Jak przechowywać materiały do scrapbookingu: papier, naklejki, washi

Zaczyna się od jednego bloku papieru i kilku arkuszy naklejek. Parę lat później pod łóżkiem stoi pudło, rolki taśmy leżą w trzech szufladach, a ty kupujesz naklejkę, którą, jak się okazuje, już masz. Przechowywanie nie jest celem samym w sobie. Chodzi o to, żebyś widziała, co masz, i tego używała.

Od czego zacząć porządki

Wyciągnij wszystko. Naprawdę wszystko, z każdego pudła i każdej szuflady, i rozłóż na dużym stole albo na podłodze. Dopiero gdy wszystko leży razem, widzisz, ile tego masz i co się powtarza.

Potem zrób z grubsza kupki:

• papier i cardstock (sztywny, gładki karton)
• naklejki, literki i die cuts (wykrojone kształty)
• washi tape i inne taśmy
• embellishments, czyli drobne ozdoby, takie jak guziczki, ćwieki i cekiny
• narzędzia: nożyczki, klej, długopisy, stemple i tusze

Przy każdej kupce zadaj sobie kilka pytań. Czego używam często? Czego nie dotykałam od miesięcy? Co mam podwójnie? To, co ci się już nie podoba, może odejść albo trafić do innej scraperki. Dobre miejsce na to to wspólne popołudnie ze scrapbookingiem albo kącik wymiany w grupie.

Najważniejsza zasada jest taka: trzymaj swoje rzeczy do scrapbookingu razem. Czy to jedna torba, którą zabierasz do stołu, czy cała ściana w pokoju do rękodzieła, wszystko powinno być w jednym miejscu.

Papier 30 × 30: na stojąco czy na leżąco

Duży format, 30,5 × 30,5 cm (12 × 12 cali), sprawia kłopot. Nie mieści się w zwykłych segregatorach ani w pojemnikach A4. Są dwa sposoby, żeby go przechowywać, a to, który jest lepszy, zależy od tego, ile go masz.

Jeśli masz mało papieru, połóż go płasko. W płaskim pojemniku albo szufladzie zostaje prosty i nie może się zwinąć. Wada pojemników do ustawiania jeden na drugim, z wysokim brzegiem: kiedy są pełne, trudno wyciągnąć dolny arkusz. Także w dużej otwartej przegródce dolne arkusze leżą daleko.

Jeśli masz dużo papieru, ustaw go pionowo. Przeglądasz go jak skrzynkę z płytami i szybciej znajdujesz ten jeden odcień czy ten jeden wzór. Zajmuje też mniej miejsca. Jest jednak pułapka: w do połowy pustym stojaku papier się wygina. Napełnij go więc w miarę ciasno albo wstaw przegródki, żeby każda część była wypełniona.

Wiele scraperek używa regału z kwadratowymi przegródkami o boku około 33 cm. Papier 12 × 12 mieści się w nich bez wyginania. Jeśli masz zręczne ręce, podzielisz taką przegródkę cienkimi półeczkami na listewkach, tak że w każdej masz dziesięć lub dwanaście poziomów i do każdego arkusza łatwo sięgnąć. Market budowlany często tnie płyty na wymiar. Najpierw jednak zmierz: nie każdy pojemnik czy półka na dokumenty w formacie A4 zmieści się w takiej przegródce.

Jeśli możesz, wybierz coś, co działa w obie strony, na leżąco i na stojąco. Twoja kolekcja będzie rosła, a wtedy nie chcesz kupować wszystkiego od nowa.

Ścinki: według koloru czy według rodzaju

Ścinki to kawałki, które zostają po cięciu: za małe na tło, za ładne, żeby je wyrzucić. Przydają się na podkładki pod zdjęcia, etykiety i wąskie paski. Tracą wartość dopiero wtedy, gdy znikają w jednym wielkim worku.

Sortowanie według koloru sprawdza się, jeśli budujesz strony wokół koloru. Ułóż ścinki w teczkach albo pojemniczkach od ciepłych do chłodnych: czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski, fioletowy, plus przegródka na neutralne i czarno-białe. Jednym spojrzeniem widzisz, co pasuje do twojego zdjęcia.

Sortowanie według rodzaju sprawdza się lepiej, jeśli często szukasz czegoś konkretnego, na przykład kratki, kwiatów, gładkiego cardstocku albo papieru świątecznego. Możesz też układać według tematu lub pory roku: urodziny, wakacje, święta.

Kilka wskazówek, które pomagają zachować porządek:

• Trzymaj ścinki pionowo w wąskim pojemniku albo w teczkach zawieszkowych, wtedy łatwo je przejrzysz.
• Kawałki mniejsze niż karta do gry wyrzuć albo wrzuć do jednego pojemniczka na dziurkacze i małe kształty.
• Niektóre scraperki trzymają najmniejsze skrawki celowo nieposortowane w ładnej puszce i wybierają na wyczucie. To też jest w porządku, dopóki zostaje jedna puszka.

Naklejki: na widoku i pod ręką

Naklejek, które zostają w opakowaniu, prawie nigdy nie używasz. Za każdym razem trzeba je wyjąć, obejrzeć i schować z powrotem, a ten mały krok wystarczy, żeby go pominąć. Używasz tego, co widzisz.

Dlatego album na naklejki z przezroczystymi kieszeniami to najprostsze rozwiązanie. Przeglądasz go jak album ze zdjęciami. Segregator A5 z przezroczystymi koszulkami działa równie dobrze i można go rozbudowywać. Naklejki z tej samej kolekcji trzymaj razem, a te, których używasz często, daj na początek.

Pojedyncze małe naklejki i resztki z arkusza możesz przekleić na papier silikonowy, czyli gładki arkusz, na którym są też naklejki. Łatwo dają się znowu odkleić, a ty widzisz dokładnie, co ci zostało. Mocno klejących naklejek nie zostawiaj miesiącami na plastikowej folii: przy odklejaniu mogą uszkodzić powierzchnię.

Jeśli chcesz prościej, przyklej całe arkusze naklejek papierową taśmą washi w starym zeszycie. To nic nie kosztuje, a taśma zwykle schodzi potem bez rozrywania papieru.

Kilka praktycznych drobiazgów:

• Arkusze, których używasz często, niech wystają trochę ponad koszulkę.
• Między arkusze, które się sklejają, włóż bibułę albo papier do pieczenia.
• Dla każdej grupy zrób zakładkę z jedną charakterystyczną naklejką, wtedy nie musisz przeglądać całego albumu.
• Gumka wokół albumu trzyma wszystko w środku, gdy go ze sobą zabierasz.

Jak przechowywać washi tape

Washi tape (cienką papierową taśmę z nadrukiem) chcesz widzieć. O rolkach w pudełku zapominasz. Kilka sposobów, które działają:

• Pionowo w szufladzie albo pojemniczku, jedna obok drugiej jak książeczki, tak żeby widzieć wszystkie boki.
• Na patyczku albo na stojaku na ścianie, jeśli masz miejsce nad stołem.
• Kawałek każdej rolki naklejony na arkusz papieru silikonowego, z numerem. Ten arkusz to twoja próbka kolorów.
• Na wyjazd nawiń mały kawałek na słomkę albo kartonik, żeby nie brać całej rolki.

Do noszenia przydaje się teczka harmonijkowa: w każdej przegródce jeden temat, z paskami taśmy i naklejkami razem. Wybierz mały format, bo duża szybko robi się nieporęczna.

Przechowywanie na małej przestrzeni

Nie każdy ma pokój do rękodzieła. Często to kąt w salonie albo część wspólnego gabinetu. Wtedy sprawdza się to:

• Idź w górę. Półeczki na ścianie, tablica perforowana na nożyczki i linijki oraz stojak nad stołem zwalniają blat.
• Wykorzystaj wewnętrzną stronę drzwi. Zmieści się tam organizer na buty z przezroczystymi kieszeniami, idealny na klej, długopisy i farby.
• Wybierz wózek na kółkach. Podjeżdżasz nim do stołu, kiedy zabierasz się do scrapbookingu, a potem go odstawiasz.
• Przezroczyste pojemniki do ustawiania jeden na drugim pokazują, co jest w środku, bez otwierania.
• Pudełko na leki albo foremka do lodu z dużymi przegródkami świetnie nadaje się na guziczki i ćwieki.

Ułatw sobie też życie stałą torbą albo skrzynką do pracy. Jest w niej wszystko, czego potrzebujesz do jednej strony, a po skończeniu znowu ją zamykasz.

System, którego się utrzymasz

Najpiękniejszy system nic nie da, jeśli porzucisz go po tygodniu. Dlatego trzymaj się prostoty.

1. Daj wszystkiemu stałe miejsce i je opisz. Pudełka i szuflady też.
2. Zrób przegródkę na nowe zakupy. To, co właśnie kupiłaś, trafia najpierw tam, dopóki nie znajdziesz czasu, żeby to schować.
3. Wyznacz granicę. Jeśli pojemnik na papier wzorzysty jest pełny, najpierw coś z niego wyjmij, zanim dołożysz coś nowego.
4. Zaplanuj krótkie porządki raz w miesiącu albo raz na sezon. Pół godziny wystarczy.
5. Prowadź listę tego, co już masz, albo zrób telefonem zdjęcie albumu z naklejkami. Wtedy nie stoisz w sklepie, wahając się.

A rozpoczęte strony odkładaj do stałej teczki, z karteczką samoprzylepną, na której zapiszesz, co jeszcze zostało do zrobienia. Wtedy nie zapomnisz, że brakowało jeszcze kawałka journalingu.

Celem nie jest miejsce, które dobrze wygląda w czasopiśmie. Celem jest to, żebyś usiadła, sięgnęła po to, czego potrzebujesz, i zaczęła.