Φακελάκια, πτερύγια και κρυφό journaling

Μερικές φορές απλώς δεν χωράει. Έχεις οκτώ ωραίες φωτογραφίες και χώρο για τρεις. Ή θέλεις να γράψεις κάτι που δεν είναι για όποιον ξεφυλλίζει το βιβλίο. Ή έχεις μια κάρτα, μια απόδειξη ή ένα κοχυλάκι από την παραλία που δεν θέλεις να κολλήσεις έτσι απλά. Τα pockets, τα πτερύγια και τα tags το λύνουν αυτό. Δίνουν στη σελίδα σου ένα δεύτερο επίπεδο, και όποιος ανοίγει το βιβλίο έχει κάτι να ανακαλύψει.

Ένα pocket ή φακελάκι στη σελίδα σου

Ένα pocket είναι ένα τσεπάκι κολλημένο από τις τρεις πλευρές και ανοιχτό από τη μία. Το φτιάχνεις από cardstock (χοντρό, μονόχρωμο χαρτί), από διακοσμητικό χαρτί με ένα κομμάτι χαρτόνι από πίσω ή από ένα έτοιμο τσεπάκι βιβλιοθήκης. Κι ένας απλός φάκελος κάνει μια χαρά τη δουλειά.

Έτσι φτιάχνεις ένα:

1. Κόψε ένα ορθογώνιο λίγο πιο φαρδύ από αυτό που θα μπει μέσα.
2. Βάλε ταινία διπλής όψης στις τρεις πλευρές και άφησε την πάνω πλευρά ελεύθερη.
3. Κόλλησε το τσεπάκι στη σελίδα και πίεσε καλά τις άκρες.

Αν το θέλεις πιο γερό, μπορείς να ράψεις τις άκρες με τη ραπτομηχανή ή στο χέρι. Και επιπλέον δείχνει ωραίο.

Έναν φάκελο τον κολλάς στη σελίδα από την πίσω πλευρά του. Μην κολλήσεις το καπάκι, γιατί μετά δεν θα μπορείς να τον ανοίξεις χωρίς να σκιστεί. Ένα αυτοκόλλητο ή ένα κομματάκι χαρτί στο καπάκι, που πέφτει πάνω στον φάκελο όταν είναι κλειστός, τον κρατά τακτοποιημένα κλειστό και δείχνει ότι κάτι υπάρχει μέσα. Βοηθούν επίσης λίγες λέξεις στο μπροστινό μέρος, όπως «κοίτα μέσα».

Ταίριαξε το pocket με τη σελίδα σου. Σε μια σελίδα γεμάτη λουλούδια, ένα τσεπάκι με φλοράλ σχέδιο σχεδόν δεν φαίνεται, και αυτός ακριβώς είναι ο σκοπός όταν θέλεις να κρύψεις λίγο την ιστορία.

Πτερύγια για επιπλέον φωτογραφίες

Ένα πτερύγιο είναι ένα κομμάτι χαρτί κολλημένο από τη μία πλευρά, που μπορείς να το σηκώσεις. Από κάτω υπάρχει μια δεύτερη σελίδα, χωρίς το βιβλίο να αποκτά ένα φύλλο παραπάνω.

Η πιο απλή μορφή: βάλε μια φωτογραφία πάνω σε ένα κομμάτι cardstock, λίγο μεγαλύτερο από την ίδια τη φωτογραφία. Κόλλησε το κείμενο ή μια δεύτερη φωτογραφία στη σελίδα. Βάλε από πάνω τη φωτογραφία με το cardstock και κόλλησε ταινία μόνο κατά μήκος της πάνω πλευράς. Όταν σηκώνεις τη φωτογραφία, βλέπεις τι υπάρχει από κάτω.

Χρειάζεσαι περισσότερο χώρο; Τότε μπορείς να πας ένα βήμα παραπέρα:

• Ένα αναδιπλούμενο κομμάτι: μια λωρίδα χαρτί, διπλάσια σε πλάτος από τη σελίδα, που τη διπλώνεις στα δύο και την κολλάς στην άκρη. Όταν την ανοίξεις, έχεις χώρο για μια πανοραμική φωτογραφία.
• Ένα ένθετο φύλλο: μισό φύλλο ή ένα μικρότερο φύλλο που το κολλάς ανάμεσα σε δύο σελίδες ή το στερεώνεις στην άκρη με μια λωρίδα.
• Μια φωτογραφία που τραβιέται: μια μεγάλη φωτογραφία μέσα σε pocket, που τη βγάζεις ολόκληρη για να τη δεις καλά.

Στα πτερύγια πρόσεξε την κατεύθυνση. Ένα πτερύγιο που ανοίγει προς τα πάνω πέφτει μόνο του πίσω. Ένα πτερύγιο που ανοίγει στο πλάι μπορεί να σκαλώσει όταν γυρίζεις σελίδα. Ένα μικρό θηλάκι από κορδέλα ή ένα κουμπί σε βοηθά να το πιάνεις.

Κρυφό journaling

Πολλοί scrappers το ξέρουν: θέλεις να γράψεις κάτι, αλλά δεν ταιριάζει στο σχέδιο. Ή η ιστορία είναι πολύ προσωπική για να μπει ανοιχτά στη σελίδα. Μια δύσκολη περίοδος, ένα γράμμα στο παιδί σου, κάτι που προτιμάς να κρατήσεις μόνο για σένα ή για έναν αναγνώστη. Και τότε γράφεις λιγότερα απ’ όσα θα ήθελες στην πραγματικότητα.

Το κρυφό journaling σε απαλλάσσει από αυτή την πίεση. Το κείμενο υπάρχει, αλλά δεν το βλέπεις αμέσως. Έτσι μπορείς να γράψεις τα πάντα, χωρίς να εμποδίζει το σχέδιο της σελίδας σου. Μερικά σημεία όπου μπορείς να βάλεις κείμενο:

• Σε μια κάρτα μέσα σε pocket στο πίσω μέρος της σελίδας, με ένα ταμπάκι που μόλις προεξέχει.
• Πίσω ή κάτω από μια φωτογραφία, που τη σηκώνεις σαν πτερύγιο.
• Σε tags που μπαίνουν πίσω από μια φωτογραφία.
• Σε ένα φακελάκι που απ’ έξω μοιάζει με διακόσμηση.
• Σε μια λωρίδα που τη βγάζεις από ένα label ή ένα pocket.

Γράψε με στυλό που δεν ξεθωριάζει, ιδανικά με στυλό πιγμέντου. Ειδικά το κρυφό κείμενο το ξαναδιαβάζεις χρόνια αργότερα. Αν δεν σου αρέσει ο γραφικός σου χαρακτήρας, μπορείς και να το τυπώσεις.

Να θυμάσαι όμως: κρυφό δεν σημαίνει μυστικό. Όποιος πιάσει το βιβλίο μπορεί να ανοίξει τα πάντα. Αν κάτι είναι πραγματικά μόνο για σένα, φύλαξέ το σε ένα σφραγισμένο φακελάκι ή άφησέ το έξω.

Tags που τραβάς έξω

Ένα tag είναι μια κάρτα σε σχήμα ετικέτας, συχνά με μια τρυπούλα και μια κορδελίτσα στο πάνω μέρος. Μέσα σε pocket είναι ο πιο πρακτικός κρυφός χώρος: η κορδελίτσα προεξέχει, την τραβάς και η ιστορία εμφανίζεται.

Ένα tag έχει δύο πλευρές: μπροστά μια φωτογραφία, πίσω το κείμενο. Φτιάξ’ το λίγο πιο κοντό από το βάθος του pocket, αλλιώς θα προεξέχει πολύ και θα τσαλακωθεί η πάνω άκρη. Και καλύτερα κόψε ένα κομματάκι από το tag παρά να το στριμώξεις μέσα.

Μερικές ιδέες:

• Δύο ή τρία tags το ένα πίσω από το άλλο σε ένα pocket, το καθένα με το δικό του κομμάτι της ιστορίας.
• Ένα tag με φωτογραφία που ταιριάζει με τις φωτογραφίες της σελίδας και το journaling στην πίσω πλευρά.
• Ένα pocket με παράθυρο από διάφανο πλαστικό, ώστε να φαίνεται μια εικόνα. Όταν τραβάς το tag έξω, εμφανίζεται η εικόνα από πίσω.

Τα αποκόμματα χαρτιού είναι τέλεια για tags. Αν έχεις φτιάξει πολλά επίπεδα για άλλες σελίδες, μπορείς να κόψεις εύκολα μερικά tags από τα κομμάτια που περίσσεψαν.

Μικρά ενθύμια χωρίς κόλλα

Ένα εισιτήριο εισόδου, ένα κέρμα από το εξωτερικό, μια τούφα μαλλιά, κομφετί από έναν γάμο ή ένα αποξηραμένο λουλουδάκι: τέτοια πράγματα θέλεις να τα βάλεις μέσα, αλλά όχι με κόλλα. Γι’ αυτό τα φακελάκια είναι ιδανικά.

• Αυτοκόλλητα σακουλάκια από πολυπροπυλένιο (όχι PVC) και μικρά σακουλάκια από λεπτό διάφανο χαρτί είναι πρακτικά για ό,τι θέλεις να φαίνεται.
• Ένας χάρτινος φάκελος με ετικέτα πάνω του είναι καλός για κάτι ευαίσθητο, όπως μια τούφα ή κάτι που μπορεί να ξεθωριάσει με το φως.
• Για μικροπράγματα που μπορεί να πέσουν έξω, όπως το κομφετί, ένα κλειστό σακουλάκι είναι καλύτερο από ένα ανοιχτό pocket.

Βάλε τα βαριά ή φουσκωτά ενθύμια στην άκρη της σελίδας, όχι στη μέση. Εκεί πιέζουν λιγότερο τις άλλες σελίδες και χαλάνε πιο δύσκολα. Οι αποδείξεις από θερμικό χαρτί ξεθωριάζουν με τον καιρό· για σιγουριά, κράτα ένα αντίγραφο ή μια φωτογραφία τους. Γι’ αυτό υπάρχει και ξεχωριστό άρθρο: πώς να φυλάξεις εισιτήρια, αποδείξεις και αποκόμματα.

Πώς να μη γίνει η σελίδα σου πολύ χοντρή

Κάθε pocket, πτερύγιο και φάκελος κάνει το βιβλίο σου λίγο πιο χοντρό. Μία φορά δεν φαίνεται. Αν όμως κάθε σελίδα έχει τρία, το άλμπουμ δεν κλείνει πια και ανοίγει σαν βεντάλια.

Μερικά πράγματα που βοηθούν:

• Διάλεξε ανά σελίδα ένα στοιχείο στο οποίο δίνεις έμφαση. Μια σελίδα με ένα καλό pocket δουλεύει καλύτερα από μια σελίδα με πέντε.
• Εναλλάσσε τις γεμάτες σελίδες με ήρεμες, χωρίς επιπλέον επίπεδα.
• Χρησιμοποίησε λεπτό χαρτί για πτερύγια και tags που μπαίνουν το ένα πάνω στο άλλο. Κράτα το χοντρό cardstock για το ίδιο το pocket.
• Βάλε τα ενθύμια όσο πιο επίπεδα γίνεται και μοίρασέ τα σε όλο το βιβλίο.
• Σε ένα mini album από φακέλους: μείνε στους τέσσερις ή πέντε φακέλους. Με περισσότερους γλιστράει και χοντραίνει.
• Αν χρησιμοποιείς μηχανή βιβλιοδεσίας ή κρίκους, σχεδίασε από πριν πού θα μπουν οι τρύπες, ώστε να μην τρυπήσεις κάποιο pocket ή tag.

Σε άλμπουμ με βίδες ή κρίκους μπορείς μερικές φορές να βάλεις μερικές επιπλέον βίδες ή μεγαλύτερους κρίκους. Σε δεμένο βιβλίο αυτό δεν γίνεται, οπότε εκεί τα λιγότερα είναι περισσότερα.

Ξεκίνα με ένα

Για την επόμενη σελίδα σου διάλεξε ένα πράγμα: ένα tag σε pocket ή μια φωτογραφία που σηκώνεται. Αρκεί για να δεις πόσο ωραίο είναι να έχεις χώρο για την ιστορία που αλλιώς θα είχες αφήσει έξω.