες γραμμές κάθε μέρα

Ένα συνηθισμένο ημερολόγιο ζητά κάθε βράδυ μια άδεια σελίδα. Ένα ημερολόγιο πολλών ετών ζητά μόνο λίγες γραμμές. Και ενώ τις γράφεις, διαβάζεις από πάνω τι έκανες ακριβώς έναν χρόνο πριν την ίδια μέρα. Αυτή η μικρή διαφορά το κάνει για πολλούς το πρώτο ημερολόγιο που πραγματικά συνεχίζουν.

Τι είναι ένα ημερολόγιο πολλών ετών

Σε ένα ημερολόγιο πολλών ετών κάθε ημερομηνία έχει μία σελίδα. Σε αυτή τη σελίδα υπάρχουν τρία, πέντε ή δέκα μικρά κουτάκια το ένα κάτω από το άλλο, ένα για κάθε χρονιά. Στις 14 Μαρτίου γράφεις φέτος στο πάνω κουτάκι. Του χρόνου ανοίγεις την ίδια σελίδα και γράφεις στο κουτάκι από κάτω, με το παλιό σου κείμενο ακριβώς από πάνω.

Το βιβλίο λοιπόν δεν έχει χρονιά στο εξώφυλλο. Ξεκινάς όποτε θέλεις, από οποιαδήποτε ημερομηνία, και γράφεις μόνος σου τη χρονιά στα κουτάκια. Μετά από έναν χρόνο φτάνεις πάλι στη σελίδα από την οποία ξεκίνησες και περνάς ξανά όλο το βιβλίο, μέχρι να γεμίσουν όλα τα κουτάκια.

Επειδή κάθε μέρα έχει μόνο μία σελίδα, ένα ημερολόγιο πέντε ή δέκα ετών δεν είναι απαραίτητα πολύ πιο χοντρό από ένα συνηθισμένο ημερολόγιο με μία σελίδα τη μέρα. Απλώς τα κουτάκια μικραίνουν όσο περισσότερες χρονιές πρέπει να χωρέσουν σε μια σελίδα.

Υπάρχουν και παραλλαγές. Κάποια βιβλία βάζουν δύο μέρες σε μία σελίδα και έχουν γι' αυτό ακόμα μικρότερα κουτάκια. Άλλα έχουν επιπλέον σελίδες για κάθε χρονιά, για παράδειγμα μια μηνιαία επισκόπηση, μια ελεύθερη σελίδα για ό,τι δεν χώρεσε στο κουτάκι ή μια σελίδα για να κοιτάξεις πίσω στο τέλος της χρονιάς.

Τρία, πέντε ή δέκα χρόνια: από πού ξεκινάς

Όσοι γράφουν χρόνια δίνουν σχεδόν όλοι την ίδια συμβουλή: μην ξεκινήσεις κατευθείαν με δέκα χρόνια, αν δεν έχεις καταφέρει ποτέ να κρατήσεις ημερολόγιο. Ένα βιβλίο τριών ή πέντε ετών είναι μικρότερη υπόσχεση, και καταλαβαίνεις πιο γρήγορα αν σου ταιριάζει.

Μερικά πράγματα που αξίζει να προσέξεις όταν διαλέγεις:

• Χώρος ανά μέρα. Όσο περισσότερες χρονιές, τόσο λιγότερες γραμμές τη μέρα. Σε ένα ημερολόγιο δέκα ετών είναι συχνά μόνο δύο ή τρεις, σε ένα τριών ετών συνήθως λίγο περισσότερες. Αν γράφεις μεγάλα γράμματα, διάλεξε λιγότερες χρονιές ή μεγαλύτερο μέγεθος.
• Βάρος. Ένα χοντρό ημερολόγιο δέκα ετών με σκληρό εξώφυλλο είναι βαρύ και δεν χωράει εύκολα σε μια τσάντα. Είναι βιβλίο για το κομοδίνο.
• Να ανοίγει επίπεδα. Πολλά ημερολόγια πολλών ετών είναι ραμμένα αλλά δεν ανοίγουν επίπεδα, ειδικά στην αρχή και στο τέλος του βιβλίου. Τότε βάλε ένα άλλο βιβλίο κάτω από την πλευρά με τις λιγότερες σελίδες, για να γράφεις ίσια.
• Χαρτί και στυλό. Το χαρτί είναι συχνά λεπτό, για να μένει το βιβλίο εύχρηστο. Αν χρησιμοποιείς πένα, δοκίμασε πρώτα μερικές λέξεις σε μια πίσω σελίδα. Ένα gel στυλό ή ένα λεπτό στυλό διαρκείας περνάει λιγότερο από την άλλη πλευρά.
• Αργίες. Τα εισαγόμενα βιβλία αναφέρουν μερικές φορές τις αργίες άλλης χώρας. Δεν πειράζει, αλλά καλό είναι να το ξέρεις.

Αν θέλεις πρώτα να το δοκιμάσεις χωρίς να αγοράσεις βιβλίο, μπορείς και με ένα απλό σημειωματάριο. Βάλε ημερομηνία σε κάθε σελίδα και χώρισέ τη σε κουτάκια με χάρακα. Ή πάρε ένα ντοσιέ με κρίκους και λυτά φύλλα, ώστε να αποφασίζεις μόνος σου για πόσες χρονιές θα το κρατήσεις.

Μια συμβουλή που ακούγεται συχνά: διάλεξε ένα βιβλίο που σου αρέσει. Θα το πιάνεις κάθε μέρα, για χρόνια. Ένα βιβλίο με το οποίο δένεσαι, δύσκολα το παρατάς.

Τι γράφεις σε λίγες γραμμές

Ο λίγος χώρος δεν είναι περιορισμός, είναι όλη η ιδέα. Δεν χρειάζεται να γράψεις μια ιστορία, μόνο να αφήσεις ένα ίχνος. Μην προσπαθείς να τα χωρέσεις όλα, διάλεξε ένα πράγμα.

Τι ταιριάζει καλά:

• τι έκανες: μια μέρα στη δουλειά, μια βόλτα, ένα πάρτι γενεθλίων
• κάτι μικρό που αλλιώς θα ξεχνούσες: μια φράση του παιδιού σου, ένα αστείο στο τραπέζι
• ο καιρός, ο πρώτος νάρκισσος στον κήπο, η πρώτη νύχτα με τη θέρμανση αναμμένη
• πώς ένιωσες, σε λίγες λέξεις
• τι διάβασες, μαγείρεψες ή είδες
• πώς κοιμήθηκες ή πώς ήταν η υγεία σου

Μια πρακτική συνήθεια είναι να συνοψίζεις τη μέρα στην αρχή με μερικές λέξεις-κλειδιά ή να κυκλώνεις μία λέξη. Έτσι αργότερα βρίσκεις γρήγορα σε ποια χρονιά έγινε κάτι.

Κάποιοι γράφουν το πρωί για την προηγούμενη μέρα. Αυτό δουλεύει καλά αν το βράδυ είσαι πολύ κουρασμένος, και με μια νύχτα ενδιάμεσα συχνά ξέρεις καλύτερα τι μέτρησε πραγματικά.

Κάν' το και λίγο δικό σου. Ένα μικρό αυτοκόλλητο, μια λωρίδα washi tape (διακοσμητική χάρτινη ταινία) ή ένα σκιτσάκι στο περιθώριο επιτρέπονται, αρκεί να αφήνεις ελεύθερα τα κουτάκια για τις επόμενες χρονιές. Για κανονικό κολλάζ ένα ημερολόγιο πολλών ετών είναι πολύ λεπτό.

Σε συνδυασμό με συνηθισμένο ημερολόγιο ή planner

Ένα ημερολόγιο πολλών ετών δεν αντικαθιστά τα πάντα. Ένα μεγάλο ταξίδι, μια δύσκολη εβδομάδα ή μια μέρα γεμάτη σκέψεις δεν χωράνε σε τρεις γραμμές. Γι' αυτό πολλοί κρατούν και ένα δεύτερο βιβλίο δίπλα του.

Μερικοί συνδυασμοί που δουλεύουν καλά:

• Ημερολόγιο πολλών ετών και journal. Στο μικρό βιβλίο μπαίνουν τα γεγονότα, σε ένα συνηθισμένο ημερολόγιο ή journal οι σκέψεις και τα συναισθήματα. Αν θέλεις να τα συνδέσεις, γράψε στο κουτάκι μια παραπομπή, όπως «βλ. journal».
• Ημερολόγιο πολλών ετών και planner. Ραντεβού, ψώνια και υποχρεώσεις ανήκουν στο planner. Έτσι το ημερολόγιο πολλών ετών μένει για τη ζωή σου και όχι για τη λίστα με τις δουλειές σου.
• Ημερολόγιο πολλών ετών και άλμπουμ. Κάρτες, συσκευασίες και φωτογραφίες πάνε σε ξεχωριστό βιβλίο ή scrapbook. Έτσι το ημερολόγιο πολλών ετών μένει επίπεδο και χωράει για χρόνια στο εξώφυλλό του.

Ένας καλός κανόνας: μη γράφεις ποτέ το ίδιο πράγμα σε δύο σημεία. Δώσε σε κάθε βιβλίο τη δική του δουλειά, και δεν θα νιώθεις ότι κάνεις τη δουλειά διπλή.

Τι κάνεις όταν χάνεις μέρες

Θα χάσεις μέρες. Όποιος κρατά ημερολόγιο πολλών ετών έχει άδεια κουτάκια. Η διαφορά ανάμεσα σε όσους συνεχίζουν και όσους σταματούν βρίσκεται κυρίως στο πώς χειρίζεσαι αυτά τα κενά.

• Άφησέ τα άδεια. Ένα άδειο κουτάκι δεν είναι λάθος. Το βιβλίο απλώς συνεχίζει, και αύριο σε περιμένει πάλι ένα κουτάκι.
• Μη γεμίζεις με το ζόρι. Όποιος έχει μείνει μια εβδομάδα πίσω και θέλει να τα καλύψει όλα, απογοητεύεται γρήγορα. Γράψε το πολύ τις μέρες που θυμάσαι ακόμα, και ξεκίνα πάλι από σήμερα.
• Κράτα το μικρό. Μία γραμμή αρκεί. Ακόμα και το «ήσυχη μέρα, τίποτα ιδιαίτερο» μετράει.
• Διάλεξε σταθερές στιγμές. Αν δεν τα καταφέρνεις κάθε μέρα, μπορείς να καταγράφεις μόνο ξεχωριστές μέρες: γενέθλια, γιορτές, την πρώτη μέρα στο σχολείο. Και έτσι, μετά από μερικά χρόνια, θα έχεις όμορφες συγκρίσεις.
• Απλώς ξεκίνα ξανά. Ακόμα και μετά από μήνες σιωπής μπορείς να συνεχίσεις από οποιαδήποτε σελίδα.

Μερικές φορές μια χρονιά είναι τόσο βαριά που δεν θέλεις να δεις τις παλιές σελίδες για λίγο, για παράδειγμα μετά από μια απώλεια. Τότε το βιβλίο μπορεί να μείνει κλειστό για ένα διάστημα. Θα σε περιμένει μέχρι να είσαι ξανά έτοιμος.

Γιατί είναι τόσο ωραίο να κοιτάς πίσω

Το πιο όμορφο κομμάτι ενός ημερολογίου πολλών ετών το καταλαβαίνεις μόνο τη δεύτερη χρονιά. Ανοίγεις τη σελίδα και εκεί είναι: τι έκανες πέρσι, τι σε ανησυχούσε, πόσο μικρό ήταν ακόμα τότε το παιδί σου.

Βλέπεις πράγματα που σε ένα συνηθισμένο ημερολόγιο δεν θα πρόσεχες ποτέ. Ότι κάθε άνοιξη κρυώνεις γύρω στην ίδια εβδομάδα. Ότι η μηλιά τη μια χρονιά ανθίζει νωρίτερα από την άλλη. Ότι η ανησυχία της περσινής χρονιάς τώρα σχεδόν δεν αξίζει ούτε μια σκέψη. Μερικές φορές βρίσκεις συμπτώσεις: δύο χρονιές στη σειρά, την ίδια μέρα, μια κάρτα από την ίδια φίλη.

Και βλέπεις τι έμεινε ίδιο. Αυτό έχει την ίδια αξία με ό,τι άλλαξε.

Μετά από τρία ή πέντε χρόνια έχεις ένα μικρό βιβλίο που συνοψίζει ένα κομμάτι της ζωής σου, μέρα με τη μέρα. Ένα βιβλίο που το φυλάς, και που σε είκοσι χρόνια θα θέλεις ακόμα να ανοίξεις.