Πώς να συνεχίσεις το journal σου και μετά τις πρώτες εβδομάδες

Ένα καινούργιο σημειωματάριο μοιάζει με υπόσχεση. Την πρώτη εβδομάδα γράφεις κάθε βράδυ, με ωραία στυλό και ένα αυτοκολλητάκι στη γωνία. Μετά έρχεται μια φορτωμένη εβδομάδα, ένα βράδυ που είσαι πολύ κουρασμένη ή κουρασμένος, και ξαφνικά υπάρχουν δώδεκα άδειες σελίδες. Σου θυμίζει κάτι; Δεν είσαι η μόνη ή ο μόνος. Τα καλά νέα είναι ότι η συνέπεια έχει λιγότερη σχέση με την πειθαρχία απ’ όσο νομίζεις, και περισσότερη με τον τρόπο που το στήνεις.

Γιατί τόσοι άνθρωποι σταματούν μετά από λίγες εβδομάδες

Αν κοιτάξεις λίγο γύρω σου, σε όσους κρατούν journal, ακούς συνέχεια τους ίδιους λόγους. Σχεδόν κανένας δεν έχει να κάνει με τεμπελιά.

• Ο πήχης είναι πολύ ψηλά. Βλέπεις υπέροχα spreads άλλων και θέλεις κι εσύ το ίδιο. Όμως μια τέτοια σελίδα θέλει μία ώρα, και αυτή την ώρα δεν την έχεις κάθε μέρα.
• Το στήσιμο είναι ήδη δουλειά. Αν πρέπει πρώτα να σχεδιάσεις έναν ολόκληρο μήνα πριν γράψεις οτιδήποτε, έχεις κουραστεί πριν αρχίσει το ίδιο το γράψιμο.
• Μια άδεια σελίδα μοιάζει με αποτυχία. Μετά από λίγες χαμένες μέρες δεν τολμάς να ανοίξεις το βιβλίο, γιατί βλέπεις τα κενά.
• Δεν έχεις κάτι να πεις κάθε μέρα. Δεν είναι κάθε Τρίτη ξεχωριστή, και τότε το να γεμίσεις μια ολόκληρη σελίδα μοιάζει βεβιασμένο.
• Το βιβλίο είναι μακριά από τα μάτια σου. Σε μια τσάντα ή σε ένα συρτάρι απλώς το ξεχνάς.
• Δεν ξέρεις καλά γιατί το κάνεις. Χωρίς λόγο, είναι εύκολο να σταματήσεις μόλις τα πράγματα δυσκολέψουν λίγο.

Ξεφύλλισε παλιά, μισογραμμένα βιβλία. Τι σου άρεσε να γράφεις, πότε σταμάτησες, τι ένιωθες σαν υποχρέωση; Αυτό δεν αποδεικνύει ότι δεν μπορείς. Σου δείχνει τι σου ταιριάζει.

Μικρές συνήθειες: τρεις γραμμές ή μία φωτογραφία

Το πιο μεγάλο βήμα είναι να κάνεις το βήμα όσο πιο μικρό γίνεται. Συμφώνησε με τον εαυτό σου σε κάτι τόσο μικρό που να το καταφέρνεις και σε μια κακή μέρα.

Μερικά παραδείγματα:

• τρεις γραμμές: τι έκανες, τι ένιωσες, ένα πράγμα που θέλεις να θυμάσαι
• μία πρόταση, για παράδειγμα κάτι που είπε το παιδί σου ή κάτι που έφαγες
• να κολλήσεις μία φωτογραφία ή ένα εισιτήριο, με μια ημερομηνία δίπλα
• μια λίστα με τρία πράγματα που σε χαροποίησαν
• μόνο μια λέξη-κλειδί ή ένα μικρό σκίτσο, αν πραγματικά δεν γίνεται αλλιώς

Σύνδεσέ το με κάτι που κάνεις ήδη κάθε μέρα. Μετά τον πρωινό καφέ, πριν κοιμηθείς, στο τρένο. Άφησε το journal σου κάπου που το βλέπεις: στο κομοδίνο ή ανοιχτό πάνω στο γραφείο σου, όχι μέσα σε ντουλάπι.

Διάλεξε επίσης μια μορφή που ταιριάζει με το πόσο γράφεις. Μια σελίδα την ημέρα μπορεί να σε πνίγει αν γράφεις λίγα, γιατί όλο αυτό το λευκό σε κοιτάζει. Μια εβδομαδιαία σελίδα ή ένα βιβλίο χωρίς τυπωμένες ημερομηνίες σού δίνει περισσότερο χώρο να αναπνεύσεις. Αν γράφεις μόνη ή μόνος σου την ημερομηνία, δεν μένει ποτέ άδεια σελίδα όταν παραλείπεις μια μέρα.

Μια συμβουλή από όσους το κάνουν χρόνια: ετοίμασε από πριν μερικές σελίδες, για παράδειγμα για δύο εβδομάδες. Έτσι δεν χρειάζεται να σχεδιάζεις κάθε μέρα πριν ξεκινήσεις. Μην ετοιμάσεις όμως ολόκληρο το βιβλίο με τη μία. Το στυλ σου αλλάζει, και τότε θα έχεις κολλήσει με σελίδες που δεν θέλεις πια.

Τι κάνεις με τις άδειες μέρες ή τις χαμένες εβδομάδες

Άφησέ τες άδειες. Αυτή είναι πραγματικά η πιο σημαντική συμβουλή. Το να τις αναπληρώσεις μοιάζει υπεύθυνο, αλλά αν προσπαθήσεις να καλύψεις δέκα μέρες καθυστέρηση, θα περάσεις ένα βράδυ γράφοντας για πράγματα που έχουν ήδη θολώσει. Και μετά το βιβλίο θα σου φαίνεται πιο βαρύ από ποτέ.

Κάνε καλύτερα αυτό:

• Απλώς ξεκίνα από σήμερα. Γράψε την ημερομηνία και συνέχισε.
• Αν θέλεις οπωσδήποτε να σημειώσεις το κενό, γράψε μία πρόταση: «Φορτωμένες εβδομάδες, πολλή δουλειά, λίγος ύπνος.» Κι αυτό είναι μια ανάμνηση.
• Αν έγινε κάτι σημαντικό εκείνο το διάστημα, γράψε μόνο αυτό.
• Κόλλησε στο κενό ένα εισιτήριο ή μια απόδειξη από εκείνη την περίοδο, χωρίς κείμενο.

Οι άδειες μέρες είναι μέρος μιας αληθινής ζωής. Όποιος ξεφυλλίσει αργότερα το βιβλίο δεν βλέπει τα κενά. Βλέπει αυτό που είναι γραμμένο.

Χρειάζεται να γράφεις κάθε μέρα;

Όχι. Το καθημερινό γράψιμο δουλεύει καλά για κάποιους, γιατί γίνεται σταθερή τελετουργία. Για άλλους είναι ακριβώς ο κανόνας που τους κάνει να τα παρατήσουν.

Μπορείς επίσης να διαλέξεις:

• μερικές φορές την εβδομάδα, σε σταθερά βράδια
• μία στιγμή το Σαββατοκύριακο για να κοιτάξεις πίσω την εβδομάδα
• να γράφεις μόνο όταν υπάρχει κάτι που θέλεις να κρατήσεις

Αυτό που μετράει είναι να μη σταματήσεις. Κάποιος που γράφει τρεις φορές την εβδομάδα και το συνεχίζει για έναν χρόνο έχει ένα πολύ πιο γεμάτο βιβλίο από κάποιον που έγραφε κάθε μέρα για έναν μήνα και μετά σταμάτησε. Ένα journal που πού και πού μένει στην άκρη εξακολουθεί να είναι ένα journal που συνεχίζεται.

Αν θέλεις να έχεις μια εικόνα, στο τέλος της εβδομάδας μπορείς να κοιτάξεις λίγο πίσω: τι πήγε καλά, τι έμεινε πίσω, τι παίρνεις μαζί σου στην επόμενη εβδομάδα; Πέντε λεπτά αρκούν.

Το διακοσμητικό ως ανταμοιβή, όχι ως υποχρέωση

Τα αυτοκόλλητα, η washi tape (διακοσμητική χάρτινη ταινία), οι σφραγίδες και τα χρώματα κάνουν το journal ευχάριστο να το ανοίγεις. Όμως μόλις η διακόσμηση γίνει προϋπόθεση για να γράψεις, γίνεται εμπόδιο.

Μερικοί τρόποι να το κρατήσεις ανάλαφρο:

• Πρώτα γράψε, μετά διακόσμησε. Το κείμενο είναι το journal, τα υπόλοιπα είναι επιπλέον.
• Σε μια φορτωμένη μέρα, ένα αυτοκόλλητο αρκεί για να νιώσεις ότι η σελίδα είναι έτοιμη.
• Προτίμησε να κολλάς κάτι αντί να το ζωγραφίζεις. Ένα φύλλο με αυτοκόλλητα, ένα κομματάκι ταινία ή μια κομμένη εικόνα θέλουν δευτερόλεπτα.
• Κράτα πρόχειρο ένα μικρό σακουλάκι με ταινία, αυτοκόλλητα και μια κόλλα στικ, για να μη χρειάζεται να βγάζεις πρώτα όλα σου τα υλικά.
• Κράτα το πιο εκτενές κολλάζ για μια ήσυχη στιγμή, για παράδειγμα μία φορά την εβδομάδα ή την Κυριακή το απόγευμα.

Αν θέλεις, διάλεξε ένα χρώμα τον μήνα για τα στυλό και τις ταινίες σου. Έτσι το βιβλίο θα δείχνει δεμένο χωρίς να χρειάζεται να το σκέφτεσαι κάθε μέρα.

Και μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με όσα βλέπεις online. Εκεί ανεβαίνουν οι πιο όμορφες σελίδες, όχι οι συνηθισμένες Τρίτες. Το journal σου δεν χρειάζεται να είναι έργο τέχνης. Είναι δικό σου, για σένα.

Να ξαναρχίσεις χωρίς τύψεις

Ίσως το journal σου μένει ανέγγιχτο εδώ και μήνες. Τότε ο πειρασμός να αγοράσεις ένα καινούργιο βιβλίο και να ξεκινήσεις από την αρχή είναι μεγάλος. Μπορείς, αλλά δεν είναι απαραίτητο.

Μπορείς απλώς να συνεχίσεις στο βιβλίο που έχεις. Άνοιξε την επόμενη άδεια σελίδα, γράψε την ημερομηνία και ξεκίνα. Αν θέλεις να το αναφέρεις, γράψε μία πρόταση για το γιατί έλειπες. Μετά συνέχισε σαν να μη συνέβη τίποτα. Γιατί πράγματι δεν συνέβη τίποτα.

Μερικά πράγματα που βοηθούν σε ένα νέο ξεκίνημα:

• Σκέψου ξανά γιατί γράφεις. Για να κρατάς αναμνήσεις, για να αδειάζει το μυαλό σου, για να δώσεις αργότερα κάτι στα παιδιά σου; Αυτός ο λόγος θα σε φέρει πίσω όταν τα πράγματα δυσκολέψουν ξανά.
• Κάνε τη συμφωνία μικρότερη από την προηγούμενη φορά. Αν η κάθε μέρα δεν βγήκε, δοκίμασε τρεις φορές την εβδομάδα.
• Δοκίμασε μια άλλη μορφή. Ίσως σου ταιριάζει καλύτερα ένας εβδομαδιαίος planner, ένα μικρό βιβλιαράκι για την τσάντα ή, αντίθετα, ένα μεγαλύτερο βιβλίο με χώρο για κολλάζ.
• Όρισε μια σύντομη δοκιμαστική περίοδο, για παράδειγμα δύο εβδομάδες ή έναν μήνα. Μετά δες αν λειτουργεί και προσάρμοσέ το.

Συνέπεια δεν σημαίνει ότι δεν σταματάς ποτέ. Σημαίνει ότι επιστρέφεις ξανά και ξανά. Κάθε φορά που ανοίγεις πάλι το βιβλίο, το έχεις ήδη καταφέρει.