Κολάζ στο journal σου που δείχνει ήρεμο και φυσικό

Ένα κολάζ στο journal σου μοιάζει απλό: κόβεις, μετακινείς, κολλάς. Κι όμως, συχνά καταλήγει σε μια σελίδα που μοιάζει φορτωμένη ή σε χαρτί που μετά το στέγνωμα γεμίζει ζαρωματιές. Με μια σταθερή σειρά, μερικές αποφάσεις από πριν και τον σωστό τρόπο κολλήματος, φτιάχνεις κολάζ που δείχνουν σαν να βγήκαν έτσι από μόνα τους.

Ποια υλικά να μαζέψεις

Σχεδόν οτιδήποτε επίπεδο χωράει. Σκέψου περιοδικά και φυλλάδια, παλιές σελίδες βιβλίων, παρτιτούρες, χαρτί περιτυλίγματος, χάρτινα σακουλάκια, φακέλους με ωραίο εσωτερικό, δείγματα ταπετσαρίας, λάθος εκτυπώσεις, εισιτήρια, αποδείξεις, ετικέτες και περισσεύματα από χαρτιά με σχέδια. Προσθέτεις αυτοκόλλητα, washi tape (λεπτή χάρτινη κολλητική ταινία με τύπωμα) και, αν θέλεις, μια σφραγίδα ή ένα στυλό.

Δούλεψε με αντίγραφα αν θέλεις να χρησιμοποιήσεις παλιές φωτογραφίες ή χαρτιά που αγαπάς. Έτσι το πρωτότυπο μένει ασφαλές και τολμάς να το κόψεις άφοβα.

Μάζευέ τα σε ένα κουτί ή έναν φάκελο και κάθε τόσο ταξινόμησε τα αποθέματά σου ανάλογα με τον ρόλο τους στη σελίδα. Αυτό βοηθάει περισσότερο από την ταξινόμηση κατά χρώμα ή θέμα. Ένας πρακτικός χωρισμός:

• Κεντρικές εικόνες: μια φιγούρα, ένα ζώο, ένα κτίριο, ένα λουλούδι. Κάτι που τραβάει το βλέμμα.
• Φόντα: ήρεμα μοτίβα και επιφάνειες, όπως καρό, κείμενο ή ένα μονόχρωμο κομμάτι.
• Εικόνες: ολόκληρες σκηνές που μπορούν να γίνουν είτε φόντο είτε κεντρική εικόνα.
• Λεπτομέρειες: μικρά πράγματα που χρησιμοποιείς σε ομάδες, όπως αστεράκια, λουλουδάκια ή αριθμοί.
• Γραμμές: λωρίδες ταινίας, μπορντούρες και στενές λωρίδες χαρτιού που χωρίζουν τη σελίδα.

Κράτα και τα περισσεύματα που μένουν όταν κόβεις αυτοκόλλητα. Κόλλησέ τα προσωρινά σε ένα φύλλο λαδόχαρτο ή σε ένα παλιό τετράδιο, για να τα έχεις πρόχειρα.

Πώς στήνεις ένα κολάζ: φόντο, κεντρική εικόνα, λεπτομέρειες

Δούλεψε από πίσω προς τα μπροστά, σε τρία επίπεδα.

1. Φόντο. Διάλεξε ένα ή δύο ήρεμα χαρτιά για βάση. Μπορούν να επικαλύπτονται και δεν χρειάζεται να καλύπτουν όλη τη σελίδα. Μια λωρίδα ταινίας ή μια σκισμένη άκρη δίνει ήδη δομή.
2. Κεντρική εικόνα. Διάλεξε ένα πράγμα για τον πρωταγωνιστικό ρόλο και δώσ' του τον περισσότερο χώρο. Δεν χρειάζεται να μπει στο κέντρο· λίγο πιο πλάγια συχνά δείχνει πιο ζωντανό.
3. Λεπτομέρειες. Πρόσθεσε γύρω από την κεντρική εικόνα μικρά στοιχεία, γραμμές, λίγες λέξεις και ίσως ένα καρτελάκι. Εδώ βρίσκεται η ατμόσφαιρα, αλλά και ο κίνδυνος του «υπερβολικά πολλά».

Άπλωσε πρώτα τα πάντα χωρίς κόλλα. Βγάλε μια φωτογραφία, μετακίνησε λίγο, βγάλε άλλη μία και σύγκρινε. Σε φωτογραφία βλέπεις πιο γρήγορα τι βαραίνει ή πού μένει κενό. Αν δεν είσαι σίγουρη ή σίγουρος, απομακρύνσου λίγο και ξανακοίτα αργότερα.

Μετά κόλλησε με την ίδια σειρά: πρώτα ό,τι βρίσκεται από κάτω.

Πώς το κάνεις να δείχνει φυσικό και όχι ακατάστατο

Η διαφορά ανάμεσα σε ένα κολάζ που δένει και σε ένα που μοιάζει ακατάστατο σπάνια βρίσκεται στα υλικά. Βρίσκεται σε μερικές επιλογές.

• Περιόρισε τα χρώματα. Δύο ή τρία βασικά χρώματα και ένας ουδέτερος τόνος αρκούν. Άφησε τα χρώματα της κεντρικής εικόνας να ξαναεμφανίζονται στο φόντο.
• Διάλεξε έναν πρωταγωνιστή. Αν όλα είναι εξίσου μεγάλα και εξίσου εντυπωσιακά, το μάτι δεν ξέρει πού να κοιτάξει.
• Βάλε τις λεπτομέρειες σε ομάδες. Ένα μοναχικό αστεράκι μοιάζει χαμένο. Τρία ή πέντε μαζί, σε ελαφρώς διαφορετικά μεγέθη, δείχνουν συνειδητή επιλογή, σαν τρούφες πάνω σε παγωτό.
• Άφησε τις άκρες να φαίνονται. Οι επικαλύψεις, τα σκισίματα και οι μικρές μετατοπίσεις δίνουν βάθος. Μην προσπαθείς να εξαφανίσεις τις διαφορές ανάμεσα στα χαρτιά.
• Εναλλάξ υφές. Λείο δίπλα σε τραχύ, ανοιχτό δίπλα σε σκούρο, γυαλιστερό δίπλα σε ματ.
• Άφησε χώρο να ανασάνει. Ένα κομμάτι άδειας σελίδας αναδεικνύει καλύτερα τα υπόλοιπα.
• Επανάλαβε κάτι. Η ίδια ταινία, το ίδιο χρώμα ή σχήμα σε δύο ή τρία σημεία δένει τη σελίδα.

Και σταμάτα έγκαιρα. Πρόσθετε λεπτομέρειες βήμα βήμα και κοίτα μετά από κάθε βήμα. Αν αναρωτιέσαι αν χρειάζεται κάτι ακόμα, η απάντηση συνήθως είναι όχι.

Κολάζ techo με washi tape και αυτοκόλλητα

Techo είναι η ιαπωνική λέξη για την ατζέντα ή το σημειωματάριο. Ένα κολάζ techo είναι ένα μικρό κολάζ σε επίπεδα, φτιαγμένο κυρίως με αυτοκόλλητα, washi tape και κομμένα χαρτάκια, συχνά σε planner ή σε στενό σημειωματάριο. Είναι ωραία επιλογή όταν έχεις λίγο χρόνο, γιατί δεν χρειάζεται σχεδόν καθόλου κόλλα.

Έτσι το ξεκινάς:

• Ξεκίνα με μερικές λωρίδες washi tape ή ένα κομμάτι χαρτί ως βάση.
• Κόλλησε από πάνω ένα μεγαλύτερο αυτοκόλλητο ή μια κομμένη εικόνα ως κεντρική εικόνα.
• Βάλε μικρότερα αυτοκόλλητα και λέξεις να την καλύπτουν εν μέρει, ώστε τα επίπεδα να δένουν μεταξύ τους.
• Τελείωσε με μια σφραγίδα, μια ημερομηνία ή λίγες χειρόγραφες λέξεις.

Πιάνε τα αυτοκόλλητα με τσιμπιδάκι. Έτσι δεν αφήνεις δαχτυλιές και λιπαρότητα στην κόλλα και τα τοποθετείς με ακρίβεια. Αν ένα αυτοκόλλητο είναι διάφανο και δεν το θέλεις έτσι, κόλλησέ το πρώτα σε λευκό χαρτί και κόψ' το ξανά.

Τα αυτοκόλλητα είναι πρακτικά, αλλά οι εικόνες που κόβεις μόνη ή μόνος σου από περιοδικά και φυλλάδια κάνουν το κολάζ πιο προσωπικό. Ένας συνδυασμός και των δύο συχνά βγαίνει πιο όμορφος.

Ποια κόλλα αποτρέπει τις ζαρωματιές

Οι ζαρωματιές οφείλονται στην υγρασία. Η υγρή κόλλα απορροφάται από το χαρτί, οι ίνες φουσκώνουν και στεγνώνουν σε μικρές πτυχές, συνήθως προς την κατεύθυνση των ινών του χαρτιού. Όσο πιο λεπτό είναι το χαρτί, τόσο πιο γρήγορα συμβαίνει. Το χαρτί των περιοδικών είναι διαβόητο γι' αυτό.

Μερικοί τρόποι να το αποφύγεις:

• Χρησιμοποίησε όση κόλλα χρειάζεται και όχι παραπάνω. Η πολλή κόλλα στεγνώνει άνισα και δημιουργεί φουσκάλες.
• Για λεπτό χαρτί, μια στεγνή κόλλα στικ ή η ταινία διπλής όψης συνήθως δουλεύουν καλύτερα.
• Αν χρησιμοποιείς υγρή κόλλα ή ακρυλικό medium, με λεπτό χαρτί άπλωσέ το στη βάση και όχι στο ίδιο το χαρτάκι.
• Ίσιωσε από το κέντρο προς τα έξω με μια παλιά κάρτα ή ένα οστέινο εργαλείο διπλώματος (bone folder) και σκούπισε αμέσως την κόλλα που ξεχειλίζει.
• Φρόντισε οι άκρες να κολλήσουν καλά. Μια ξεκόλλητη άκρη πιάνεται και κυρτώνει.
• Δούλευε πάνω σε λαδόχαρτο ή σε ένα παλιό περιοδικό του οποίου πετάς κάθε φορά τις σελίδες. Η κόλλα δεν κολλάει στο λαδόχαρτο.
• Άφησε τη σελίδα να στεγνώσει κάτω από μερικά βαριά βιβλία, με ένα φύλλο λαδόχαρτο ανάμεσα.

Μη χρησιμοποιείς στιγμιαία κόλλα ή πιστόλι θερμοκόλλησης για χαρτί· δεν δουλεύουν καλά σε αυτό. Τα βαριά πράγματα, όπως τα κουμπιά, τα κολλάς με παχιά κόλλα χειροτεχνίας. Για το ποια κόλλα ταιριάζει καλύτερα στις φωτογραφίες, διάβασε περισσότερα στο άρθρο για την κόλλα για φωτογραφίες και χαρτί.

Μικρά κολάζ σε κάνναβο χωρίς άγχος

Μια ολόκληρη σελίδα μπορεί να σε παγώσει. Γι' αυτό ξεκίνα από κάτι μικρό. Ένα κολάζ σε καρτελάκι μεγέθους καρτποστάλ ή μικρότερο τελειώνει σε μισή ώρα, και αν δεν πετύχει το πετάς χωρίς τύψεις. Αν δουλεύεις σε ξεχωριστά καρτελάκια, μπορείς αργότερα να τα τακτοποιήσεις σε ένα κλασέρ με κρίκους ή έναν φάκελο.

Ένας κάνναβος το κάνει ακόμα πιο εύκολο. Σχεδίασε με μολύβι μερικά ίσα κουτάκια στη σελίδα σου, για παράδειγμα τρία επί τρία ή δύο επί τέσσερα. Κάθε κουτάκι γίνεται ένα μίνι κολάζ με μία μικρή κεντρική εικόνα και λίγες λεπτομέρειες. Επειδή τα κουτάκια ήδη οργανώνουν τη σελίδα, το σύνολο δείχνει ήρεμο, ακόμα κι αν κάθε κουτάκι είναι διαφορετικό.

Μερικές ιδέες για κάνναβο:

• Μια εβδομάδα σε εννέα κουτάκια: κάθε μέρα ένα εισιτήριο, ένα αυτοκόλλητο ή μια λέξη.
• Ένας χρωματικός κάνναβος: κάθε κουτάκι σε ένα χρώμα, από το πιο ανοιχτό στο πιο σκούρο.
• Ένας ταξιδιωτικός κάνναβος: εισιτήρια, αποδείξεις και ένα κομματάκι χάρτη σε κάθε κουτάκι.

Κράτα τις άκρες των κουτιών ίσιες και τα κενά ανάμεσά τους ίδια. Αυτή η λίγη αυστηρότητα κάνει το παιχνιδιάρικο περιεχόμενο να μη γίνεται ακατάστατο.

Αν προτιμάς να φτιάξεις πρώτα μια στοίβα φόντα, γέμισε ένα φύλλο με περισσεύματα χαρτιού που επικαλύπτονται. Αυτό το πάπλωμα από χαρτί, που λέγεται και frankenpaper, το κόβεις αργότερα σε κουτάκια, καρτελάκια ή μπορντούρες. Έτσι έχεις πάντα κάτι έτοιμο όταν σου έρθει όρεξη για κόλλημα.