Kieszonki, klapki i ukryty journaling w scrapbooku

Czasem po prostu się nie mieści. Masz osiem pięknych zdjęć, a miejsca na trzy. Albo chcesz zapisać coś, co nie jest przeznaczone dla każdego, kto przegląda album. Albo leży przed tobą bilecik, paragon czy muszelka z plaży, których nie chcesz tak po prostu przykleić. Kieszonki, klapki i tagi rozwiązują ten problem. Dodają stronie drugą warstwę, a ten, kto otworzy album, ma coś do odkrycia.

Kieszonka albo koperta na stronie

Kieszonka to woreczek przyklejony z trzech stron i otwarty z jednej. Możesz ją zrobić z cardstocku (sztywnego, gładkiego papieru), z papieru ozdobnego podklejonego kawałkiem kartonu albo z gotowej kieszonki bibliotecznej. Zwykła koperta też świetnie się sprawdzi.

Jak ją zrobić:

1. Wytnij prostokąt trochę szerszy niż to, co ma się w nim znaleźć.
2. Naklej taśmę dwustronną z trzech stron, a górną krawędź zostaw wolną.
3. Przyklej kieszonkę do strony i dobrze dociśnij brzegi.

Jeśli chcesz, żeby była mocniejsza, możesz też przeszyć brzegi na maszynie albo ręcznie. Do tego ładnie to wygląda.

Kopertę przyklejasz do strony tyłem. Nie zaklejaj klapki, bo potem nie otworzysz jej bez rozdzierania. Naklejka albo kawałek papieru na klapce, który przy zamkniętej kopercie zachodzi na jej przód, ładnie ją przytrzyma i pokaże, że coś jest w środku. Pomoże też kilka słów na przodzie, na przykład „zajrzyj do środka”.

Dopasuj kieszonkę do strony. Na stronie pełnej kwiatów kieszonka w kwiatowy wzór prawie nie rzuca się w oczy, i o to właśnie chodzi, jeśli chcesz trochę ukryć swoją historię.

Klapki na dodatkowe zdjęcia

Klapka to kawałek papieru przymocowany z jednej strony, który możesz unieść. Pod nim jest druga strona, a album nie robi się grubszy o całą kartkę.

Najprostsza wersja: podklej zdjęcie kawałkiem cardstocku trochę większym od samego zdjęcia. Na stronie przyklej tekst albo drugie zdjęcie. Połóż na nim podklejone zdjęcie i naklej taśmę tylko wzdłuż górnej krawędzi. Kiedy uniesiesz zdjęcie, zobaczysz, co jest pod spodem.

Potrzebujesz więcej miejsca? Możesz pójść dalej:

• Rozkładana część: pasek papieru dwa razy szerszy niż strona, który składasz na pół i przyklejasz przy krawędzi. Po rozłożeniu masz miejsce na zdjęcie panoramiczne.
• Wkładka: pół arkusza albo mniejsza kartka, którą wklejasz między dwie strony albo mocujesz paskiem przy krawędzi.
• Wysuwane zdjęcie: duże zdjęcie schowane w kieszonce, które wysuwasz całe, żeby dobrze mu się przyjrzeć.

Przy klapce zwróć uwagę na kierunek. Klapka otwierana do góry sama opada z powrotem. Klapka otwierana na bok może zahaczać przy przewracaniu strony. Mała pętelka ze wstążki albo guzik pomoże ją chwycić.

Ukryty journaling

Wiele scrapbookerek to zna: chcesz coś zapisać, ale nie pasuje to do projektu. Albo historia jest zbyt osobista, żeby umieścić ją na stronie na widoku. Trudny okres, list do dziecka, coś, co wolisz zachować tylko dla siebie albo dla jednej osoby. Wtedy piszesz mniej, niż właściwie byś chciała.

Ukryty journaling zdejmuje tę presję. Tekst jest na stronie, ale nie widać go od razu. Dzięki temu możesz zapisać wszystko i nie psuje to projektu strony. Kilka miejsc, w których zmieścisz tekst:

• Na karteczce w kieszonce z tyłu strony, z zakładką, która lekko wystaje.
• Za zdjęciem albo pod nim, gdy unosisz je jak klapkę.
• Na tagach wsuniętych za zdjęcie.
• W kopercie, która z zewnątrz wygląda jak ozdoba.
• Na pasku, który wyciągasz z etykiety albo kieszonki.

Pisz długopisem, który nie blaknie, najlepiej pisakiem pigmentowym. Właśnie ukryty tekst czytasz często dopiero po latach. Jeśli nie lubisz swojego pisma, możesz tekst też wydrukować.

Pamiętaj jednak: ukryty nie znaczy tajny. Kto weźmie album do ręki, może wszystko otworzyć. Jeśli coś jest naprawdę tylko dla ciebie, schowaj to w zaklejonej kopercie albo w ogóle tego nie umieszczaj.

Tagi do wyciągania

Tag to karteczka w kształcie etykiety, często z dziurką i wstążką na górze. W kieszonce to najwygodniejsza forma ukrytego miejsca: wstążka wystaje, pociągasz za nią i historia wychodzi na światło dzienne.

Tag ma dwie strony: na przodzie zdjęcie, na odwrocie tekst. Zrób go trochę krótszy, niż kieszonka jest głęboka, bo inaczej będzie za bardzo wystawał, a jego góra zacznie się gnieść. Lepiej też odciąć kawałek tagu, niż wciskać go na siłę.

Kilka pomysłów:

• Dwa albo trzy tagi jeden za drugim w jednej kieszonce, każdy z innym kawałkiem historii.
• Tag ze zdjęciem pasującym do zdjęć na stronie, a na odwrocie journaling.
• Kieszonka z okienkiem z przezroczystego plastiku, przez które widać obrazek. Kiedy wyciągniesz tag, pojawi się obrazek, który był za nim.

Resztki papieru są idealne na tagi. Jeśli przy innych stronach zrobiłaś dużo warstw, z pozostałych kawałków szybko wytniesz kilka tagów.

Małe pamiątki bez przyklejania

Bilet wstępu, moneta z zagranicy, kosmyk włosów, konfetti z wesela albo suszony kwiatek: takie rzeczy chcesz mieć w albumie, ale nie przyklejone klejem. Do tego koperty nadają się idealnie.

• Samoprzylepne woreczki z polipropylenu (nie z PVC) i małe torebki z cienkiego, przezroczystego papieru przydają się do tego, co chcesz pokazać.
• Papierowa koperta z etykietą sprawdzi się przy czymś delikatnym, jak kosmyk włosów albo coś, co może wyblaknąć na świetle.
• Na drobiazgi, które mogą wypaść, na przykład konfetti, lepszy jest zamknięty woreczek niż otwarta kieszonka.

Ciężkie albo wypukłe pamiątki umieszczaj przy krawędzi strony, nie na środku. Tam mniej uciskają inne strony i trudniej je uszkodzić. Paragony z papieru termicznego z czasem blakną, więc na wszelki wypadek zrób ich kopię albo zdjęcie. Jest o tym też osobny artykuł: jak przechowywać bilety, paragony i wycinki.

Jak sprawić, żeby strona nie była za gruba

Każda kieszonka, klapka i koperta trochę pogrubia album. Raz nie robi to różnicy. Ale gdy na każdej stronie są trzy, album przestaje się domykać i rozkłada się jak wachlarz.

Kilka rzeczy, które pomagają:

• Na każdej stronie wybierz jeden element, na którym się skupisz. Strona z jedną dobrą kieszonką działa lepiej niż strona z pięcioma.
• Przeplataj bogate strony spokojnymi, bez dodatkowych warstw.
• Na klapki i tagi, które na siebie zachodzą, używaj cienkiego papieru. Gruby cardstock zostaw na samą kieszonkę.
• Układaj pamiątki jak najbardziej płasko i rozkładaj je po całym albumie.
• W minialbumie z kopert poprzestań na czterech albo pięciu kopertach. Przy większej liczbie zaczynają się przesuwać i album robi się gruby.
• Jeśli używasz bindownicy albo kółek, zaplanuj wcześniej, gdzie będą dziurki, żeby nie przedziurawić kieszonki ani tagu.

W albumie na śruby albo kółka możesz czasem użyć kilku dodatkowych śrubek albo większych kółek. W oprawionym albumie to się nie uda, więc tam mniej znaczy więcej.

Zacznij od jednego

Na najbliższą stronę wybierz jedną rzecz: tag w kieszonce albo zdjęcie, które się unosi. To wystarczy, żeby poczuć, jak miło jest mieć miejsce na historię, którą inaczej byś pominęła.