Πώς να οργανώσεις τα υλικά scrapbooking: χαρτιά, αυτοκόλλητα, washi tape

Ξεκινάει με ένα πακέτο χαρτιά και λίγα φύλλα αυτοκόλλητα. Λίγα χρόνια αργότερα υπάρχει ένα κουτί κάτω από το κρεβάτι, ρολάκια ταινίας σε τρία συρτάρια, και αγοράζεις ένα αυτοκόλλητο που τελικά το έχεις ήδη. Η οργάνωση δεν είναι αυτοσκοπός. Ο σκοπός είναι να βλέπεις τι έχεις, ώστε να το χρησιμοποιείς.

Από πού να ξεκινήσεις το τακτοποίημα

Βγάλε τα πάντα έξω. Όλα, από κάθε κουτί και κάθε συρτάρι, και άπλωσέ τα σε ένα μεγάλο τραπέζι ή στο πάτωμα. Μόνο όταν είναι όλα μαζί βλέπεις πόσα έχεις και ποια έχεις διπλά.

Μετά φτιάξε πρόχειρες στοίβες:

• χαρτιά και cardstock (χοντρό, μονόχρωμο χαρτόνι)
• αυτοκόλλητα, γράμματα και die cuts (κομμένα σχήματα)
• washi tape και άλλες ταινίες
• embellishments, τα μικρά διακοσμητικά όπως κουμπάκια, brads και πούλιες
• εργαλεία: ψαλίδια, κόλλα, στυλό, σφραγίδες και μελάνια

Για κάθε στοίβα κάνε μερικές ερωτήσεις. Τι χρησιμοποιώ συχνά; Τι δεν έχω αγγίξει εδώ και μήνες; Τι έχω διπλό; Ό,τι δεν σου αρέσει πια μπορεί να φύγει ή να πάει σε κάποια άλλη scrapper. Ένα απόγευμα scrapbooking ή μια γωνιά ανταλλαγών σε μια ομάδα είναι καλή ευκαιρία γι’ αυτό.

Ο πιο σημαντικός κανόνας έρχεται τώρα: κράτα τα υλικά σου μαζί. Είτε είναι μία τσάντα που παίρνεις στο τραπέζι της κουζίνας είτε ένας ολόκληρος τοίχος σε ένα δωμάτιο χειροτεχνίας, πρέπει να είναι όλα σε ένα σημείο.

Χαρτί 30 x 30: όρθιο ή ξαπλωτό

Το μεγάλο μέγεθος, 30,5 x 30,5 εκ. (12 x 12 ίντσες), είναι δύσκολο. Δεν χωράει σε συνηθισμένους φακέλους ή θήκες A4. Υπάρχουν δύο τρόποι να το φυλάξεις, και ποιος είναι καλύτερος εξαρτάται από το πόσο έχεις.

Αν έχεις λίγο χαρτί, βάλ’ το ξαπλωτό. Σε μια επίπεδη θήκη ή ένα συρτάρι μένει ίσιο και δεν κυρτώνει. Ένα μειονέκτημα των θηκών που στοιβάζονται και έχουν υπερυψωμένο χείλος: όταν γεμίσουν, δύσκολα βγάζεις το φύλλο που είναι στον πάτο. Και σε ένα μεγάλο ανοιχτό ράφι, τα κάτω φύλλα είναι δυσπρόσιτα.

Αν έχεις πολύ χαρτί, βάλ’ το όρθιο. Το ξεφυλλίζεις σαν θήκη με δίσκους βινυλίου και βρίσκεις πιο γρήγορα εκείνη την απόχρωση ή εκείνο το σχέδιο. Πιάνει και λιγότερο χώρο. Υπάρχει όμως μια παγίδα: μια μισοάδεια όρθια θήκη κάνει το χαρτί να λυγίζει. Γέμισέ τη λοιπόν αρκετά, ή βάλε διαχωριστικά ώστε κάθε θέση να μένει γεμάτη.

Πολλές scrappers χρησιμοποιούν μια βιβλιοθήκη με τετράγωνα κουτάκια περίπου 33 εκ. Εκεί χωράει χαρτί 12 x 12 χωρίς να λυγίζει. Αν είσαι επιδέξια, χωρίζεις ένα τέτοιο κουτάκι με λεπτά ραφάκια πάνω σε πηχάκια, ώστε να έχεις δέκα ή δώδεκα επίπεδα ανά κουτάκι και να φτάνεις κάθε φύλλο. Τα καταστήματα οικοδομικών υλικών συχνά κόβουν τις πλάκες στα μέτρα σου. Μέτρα όμως πρώτα: δεν χωράει κάθε θήκη ή συρταράκι εγγράφων μεγέθους A4 σε ένα τέτοιο κουτάκι.

Αν γίνεται, διάλεξε κάτι που δουλεύει και με τους δύο τρόπους, ξαπλωτό και όρθιο. Η συλλογή σου μεγαλώνει, και τότε δεν θέλεις να τα ξαναγοράσεις όλα.

Ταξινόμηση των υπολειμμάτων ανά χρώμα ή ανά είδος

Τα υπολείμματα είναι τα κομμάτια που περισσεύουν μετά το κόψιμο: πολύ μικρά για φόντο, πολύ ωραία για να τα πετάξεις. Είναι χρήσιμα για πλαισιάκια πίσω από φωτογραφίες, ετικέτες και μικρές λωρίδες. Γίνονται άχρηστα μόνο όταν χάνονται σε μια μεγάλη σακούλα.

Η ταξινόμηση ανά χρώμα δουλεύει καλά αν στήνεις τις σελίδες σου με βάση το χρώμα. Βάλε τα υπολείμματα σε φακελάκια ή κουτάκια από τα ζεστά προς τα ψυχρά: κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο, μπλε, μωβ, και μια θέση για ουδέτερα και ασπρόμαυρα. Βλέπεις με μια ματιά τι ταιριάζει με τη φωτογραφία σου.

Η ταξινόμηση ανά είδος δουλεύει καλύτερα αν ψάχνεις συχνά κάτι συγκεκριμένο, όπως καρό, λουλούδια, μονόχρωμο cardstock ή χριστουγεννιάτικο χαρτί. Μπορείς επίσης να τα οργανώσεις ανά θέμα ή εποχή: γενέθλια, διακοπές, γιορτές.

Μερικές συμβουλές για να μένουν όλα ξεκάθαρα:

• Φύλαξε τα υπολείμματα όρθια σε ένα στενό κουτί ή σε κρεμαστούς φακέλους, για να τα ξεφυλλίζεις.
• Πέτα τα κομματάκια που είναι μικρότερα από μια τραπουλόχαρτο, ή βάλ’ τα σε ένα κουτάκι για punches και μικρά σχηματάκια.
• Κάποιες scrappers φυλάνε τα πιο μικροσκοπικά κομματάκια τους επίτηδες ανακατεμένα σε ένα όμορφο μεταλλικό κουτί και διαλέγουν με το ένστικτο. Κι αυτό είναι εντάξει, αρκεί να μείνει ένα κουτί.

Αυτοκόλλητα: ορατά και φορητά

Τα αυτοκόλλητα που μένουν στο σακουλάκι τους σχεδόν ποτέ δεν τα χρησιμοποιείς. Κάθε φορά πρέπει να τα βγάλεις, να τα κοιτάξεις και να τα ξαναβάλεις μέσα, και αυτό το μικρό βήμα αρκεί για να το παραλείψεις. Ό,τι βλέπεις, το χρησιμοποιείς.

Γι’ αυτό ένα άλμπουμ αυτοκόλλητων με διάφανες θήκες είναι η πιο εύκολη λύση. Το ξεφυλλίζεις σαν άλμπουμ φωτογραφιών. Ένα ντοσιέ με κρίκους μεγέθους A5 και διάφανες ζελατίνες δουλεύει εξίσου καλά και μπορείς να το επεκτείνεις. Κράτα μαζί τα αυτοκόλλητα της ίδιας σειράς, και βάλε μπροστά όσα χρησιμοποιείς συχνά.

Τα μικρά, σκόρπια αυτοκόλλητα και τα υπόλοιπα ενός φύλλου μπορείς να τα μεταφέρεις σε χαρτί σιλικόνης, το λείο φύλλο πάνω στο οποίο έρχονται και τα αυτοκόλλητα. Ξεκολλάνε εύκολα και βλέπεις ακριβώς τι σου έχει μείνει. Μην αφήνεις αυτοκόλλητα με δυνατή κόλλα για μήνες πάνω σε πλαστικό φύλλο: μπορεί να καταστρέψουν την επιφάνεια όταν τα ξεκολλήσεις.

Αν θέλεις να το κρατήσεις απλό, κόλλησε ολόκληρα φύλλα αυτοκόλλητων με χάρτινη washi tape σε ένα παλιό τετράδιο. Δεν κοστίζει τίποτα, και η ταινία συνήθως βγαίνει αργότερα χωρίς να σκίσει το χαρτί.

Μερικές πρακτικές λεπτομέρειες:

• Άφησε τα φύλλα που χρησιμοποιείς συχνά να εξέχουν λίγο πάνω από τη θήκη.
• Βάλε στυπόχαρτο ή λαδόχαρτο ανάμεσα σε φύλλα που κολλάνε μεταξύ τους.
• Φτιάξε για κάθε ομάδα ένα διαχωριστικό με ένα χαρακτηριστικό αυτοκόλλητο πάνω του, για να μη χρειάζεται να ξεφυλλίζεις όλο το άλμπουμ.
• Ένα λάστιχο γύρω από το άλμπουμ το κρατάει κλειστό όταν το παίρνεις μαζί σου.

Πώς να φυλάξεις τη washi tape

Τη washi tape (λεπτή χάρτινη κολλητική ταινία με σχέδια) θέλεις να τη βλέπεις. Τα ρολάκια σε ένα κουτί τα ξεχνάς. Μερικοί τρόποι που δουλεύουν:

• Όρθια σε ένα συρτάρι ή κουτάκι, σαν βιβλιαράκια το ένα δίπλα στο άλλο, ώστε να βλέπεις όλα τα πλαϊνά.
• Περασμένη σε ένα ραβδάκι ή σε μια θήκη στον τοίχο, αν έχεις χώρο πάνω από το τραπέζι σου.
• Κόλλησε ένα κομματάκι από κάθε ρολό σε ένα φύλλο χαρτί σιλικόνης, με έναν αριθμό δίπλα. Αυτό το φύλλο είναι ο χρωματολόγιός σου.
• Για έξω, τύλιξε ένα μικρό κομμάτι γύρω από ένα καλαμάκι ή μια καρτούλα, για να μην κουβαλάς ολόκληρο το ρολό.

Ένας φάκελος-φυσαρμόνικα είναι πρακτικός για να τον παίρνεις μαζί σου: ένα θέμα σε κάθε θέση, με λωρίδες ταινίας και αυτοκόλλητα μαζί. Διάλεξε μικρό μέγεθος, γιατί ένας μεγάλος γίνεται γρήγορα άβολος.

Οργάνωση σε μικρό χώρο

Δεν έχουν όλοι δωμάτιο χειροτεχνίας. Συχνά είναι μια γωνιά του σαλονιού ή ένα κομμάτι από ένα κοινόχρηστο γραφείο. Τότε κάνεις το εξής:

• Πήγαινε προς τα πάνω. Ραφάκια τοίχου, ένας διάτρητος πίνακας για ψαλίδια και χάρακες, και μια ραφιέρα πάνω από το τραπέζι αφήνουν ελεύθερη την επιφάνεια εργασίας σου.
• Αξιοποίησε την εσωτερική πλευρά μιας πόρτας. Μια θήκη παπουτσιών με διάφανες τσέπες χωράει εκεί και είναι ιδανική για κόλλες, στυλό και χρώματα.
• Διάλεξε ένα τρόλεϊ με ροδάκια. Το φέρνεις στο τραπέζι όταν κάνεις scrapbooking και μετά το παραμερίζεις.
• Τα διάφανα κουτιά που στοιβάζονται δείχνουν τι έχουν μέσα χωρίς να χρειάζεται να τα ανοίξεις.
• Μια θήκη χαπιών ή μια παγοθήκη με μεγάλες θέσεις είναι μια χαρά για κουμπάκια και brads.

Κάνε επίσης τη ζωή σου πιο εύκολη με μια σταθερή τσάντα ή ένα τελάρο εργασίας. Μέσα είναι ό,τι χρειάζεσαι για μια σελίδα, και στο τέλος κλείνει ξανά.

Ένα σύστημα που θα κρατήσεις

Το ωραιότερο σύστημα δεν βοηθάει αν το παρατήσεις μετά από μια εβδομάδα. Γι’ αυτό κράτα το απλό.

1. Δώσε σε κάθε πράγμα μια σταθερή θέση και βάλε ετικέτα. Και στα κουτιά και στα συρτάρια.
2. Φτιάξε μια θέση για τις καινούργιες αγορές. Ό,τι μόλις αγόρασες μπαίνει πρώτα εκεί, μέχρι να βρεις χρόνο να το τακτοποιήσεις.
3. Βάλε ένα όριο. Αν το κουτί με τα σχεδιαστά χαρτιά γέμισε, πρώτα φεύγει κάτι και μετά μπαίνει κάτι καινούργιο.
4. Προγραμμάτισε ένα σύντομο τακτοποίημα, μία φορά τον μήνα ή κάθε εποχή. Μισή ώρα αρκεί.
5. Κράτα μια λίστα με ό,τι έχεις ήδη, ή βγάλε μια φωτογραφία του άλμπουμ αυτοκόλλητων στο κινητό σου. Έτσι δεν θα διστάζεις στο μαγαζί.

Και βάλε τις μισοτελειωμένες σελίδες σου σε έναν σταθερό φάκελο, με ένα αυτοκόλλητο χαρτάκι που γράφει τι μένει να γίνει. Έτσι δεν θα ξεχάσεις ότι έπρεπε να προσθέσεις ακόμα λίγο journaling.

Ο στόχος δεν είναι ένας χώρος που φαίνεται ωραίος σε περιοδικό. Ο στόχος είναι να κάθεσαι, να πιάνεις ό,τι χρειάζεσαι και να ξεκινάς.