Άλμπουμ με βίδες, κρίκους ή αυτοκόλλητο: ποιο να διαλέξεις

Ένα άλμπουμ συνήθως το αγοράζεις μία φορά για κάθε project και ζεις μαζί του για χρόνια. Το δέσιμο καθορίζει πώς είναι στη χρήση: αν μπορείς να προσθέσεις σελίδες αργότερα, αν μια διπλή σελίδα συνεχίζει ωραία πάνω από τη μέση και αν το βιβλίο μένει κλειστό καθώς γεμίζει. Παρακάτω θα βρεις τα είδη που θα συναντήσεις, σε τι είναι καλά και πού δυσκολεύουν.

Άλμπουμ με βίδες

Ένα άλμπουμ με βίδες (στα αγγλικά post bound) έχει δύο ή τρεις μεταλλικές βίδες που περνούν μέσα από το εξώφυλλο και όλες τις σελίδες. Συνήθως οι σελίδες είναι πλαστικές θήκες, που τις γεμίζεις από πάνω με τη σελίδα σου.

Το μεγάλο πλεονέκτημα: όταν το άλμπουμ είναι ανοιχτό, η αριστερή και η δεξιά σελίδα ακουμπούν σχεδόν η μία στην άλλη. Έτσι ένα spread, μια διπλή σελίδα σχεδιασμένη ως ένα σύνολο, συνεχίζει σχεδόν χωρίς διακοπή. Με προεκτάσεις για τις βίδες μπορείς να κάνεις το άλμπουμ πιο χοντρό.

Το μειονέκτημα είναι η ψιλοδουλειά. Αν θέλεις να προσθέσεις μια σελίδα στη μέση, πρέπει να ξεβιδώσεις τις βίδες και να ξαναβάλεις όλα τακτοποιημένα στη θέση τους. Κάν’ το πάνω σε τραπέζι, με το άλμπουμ ξαπλωμένο, και μη σφίγγεις τις βίδες υπερβολικά.

Κλασέρ με κρίκους D ή στρογγυλούς κρίκους

Ένα κλασέρ με κρίκους λειτουργεί όπως ένας φάκελος αρχειοθέτησης: ανοίγεις τους κρίκους και περνάς μέσα τις θήκες. Είναι ο πιο εύκολος τρόπος να προσθέτεις, να αφαιρείς και να μετακινείς σελίδες. Τα κλασέρ είναι επίσης συχνά η φθηνότερη επιλογή, και κυκλοφορούν πολλές ανταλλακτικές θήκες.

Υπάρχουν στρογγυλοί κρίκοι (κρίκοι O) και κρίκοι D. Στους κρίκους D η ίσια πλευρά ακουμπά στη ράχη, οπότε οι σελίδες συχνά κάθονται πιο επίπεδα και ο κρίκος συνήθως χωράει περισσότερες σελίδες από έναν στρογγυλό κρίκο ίδιου μεγέθους. Για ένα scrapbook με πιο χοντρές σελίδες αυτό βολεύει.

Το μειονέκτημα: ανάμεσα στην αριστερή και τη δεξιά σελίδα υπάρχει πάντα ένα κενό εκεί που είναι οι κρίκοι. Άρα ένα spread δεν συνεχίζει ποτέ εντελώς. Οι θήκες μπορεί να σκιστούν στις τρύπες αν τις γυρίζεις απότομα ή αν το άλμπουμ είναι παραγεμισμένο. Κλείνε τους κρίκους μόνο όταν όλες οι θήκες κρέμονται ίσια, αλλιώς τσακίζεις το πλαστικό.

Σπιράλ και wire-o

Στο δέσιμο με σπιράλ ένα πλαστικό ή μεταλλικό σπιράλ περνά από μια σειρά τρύπες. Το wire-o είναι ένα διπλό σύρμα που κλείνει γύρω από τις τρύπες. Και τα δύο ανοίγουν εντελώς επίπεδα, και μπορείς μάλιστα να διπλώσεις τις σελίδες ολόκληρες προς τα πίσω. Γι’ αυτό είναι δημοφιλή για mini albums, journals και planners.

Ο αριθμός των σελίδων είναι σταθερός. Χοντρή διακόσμηση στην άκρη μιας σελίδας μπορεί να δυσκολέψει το γύρισμα, και ένα σπιράλ που είναι πολύ στενό δεν μπορεί πια να συγκρατήσει ένα γεμάτο άλμπουμ. Γι’ αυτό διάλεξε μεγαλύτερη διάμετρο απ’ ό,τι σκέφτεσαι αρχικά.

Σταθερό δέσιμο

Ένα δεμένο άλμπουμ μοιάζει με βιβλίο: οι σελίδες είναι ραμμένες ή κολλημένες σε σταθερή ράχη. Φαίνεται όμορφο και το νιώθεις σαν αληθινό βιβλίο. Ένα ραμμένο άλμπουμ συχνά ανοίγει καλύτερα από ένα κολλημένο.

Δεν μπορείς να προσθέσεις ή να αλλάξεις σελίδες. Αυτό θέλει σχέδιο: να ξέρεις περίπου πόσες σελίδες χρειάζεσαι πριν ξεκινήσεις και να υπολογίζεις ότι ένα λάθος θα μείνει. Επειδή συνήθως δεν υπάρχουν θήκες, μπορείς όμως να χρησιμοποιήσεις πιο χοντρή διακόσμηση, πτερύγια που ανοίγουν και φακελάκια απ’ όπου βγάζεις πράγματα. Από την άλλη, οι φωτογραφίες προστατεύονται λιγότερο.

Υπάρχει και μια λιγότερο γνωστή παραλλαγή: το άλμπουμ με strap hinge. Εκεί οι σελίδες είναι ενωμένες μεταξύ τους και με το εξώφυλλο με γερές λωρίδες. Κάθονται ωραία επίπεδα, και με λίγο κόπο μπορείς να προσθέσεις σελίδες.

Ποιο δέσιμο μεγαλώνει μαζί σου

Αν το άλμπουμ σου θα χοντραίνει με τον καιρό, για παράδειγμα ένα άλμπουμ μωρού ή ένα ετήσιο άλμπουμ, τότε το άλμπουμ με βίδες και το κλασέρ με κρίκους είναι η λογική επιλογή.

• Άλμπουμ με βίδες: μεγαλώνει με προεκτάσεις και εξακολουθεί να δείχνει ήρεμο.
• Κλασέρ με κρίκους: μεγαλώνει μέχρι να γεμίσουν οι κρίκοι. Μεγαλύτερους κρίκους θα βρεις σε πιο χοντρά κλασέρ, αλλά ένα γεμάτο άλμπουμ γίνεται και βαρύ.
• Σπιράλ και σταθερό δέσιμο: δεν μεγαλώνουν. Ό,τι έχει μέσα, αυτό είναι.

Πρόσεξε επίσης τι έχουν πάνω οι σελίδες σου. Κάθε στρώση χαρτιού, κάθε κομμάτι chipboard και κάθε φακελάκι κάνει το βιβλίο πιο χοντρό. Ένα άλμπουμ που σε κάποια σημεία είναι πολύ πιο χοντρό απ’ ό,τι σε άλλα δεν κλείνει πια καλά και πιέζει συνεχώς το δέσιμο. Γι’ αυτό μοίρασε τη χοντρή διακόσμηση σε όλο το άλμπουμ αντί να τη συσσωρεύεις στο ίδιο σημείο.

Αυτοκόλλητα άλμπουμ: γιατί καλύτερα όχι

Τα αυτοκόλλητα άλμπουμ, που λέγονται και μαγνητικά άλμπουμ, έχουν σελίδες με κολλητική επιφάνεια και ένα διάφανο φιλμ από πάνω. Βάζεις τις φωτογραφίες, ξαναπατάς το φιλμ από πάνω και τέλος. Μπορείς να μετακινείς τις φωτογραφίες χωρίς κόλλα. Φαίνεται πρακτικό, και για τα παιδιά είναι επίσης εύκολο.

Μακροπρόθεσμα όμως συχνά τα πράγματα πάνε στραβά. Η κόλλα αλλάζει με τα χρόνια: μπορεί να σκληρύνει και να κολλήσει τις φωτογραφίες για τα καλά, ή να ξεραθεί και να ξεκολλήσει. Το φιλμ μπορεί να τσαλακωθεί και να αφήσει ουσίες που αποχρωματίζουν τις φωτογραφίες ή τους αφήνουν μοτίβο. Σε υγρό σπίτι οι σελίδες κιτρινίζουν πιο γρήγορα. Όποιος έχει ανοίξει ποτέ ένα άλμπουμ των γονιών του και δεν μπορούσε να βγάλει τις φωτογραφίες, ξέρει πώς τελειώνει αυτό.

Αν θέλεις να δουλεύεις χωρίς κόλλα, προτίμησε γωνίες φωτογραφιών ή θήκες. Έτσι μπορείς να βγάλεις τις φωτογραφίες και αργότερα χωρίς ζημιά. Αν έχεις ήδη ένα παλιό μαγνητικό άλμπουμ γεμάτο φωτογραφίες, μην τις τραβήξεις έξω έτσι απλά· γι’ αυτό υπάρχει ξεχωριστό άρθρο στο blog.

Άλμπουμ που ανοίγουν επίπεδα

Ένα άλμπουμ που ανοίγει καλά είναι ευχάριστο για να δουλεύεις σε αυτό και για να το ξεφυλλίζεις. Από το πιο επίπεδο στο λιγότερο επίπεδο:

1. Σπιράλ και wire-o: εντελώς επίπεδα, μπορείς μάλιστα να διπλώσεις τις σελίδες προς τα πίσω.
2. Strap hinge και άλμπουμ με βίδες: κάθονται επίπεδα και ενώνονται ωραία στη μέση.
3. Ραμμένο δέσιμο: ανοίγει αρκετά καλά, καλύτερα από το κολλημένο.
4. Κλασέρ με κρίκους: οι σελίδες κάθονται επίπεδα, αλλά με κενό στη μέση.

Ένα άλμπουμ που δεν θέλει να ανοίξει εντελώς επίπεδα, μην το ζορίζεις. Μην πιέζεις τη ράχη να ισιώσει και μη βάζεις βάρος από πάνω. Όταν γυρίζεις βαριές σελίδες, στήριξέ τες με όλη σου την παλάμη, ώστε τα κομμάτια να μην ξεκολλήσουν από το λύγισμα.

Προσθήκη και αλλαγή σελίδων

Αν θέλεις να μπορείς να αλλάξεις τη σειρά αργότερα, για παράδειγμα επειδή δεν δουλεύεις χρονολογικά, το κλασέρ με κρίκους είναι το πιο βολικό. Βγάζεις μια σελίδα, βάζεις άλλη, τέλος.

Στο άλμπουμ με βίδες γίνεται κι αυτό, αλλά θέλει περισσότερο κόπο. Βοηθάει να φυλάς πρώτα τις τελειωμένες σελίδες σου σε ξεχωριστές θήκες και να τις βάζεις στο άλμπουμ μόνο όταν έχεις έτοιμη μια ολόκληρη ομάδα.

Όταν αγοράζεις ανταλλακτικές θήκες, πρόσεξε το μέγεθος και το είδος των τρυπών. Οι θήκες μιας μάρκας δεν ταιριάζουν πάντα στο άλμπουμ άλλης μάρκας, γιατί η απόσταση ανάμεσα στις τρύπες διαφέρει. Πάρε μαζί σου μια παλιά θήκη ή μέτρα την απόσταση πριν αγοράσεις κι άλλες.

Διάλεξε θήκες από σταθερό πλαστικό: πολυπροπυλένιο, πολυεστέρα ή πολυαιθυλένιο. Το PVC καλύτερα να το αποφεύγεις, γιατί με τον καιρό μπορεί να αφήσει ουσίες στις φωτογραφίες σου. Οι ματ θήκες γυαλίζουν λιγότερο, οι διάφανες γυαλιστερές αναδεικνύουν καλύτερα τα χρώματα.

Άλμπουμ για καρτ ποστάλ ή μεμονωμένα κομμάτια

Οι καρτ ποστάλ, οι κάρτες, τα γράμματα και άλλα μεμονωμένα αντικείμενα θέλουν τη δική τους προσέγγιση. Συχνά θέλεις να μπορείς να διαβάσεις και την πίσω πλευρά, και δεν θέλεις να κολλήσεις τίποτα.

Εδώ η καλύτερη επιλογή είναι ένα κλασέρ με κρίκους και θήκες. Υπάρχουν θήκες με θέσεις σε κάθε λογής μεγέθη. Μια κανονική καρτ ποστάλ είναι περίπου 10 x 15 εκ., οπότε θήκες με θέσεις για φωτογραφίες αυτού του μεγέθους συχνά κάνουν, αλλά δοκίμασέ το με μία κάρτα πριν αγοράσεις πολλές. Επειδή η θήκη είναι διάφανη, γυρίζεις τη σελίδα και διαβάζεις την πίσω πλευρά.

Για πράγματα που δεν χωράνε σε θέση:

• Χρησιμοποίησε έναν φάκελο ή ένα σακουλάκι που στερεώνεις σε μια σελίδα, με το αντικείμενο ελεύθερο μέσα.
• Στερέωσε τα λεπτά χάρτινα κομμάτια με γωνίες φωτογραφιών, ώστε να μην έχουν πάνω τους κόλλα.
• Απόφυγε τους συρραπτικούς και τους συνδετήρες: σκουριάζουν και αφήνουν σημάδια.
• Φρόντισε να μην εξέχει τίποτα από τη σελίδα όταν το άλμπουμ είναι κλειστό.

Αν φυλάς κυρίως κάρτες και αποκόμματα και λίγες φωτογραφίες, σκέψου ένα μεγαλύτερο μέγεθος. Έτσι δεν χρειάζεται να διπλώνεις τα μεγάλα αποκόμματα, και η δίπλα είναι ακριβώς το σημείο όπου το χαρτί σκίζεται πρώτο.

Έτσι διαλέγεις

Κάνε στον εαυτό σου τρεις ερωτήσεις. Θα μεγαλώνει το άλμπουμ; Τότε πάρε άλμπουμ με βίδες ή κλασέρ με κρίκους. Θέλεις spreads που συνεχίζουν ωραία; Τότε καλύτερα άλμπουμ με βίδες παρά κλασέρ. Είναι ένα ολοκληρωμένο project με σταθερό αριθμό σελίδων, όπως ένα δώρο ή ένα mini album για ένα σαββατοκύριακο; Τότε ένα σπιράλ ή σταθερό δέσιμο είναι μια χαρά, και το αποτέλεσμα είναι συχνά το πιο όμορφο.

Αν διστάζεις, ξεκίνα με ένα κλασέρ με κρίκους. Είναι η επιλογή που συγχωρεί περισσότερο: μπορείς ακόμα να μετακινήσεις τα πάντα και να μεταφέρεις τις σελίδες σου αργότερα, όταν ανακαλύψεις τι θέλεις πραγματικά.