Scrapbooking w grupie: cropy i popołudnia przy wspólnym stole

Scrapuje się zwykle w pojedynkę, przy kuchennym stole albo na poddaszu. Ale kto choć raz spędził popołudnie na wklejaniu w gronie kilku osób, wie, jak inaczej to wygląda. Każdy pracuje nad własną książką, a mimo to siedzicie razem. Takie spotkanie to crop, albo po prostu popołudnie scrapowania.

Czym jest crop

Crop to spotkanie, na którym scraperzy wspólnie pracują nad swoimi projektami. Słowo pochodzi z angielskiego: przez „croppowanie” scraperzy rozumieją przycinanie zdjęć, a crop to okazja, żeby robić to razem z innymi. W Holandii wiele osób mówi też o dniu, popołudniu albo wieczorze scrapowania.

Z grubsza są trzy rodzaje:

• Wolny crop. Wynajmujesz miejsce przy stole, na przykład w sklepie z artykułami do rękodzieła albo w domu kultury, i pracujesz nad tym, co sama przyniesiesz. Często jest kawa i możesz korzystać z narzędzi sklepu.
• Crop z warsztatami. Ktoś prowadzi zajęcia, a ty pod jego okiem robisz stronę, minialbum albo płótno, zwykle z zestawu, który na ciebie czeka.
• Weekend cropowy albo retreat. Jeden lub kilka dni z rzędu, czasem z noclegiem, z czasem na własną pracę i warsztatami pomiędzy. Bywa, że pracuje się tam do późnej nocy.

Kluby i stowarzyszenia często organizują stałe cropy, na przykład raz w miesiącu. Liczba miejsc jest zwykle ograniczona, więc jeśli chcesz wziąć udział, zapisz się odpowiednio wcześnie. Na wiele weekendów możesz przy zgłoszeniu zaznaczyć, obok kogo chcesz siedzieć.

Co zabrać ze sobą

Największy błąd na pierwszym cropie to zabranie wszystkiego. Taszczysz torby pełne papieru i prawie nie masz kiedy wklejać. Zdecyduj wcześniej, co chcesz tego dnia zrobić, i spakuj tylko to, co jest do tego potrzebne.

Przydatna lista:

• Twoje zdjęcia, już wydrukowane i posegregowane według stron lub projektów.
• Papier i embellishmenty (ozdoby takie jak naklejki, guziki i die cuty), których chcesz użyć do tych zdjęć.
• Podstawowe narzędzia: nożyczki, nożyk albo mała gilotyna do papieru, klej lub taśma, ołówek, linijka i długopis do napisów.
• Mata do cięcia, żeby nie zniszczyć stołu.
• Plastikowa torebka albo pudełko na ścinki i śmieci.
• Coś dla siebie: sweter, butelka wody i jedzenie, jeśli nie jest wliczone.

Na warsztatach często dostajesz listę rzeczy, które trzeba przynieść samemu. Przejrzyj ją dokładnie: czasem potrzebne jest zdjęcie w określonym formacie albo poduszka z tuszem czy heat tool do embossingu. I śmiało zapytaj w sklepie z wyprzedzeniem, czy mogą coś dla ciebie przygotować.

Masz stos niedokończonych projektów? Crop to dobra okazja, żeby skończyć jeden z nich. Wielu scraperów celowo zabiera stary minialbum, który od miesięcy czeka na swoją kolej.

Jak samej zorganizować popołudnie scrapowania

Nie musisz czekać na oficjalny crop. Popołudnie z kilkoma przyjaciółkami przy twoim stole w jadalni to też crop. Kilka rzeczy bardzo to ułatwia.

Zaplanuj sporo czasu. Kto za pierwszym razem umawia się na dwie godziny, zauważa, że czas mija, zanim wszyscy się dobrze rozłożą. Licz raczej na pół dnia, a przynajmniej dwie i pół godziny. Rozkładanie, kawa i sprzątanie też zajmują czas.

Zadbaj o dużo miejsca na stole. Każda osoba szybko potrzebuje co najmniej pół metra szerokości. Dobrze sprawdza się osobny stół z boku na wspólne narzędzia: gilotynę, dziurkacze, maszynę do wykrawania, jeśli ją masz. Dzięki temu nie każdy musi przynosić wszystko.

Ustalcie wcześniej, kto co przynosi:

• Poproś każdą osobę o kilka zdjęć z tej samej chwili, na przykład od jednego do pięciu. Wtedy masz materiał na jedną stronę i nie gubisz się w całej swojej kolekcji zdjęć.
• Kto nie ma zdjęć, i tak może dołączyć. Zrób stronę z pustymi ramkami na zdjęcia i wklej je później w domu.
• Jeśli chcesz, żeby było prosto, wybierz mały, niedrogi projekt, który da się skończyć w jedno przedpołudnie lub popołudnie, na przykład kartki, etykiety albo minialbum.

Postaw kosz na śmieci na każdym stole, a przynajmniej w zasięgu ręki. Ścinki piętrzą się szybciej, niż myślisz. I niech każdy przyniesie coś do jedzenia do podzielenia się. To odciąża gospodynię i sprawia, że popołudnie jest przytulniejsze.

Jeśli są z wami początkujące osoby, zadbaj o to, żeby był ktoś, kto odpowie na pytania. Pomaga też kilka przykładowych stron na stole albo prosty szkic. Sketch to prosty rysunek pokazujący, gdzie na stronie znajdzie się zdjęcie, tytuł i tekst.

Wspólna praca nad jednym albumem

Czasem nie chcecie pracować każda nad swoją książką, tylko razem nad jednym albumem. Na jubileusz, pożegnanie albo w prezencie dla kogoś, kto ma urodziny. To stara tradycja: już w XVI wieku studenci prosili przyjaciół i nauczycieli o wpis lub rysunek w księdze przyjaźni, czyli album amicorum. Jego późniejszą formą jest poesiealbum, pamiętnik z wierszykami.

Przy wspólnym albumie warto ustalić zasady, zanim ktokolwiek zacznie wklejać:

• Wybierzcie jeden format i kilka kolorów, żeby album stanowił całość.
• Daj każdej osobie własną stronę albo rozkładówkę (dwie strony obok siebie). Wtedy każdy ma swobodę i nic się ze sobą nie gryzie.
• Niech jedna osoba na koniec złoży album w całość i zrobi okładkę.

Jeśli chcecie zrobić dużo w krótkim czasie, pracujcie na zasadzie taśmy produkcyjnej. Jedna osoba tnie, druga wykrawa, trzecia wszystko skleja. W ten sposób mała grupa może w kilka godzin zrobić dziesiątki kartek albo zakładek. Do tego jest przy tym mnóstwo śmiechu.

Wymiana to też forma wspólnego scrapowania. Wymieniasz się kilkoma zdjęciami z inną scraperką: ty robisz stronę z jej zdjęciami, a ona z twoimi. Dzięki temu patrzysz na własne zdjęcia innymi oczami.

Scrapowanie razem online

Jeśli mieszkasz daleko od klubu albo nie możesz wyjść z domu, możesz też scrapować online. Są fora i grupy, które organizują cropy online: umówiony dzień lub weekend, w którym każdy w domu wykonuje zadania na dany temat. Potem pokazujesz swoje strony w tym samym wątku, żeby inni mogli je obejrzeć i coś o nich powiedzieć.

Kilka form, które możesz wypróbować:

• Rozmowa wideo z kilkoma przyjaciółkami od scrapowania, w której każda pracuje przy swoim stole z włączoną kamerą.
• Wyzwanie ze stałym sketchem, tytułem albo paletą kolorów i terminem.
• Album cyfrowy, do którego kilka osób dodaje zdjęcia i strony, na przykład z rodzinnej podróży.

Po cropie na żywo możesz kontynuować online. Niektóre kluby dają zadanie do domu i przez kilka kolejnych tygodni przyjmują strony. To podtrzymuje zapał aż do następnego razu.

Dlaczego wspólna praca motywuje

Sama w domu łatwo odkładasz stronę na później. Na cropie masz umówione spotkanie i blok czasu, a to działa jak mały termin. Przyszłaś tam specjalnie po to, więc naprawdę zaczynasz.

Do tego dużo się uczysz. Osoba obok pokazuje ci, jak zrobić tytuł, inna ma narzędzie, którego nigdy nie używałaś. Widzisz, jak inni łączą kolory albo przycinają zdjęcia. Takich drobnych trików rzadko uczy się z książki.

I chyba najważniejsze: przez jedno popołudnie nie zajmujesz się telefonem ani domowymi obowiązkami. Każda jest zajęta własnymi stronami, a mimo to spędzacie to popołudnie razem. Właśnie dlatego wielu scraperów co roku wraca na ten sam crop.

Jeśli po spotkaniu masz kilka nowych stron, od razu je zeskanuj. Ze Scrappd odłożysz je na swoją półkę i pokażesz przyjaciółkom od scrapowania.